Welkom op de weblog van Agriturismo Verdita
Onze Italiaanse droom wordt werkelijkheid ... een bio-lavendelboerderij en agriturismo met vakantie-appartementen en -studio's in Merana (op de grens tussen Piemonte en Ligurië), eenzaam gelegen op de heuvelkam, midden in de natuur en de rust !
Sinds de zomer van 2009 is het zo ver, onze deuren staan wagenwijd open voor gasten over de hele wereld.
Op deze blog delen we graag al onze ervaringen met jullie.
Bezoek ook onze website: www.verdita.com.
"Logeren bij Belgen" artikel in Het Laatste Nieuws
Morgen vertel ik jullie alles over mijn wijnavonturen aan de Slow Food Universiteit, vandaag heb ik echter een andere leuke mededeling :
Er is een uitgebreid artikel in Het Laatste Nieuws over de nieuwste uitgave van "Logeren bij Belgen". De schrijver, Erwin De Decker, beschrijft er zijn favoriete adresjes en ... jawel, wij werden als eerste vermeld. Super hé !
Hier vind je het PDF-document van het artikel: http://www.verdita.com/HLN.pdf
(Natascha)
Een wijnbad aan de Slow Food universiteit
Een tijdje geleden hoorde ik via via dat de Gastronomische Universiteit in Pollenzo (gesticht door de Slow Food beweging) een gratis wijncursus organiseerde voor mensen uit de wijnwereld.
Ik moet toegeven, ik had niet onmiddellijk het gevoel tot de doelgroep te behoren, we zijn tenslotte een lavendelboerderij, maar ondertussen hebben we al geleerd: "wie niet waagt, niet wint".
En zo startte een drukke correspondentie met de Slow Food Universiteit. Zij zijn namelijk ook niet van gisteren en voerden een grondige selectie, waarbij ik uit de boot viel. Na lang aandringen wilden ze met toch op de reservelijst zetten, mailden ze mij, denkende dat hiermee de kous af was 
. Toen ik hen vorige week opnieuw mailde om te horen of er geen afzeggingen waren, kreeg ik een vriendelijk antwoordje dat dat helaas niet het geval was. Dus, het was tijd om op te geven.
Tot ik gisteren om 17 uur een mailtje kreeg van Rose , een hele vriendelijke Amerikaanse die ik via internet leerde kennen en die wel ingeschreven was geraakt in de cursus. Zij was gestrand in New York en zou het niet meer halen èn ze vroeg of ik haar plaats niet wou innemen. Dat hoefde ze me natuurlijk geen 2x te zeggen !
(Meer over Rose O'Dell King : http://www.news-press.com/article/20100217/COLUMNISTS49/100216071/1177/COLUMNISTS49)
En zo kwam het dat ik 3 uur na het lezen van haar mail, glunderend genoot van een heerlijk diner met een internationaal gezelschap wijnkenners en dat terwijl ik 's morgens nog op mijn knieën een terras aan het metselen was.
De wijnen bij het diner waren allemaal van La Spinetta: een Langhe bianco, Barbera d'Asti, Barbaresco en Moscato d'Asti. De enthousiaste wijnmaker, Giorgio Rivetti, hield ons gezelschap en het was echt leuk te zien hoe hij met passie over wijnen spreekt. Meer info: http://www.la-spinetta.com.
Een hele mooie start van dit wijnavontuur !
Op de planning vandaag: in La Banca del Vino krijgen we les in de geschiedenis van de wijnen van Piemonte, 's middags is er lunch (met uiteraard aangepaste streekwijnen) en daarna gaan we op uitstap richting Dogliani.
(Natascha)
Alweer hout
De eerste winter met onze centrale verwarming op hout in combinatie met zonne-energie zorgde er voor dat ik alweer versteld stond van de enorme hoeveelheid hout die je op nodig hebt.
Net als vorig jaar zorgde ik - naar mijn idee - voor een immense houtvoorraad van allemaal omgevallen, zieke en dode bomen en net als toen merkte ik dat Natascha van bij aanvang eerder sceptisch stond tegenover mijn ‘onuitputtelijke’ reserve.
En yep, eveneens zoals vorig jaar ‘won’ het hout met glans, al moet je eerlijk zijn dat de omstandigheden mij niet hebben meegezeten: een zeer koude winter met regelmatig sneeuw (uitzonderlijk volgens de plaatselijke helden, hadden we dat vorige winter niet ook moeten horen?) zorgde natuurlijk voor extra houtgebruik.
Toch haalden we begin maart, begon de zon te schijnen, leken de eerste knopjes uit te komen en steeg mijn hoop, we zouden genoeg hebben….tot het alarmerende weerbericht van deze week, elke dag werd er ‘sneeuwstorm’ op zondag voorspeld!
Al mijn trots opzij schuivend belde ik dan toch maar onze houtboer en zaterdagochtend kwam de brave man – in mijn verbeelding licht spottend grijnzend - 3500 kilo hout op onze oprit storten, met als resultaat dat we de ganse dag zijn bezig geweest dat allemaal naar binnen te krijgen en te stapelen alvorens de sneeuw zou komen, nat brandt dat immers niet zo vlot.
Ik was dan ook bijna tevreden (ondanks de rugpijn van die verdomde houtblokken, 
) om zondagochtend te zien dat onze inspanningen niet voor niets waren geweest en de onheilsvoorspellingen waren uitgekomen, sneeuw! En dat bleef maar doorgaan de rest van de dag, we zaten terug aan een zevental centimeter en een humeur minstens evenveel onder nul, maar we hebben nu wel hout, het mag gerust sneeuwen tot in mei, onze chauffage zal blijven branden, een schrale troost, dat wel.
Het wordt nu toch dringend tijd dat we kunnen zingen en dansen van ‘daar is de lente, daar is de zon en de blaadjes krijgen bomen’, dju toch.
(Nicolas)
Bloggen
Al een tijdje geen nieuws meer van mij, last van een writersblock, .
In werkelijkheid ben ik gedurende een week voltijds metsershulpje geweest en dat doodde een beetje mijn inspiratie (feitelijk gewoon mijn energie, ik kroop zo ongeveer elke avond naar binnen, redelijk doodmoe….)
Maar goed, de werken blijven vooruit gaan, nu is het de beurt aan ‘ons’ huis en daar is voor het eerst aan badkamer te zien, weliswaar nog enkel de muren maar toch, voor ons al een grote stap voorwaarts.
Natascha daarentegen is niemands knecht maar doodgewoon zelfstandig vloerenlegster/terrasmaakster geworden, respect! Als dit jullie ietwat minder geloofwaardig in de oren klinkt kan ik dat in eerste instantie best begrijpen maar de foto’s bewijzen het, er lijkt zich een eigenhandig door haar gemaakt terras te ontwikkelen, met natuurstenen die we her en der vinden op ons terrein.
Veel werk maar goedkoop, mooi en perfect aansluitend bij de omgeving, wij zijn er op het eerste zich best tevreden mee!
(Nicolas)
Varigotti
Er begint zich een duidelijk patroon af te tekenen in onze uitstappen: buiten het seizoen kiezen we heel vaak voor een kustbezoek omdat het weer er vaak zachter is en het groen een aangename afwisseling is voor de witte sneeuw (die ondertussen gelukkig bijna overal weggesmolten is). Tijdens de zomermaanden zul je ons echter niet snel die kant op zien gaan, dan zoeken we liever de minder druk bezochte plaatselijke riviertjes op om afkoeling te vinden.
Zondag waren we weer op uitstap richting Bloemenrivièra en hebben we opnieuw een pareltje ontdekt: Varigotti.
Een klein dorpje, met slechts een paar restaurantjes, maar des te meer karakter. Kleurige huisjes, met dakterrassen, die rechtstreeks op het strand uitkomen, een toren op een hoge rots waar je naartoe kunt wandelen èn - niet onbelangrijk - een heel mooi zandstrand. Enige minpuntje: er zijn heel weinig parkeermogelijkheden, dus ik vermoed dat je in de zomer erg veel geluk moet hebben om hier een plekje te vinden.
Wil je even wegdromen? Bekijk dan dit YouTube filmpje
(Natascha)
Carnaval
Elk jaar maken de inwoners van Merana er een erezaak van om een carnavalskar te creëeren waar anderen vol bewondering naar kijken en zich afvragen hoe zo'n klein dorpje met nog geen 200 inwoners zoiets moois heeft kunnen realiseren.
Ook dit jaar liepen we weer met zijn allen, fier als een pauw achter de kar met kinderen aan. Weliswaar nadat de datum van de carnavalsstoet een week was verschoven, want het is onmogelijk om iemand buiten te krijgen wanneer het regent of sneeuwt. En ook al klinkt dit voor ons Belgen soms wat eigenaardig (we zouden nogal wat moeten aflasten in België, moesten we rekening houden met weersomstandigheden) toch werkt het systeem hier. Iedereen weet dat ze bij slecht weer gewoon even moeten rondvragen naar de nieuwe datum, niemand staat verkleumd in de regen te wachten op de stoet ... tenzij misschien die ene verdwaalde toerist 
.
Dus, jullie zijn bij deze gewaarschuwd: Ga je naar een Italiaans evenement en het weer ziet er niet picobello uit, dan informeer je best of het wel op die dag zal doorgaan !
Oh, en we wonnen de 2de prijs met de Peter Pan kar in de Carnavalsstoet van Bistagno. Proficiat Merana !!!
(enthousiaste mama's)
(Natascha)
De Morgen
Een blogartikeltje speciaal voor de lezers van De Morgen 
.
Dit weekend lazen jullie mijn artikeltje in de krant over het natuurpark Monte Beigua en nu zijn jullie natuurlijk op zoek naar de beschrijving van de wandeling die we er maakten.
Om jullie zoekwerk te besparen, deze link voert jullie onmiddellijk naar de juiste webpagina op onze blog: http://verdita.blogse.nl/log/in-de-buurt/wandeling-parco-di-monte-beigua-vanuit-alpicella.html
Websites met nog meer informatie over het natuurpark Monte Beigua:
- http://www.parcobeigua.it/Eindex.html
- http://www.europeangeoparks.org/isite/geopark/44,1,0.asp?mu=1&cmu=6&thID=0
In het Monte Beigua natuurpark worden regelmatig activiteiten georganiseerd. Bijvoorbeeld:
- 14 maart : Birdwatching Day
- 21 maart : wandeling langs de molens en riviertjes in het kader van de "Dag van het Water"
(Natascha)
Autotrein naar Piemonte
Vanaf 4 juni verwacht onze provinciehoofdstad Alessandria een stormloop van Nederlanders die Piemonte met de autoslaaptrein zullen bezoeken.
Elke vrijdagavond zul je in 's Hertogenbosch op de trein kunnen stappen / rijden en de volgende ochtend (om 9.30) stap je zo fris als een hoentje eraf om dan natuurlijk recht naar onze agriturismo (50 minuutjes) te rijden. Wat een luxe hé. Het bijhorende prijskaartje vinden we best wel pittig, maar voor luxe betaal je natuurlijk hé. (ontdek zelf hoeveel op http://www.autoslaaptrein.nl)
Het lijkt wel iets leuks voor mensen die de Langhe en Monferrato eens met de moto willen verkennen, maar geen zin hebben om daarvoor eerst ruim 1000 km zelf achter het stuur te zitten. Deze streek is namelijk in de ruime omgeving bekend als een supergebied voor motorrijders. Ook Nicolas kijkt vaak kwijlend naar de perfecte motorwegen, maar hij zal toch nog een paar jaartjes geduld moeten uitoefenen. Eerst verbouwen !
(Natascha)
Lekker !
Wat het juist was weet ik niet echt goed, maar gisterenavond hebben we zeer lekker gegeten. Natascha was vrij lang bezig geweest om het klaar te maken – de keuken had achteraf iets van een slagveld met overal bloem en zo - maar het was wel de moeite.
Een soort ravioli (yep, de Meranese specialiteit) maar dan op basis van een aardappelmengeling, gevuld met gekruid gehakt met tomaat.
Die dingetjes moesten dan gebakken worden in de pan en uiteindelijk kreeg je iets op je bord wat met wat slechte wil leek op van die gevulde diepvriespannenkoekjes maar in werkelijkheid de perfecte fusion keuken bleek : geen pure pasta (want gebakken en niet gekookt), geen pure aardappel (want veel lichter en luchtiger en gevuld) en ook geen Thaïse koekjes of een soort loempia (want dan toch uiteindelijk op basis van aardappel) : wat dan wel?
Een mélange van dit alles met één gemeenschappelijk kenmerk : het is gewoon lekker!
(Nicolas)
Ik vul verder aan met het recept van deze aardappelravioli. Echt de moeite om te proberen als je graag kookt of om anders eens bij ons te komen proeven
Ingredienten vulling:
- 1 eetlepel olijfolie
- 200 gr. gehakt
- 1 ui
- 2 teentjes look
- 1 eetlepel bloem
- 1 eetlepel tomatenpuree
- 1.5 dl runderbouillon
- 2 tomaten
- 2 eetlepels fijngehakte peterselie
- 2 eetlepels fijngehakte basilicum
Ingredienten ravioli
- 500 gr. aardappels
- 3 eierdooiers
- 3 eetlepels olijfolie
- 175 gr. bloem
- gescheurde basilicumblaadjes voor de garnering
- olie of boter om in te bakken
Verhit de olijfolie in een pan en bak het gehakt in 3 - 4 minuten, daarna voeg je ui en look toe en die bak je nog 2 à 3 minuten mee.
Roer bloem en tomatenpuree erdoor en bak die een minuutje mee. Daarna voeg je runderbouillon, peterselie, tomaten en basilicum toe. Breng op smaak met peper en zout.
Bak alles samen 20 minuutjes op een laag vuur en laat dan afkoelen.
Kook voor de ravioli de aardappels gaar, pureer ze en meng er de eierdooiers en olie door. Breng op smaak met peper en zout en roer er daarna de bloem door. Je zult merken dat er dan een soort deeg ontstaat.
Leg het deeg op een met (veel) bloem bestoven werkblad. Verdeel het in stukken en vorm daar platte schijfjes van. Schep de vulling op één helft van elk rondje en vouw de andere helft over ve vulling heen. Druk de randen stevig op elkaar.
Smelt boter of olie in een pan en bak de ravioli in 6 à 8 minuten goudkleuring.
Dien de ravioli heet op en garneer het gerecht met gescheurde basilicumblaadjes.
Wij hebben er 2x heerlijk van gegeten: 1x met komkommer en sla, wat er een frisse toets aan gaf en 1x met een groentenratatouille, wat nog lekkerder was !
Smakelijk !
(Natascha)
Surprise
Uiteindelijk is er gisteren minstens 25 cm verse sneeuw gevallen en hebben we veiligheidshalve de sneeuwruimer laten komen.
Vandaag was er dan weer een dubbele verrassing, niet alleen heeft Natascha geschilderd (), ze heeft dit gewoonweg kunnen doen in haar topje, zo’n heerlijk zonnetje was.
Morgen verwachten we meer van dat en dan vliegen we er allebei in, Natascha met haar gele verf, ik met mijn stuc en cement!
(Nicolas)
Let it snow, let it snow, let it snow….
Vorig weekend waren mijn dochter en haar vriendin hier en wij vonden dat ze – na hun shoppingzaterdag in de outlet - een beetje als zoutstrooisters aan het werk mochten gezet worden.
De laatste resten sneeuw bleven immers hardnekkig liggen, er was nochtans al lang niets meer gevallen maar door het harde vriesweer leken sommige delen van ons weggetje meer op een ijsschaatspiste dan op een straat.
Zo gezegd zo gedaan dus, we transformeerden onze pick-up tot een sneeuwruimer/zoutstrooimachine en gingen op pad.
Zeer concreet betekende dit dat er twee dertienjarige meisjes in de achterbak zaten, dat ze elk een zak strooizout naast hun hadden en dikke handschoenen en dat we zo traag als mogelijk één kilometer naar beneden reden terwijl zij voor strooimachine speelden.
Daarna hetzelfde ritueel maar bergop, ik moest dan wel na verloop van tijd iets meer gas geven of we raakten zelf niet boven…, resultaat, veel hilariteit en gegiechel in mijn achterbak maar wel tegen de avond een bijna ijsvrije weg! Daarna hebben ze wel zeker een halfuur in ons rond bad gezeten om weer op te warmen, ze hadden hun middageten deze keer echt wel verdiend, 
De rest van de week klommen de temperaturen stelselmatig op en was er regelmatig zon te zien. Voor ons was de lente al begonnen, vorig jaar vanaf februari was het immers ook zo, de eerste plannen in functie van het komende lekkere weer werden al gesmeed en gisteren maakten we nog een grote wandeling in Varazze aan de kust, onder een aangenaam zonnetje.
Deze ochtend dan opgestaan met 10 centimeter verse sneeuw en het is ondertussen namiddag en de witte vlokken vallen nog steeds schilderachtig uit de lucht. De lente moet het duidelijk nog een beetje afleggen tegen koning winter, jammer….het minste dat je kan zeggen is dat het leven hier regelmatige verrassingen voor ons in petto heeft!
(Nicolas)
Italie hondonvriendelijk???
Soms kom ik op forums berichtjes tegen over hoe hondonvriendelijk Italië wel niet is of stellen mensen ons daar vragen over.
Gezien wij hier nu al eventjes wonen samen met Indy, onze dalmatier, is het misschien interessant om een paar vooroordelen uit de wereld te helpen over Italië en honden.
Muilkorf: niemand heeft die bij, ook al is die in openbare gebouwen en op het openbaar vervoer verplicht. We komen echt overal met de hond en slechts 1x mocht ze ergens niet binnen zonder muilkorf (de Fnac in Genua).
Wij geven onze muilkorf mee aan gasten voor 't geval ze eens op stadsbezoek gaan en er niet gerust in zijn.
Hondvriendelijkheid: in onze streek krijgen we hoofdzakelijk enthousiaste reacties op onze hond. Wanneer we haar bij een beenhouwer buiten willen laten (omdat er een plakaat hangt met "honden verboden") krijgen we bijna onder ons voeten. Overal willen ze dat we haar mee naar binnen nemen, enkele uitzonderingen zijn er natuurlijk.
Onlangs waren we op een terrasje in San Remo en daar kwamen ze zonder dat we iets vroegen een bakje water brengen. In het outlet centrum van Serravalle Scrivia staan overal bakjes water voor de honden. Soms kijken ze in restaurants even bedenkelijk wanneer je water vraagt. Dat is niet omdat ze het een vervelende vraag vinden, maar betekent meestal dat ze nadenken waar ze het in kunnen schenken. Ze willen namelijk geen hond laten drinken uit iets wat later door mensen zal gebruikt worden.
In de natuurparken hier moet de hond in feite aangelijnd worden, net als in België. Wij wonen in de buurt van een natuurpark, maar behalve tijdens een geleide wandeling, hebben wij onze hond nooit aangelijnd.
Italianen delen honden op in 2 categorieën: werkhonden (zitten zielig in een hokje tot ze mogen gaan jagen of ze hangen aan een koord als waakhond) en gezelschapshonden (die vertroeteld mogen worden). Hun gedrag naar honden toe, is dus wat dubbel. Maar zoals ik al zei: naar onze hond is iedereen altijd al erg positief geweest.
Logies: wij hebben vooral ervaring met agriturismo's (vakantieboerderijen) en daar zijn honden vaak welkom. Het staat niet altijd expliciet vermeld, maar het loont de moeite om het te vragen.
Vorig jaar hebben we 2x gasten met een hond gehad en ook zij hebben ontdekt dat Italië veel hondvriendelijker bleek dan ze verwacht hadden.
Italië is erg groot en er zijn dan ook veel verschillen, dus ik kan enkel spreken over onze streek. Ik kan mij inbeelden dat je 1000 km zuidwaarts andere ervaringen kunt hebben, maar daar kan ik me dus niet over uitspreken.
Heb je andere ervaringen, of wil je iets toevoegen? Plaats gerust een opmerking ! Hoe meer info, hoe beter.
Indy (rechts) en Norah (links), één van onze gasten
Indy en Elmo (één van onze gasten) op wandel
(Natascha)
Museum bezoek
Sinds ik heb durven verkondigen dat nu het zware werk voor ons aanbreekt zijn de temperaturen nog amper boven het vriespunt geweest en kan er dus geen sprake zijn van schilderen, stuccen of metsen, technisch werkloos dus…
Gelukkig is er altijd werk () te vinden als je wil en vertrok ik alleen op studiebezoek naar Savona. Midden in het centrum van de stad, naast de jachthaven en uitkijkend over de zee staat een imposant fort (‘Fortezza del Priamar’) dat ik al lange tijd eens wou bezichtigen, temeer er daar drie musea in gehuisvest zijn. Ik besloot deze keer te beginnen met het archeologisch museum.
Voor amper 2,5 euro koop je een toegangsticket voor het ‘civico museo storico archeologico’ en daarvoor krijg je ook een audiogids ter beschikking, in het Engels bovendien. Zo krijg je doorheen het (kleine) museum de nodige uitleg bij hetgeen uitgestald ligt en hoor je ook de ontstaansgeschiedenis van het volledige fort. Leuk is dat de audiogids ook buiten en doorheen het ganse fort werkt en je dus voor je weinige geld ook nog eens de rondgang van het fort kan doen en genieten van de vele vergezichten over bergen, zee en stad.
Ik ben nooit geweldig onder de indruk geweest van oude kruikscherven, stenen en delen van antieke werktuigen en dat is op vandaag blijkbaar nog steeds niet veranderd. De omgeving en vooral het antieke fort zelf maakten echter veel goed. Er is trouwens ook een bar met terras in de binnentuin en een vrij toegankelijke grote kinderspeeltuin alsook picknickplekjes.
Na een uurtje cultuur heb je dan nog voldoende tijd om de oude binnenstad van Savona zelf te ontdekken, tussen twee shoppingstraten in ligt een ganse wijk bestaande uit een wirwar van kleine straatjes met hoofdzakelijk lokale winkeltjes, typische bars en eetgelegenheden en voedingszaken, uiteindelijk kom je zo aan de jachthaven waarrond een gezellige passage is aangebracht waarlangs het merendeel van de restaurants en bars van de stad gelegen zijn, uiteraard allen met een groot terras.
Tijdens de lente- en zomeravonden is deze buurt echt wel the place to be!
(Nicolas)
Vakantie plannen
Aan alle activiteit op de website en de boekingen die beginnen binnen te komen, merken we dat veel mensen al druk hun vakantie deze lente en zomer aan het plannen zijn.
Wie een verblijf op onze agriturismo overweegt, kan altijd onze activiteitenkalender raadplegen: http://doiop.com/agendaverdita. Van vele activiteiten staat de datum nog niet vast, deze agenda wordt dus zeker verder aangevuld.
Een greep uit het lente-aanbod in onze streek:
- Het chocoladefestival ChocolaTò in Turijn van 22 februari tot 3 maart
- 20 maart: Milaan - San Remo
- 18 april : De "Giro delle Cinque Torri", een georganiseerde wandeltocht van 30 km (korte versie: 18 km) vertrekkend vanuit Monastero Bormida.
- 24-25 april en 1-3 mei: Wijnfestival Vinum in Alba
- 1 - 9 mei: Regionale Fiera in Asti
- 15-16 mei: Barbera wijnfeesten in Nizza Monferrato
- 6 juni: Gustadom, een enogastronomische wandeling door Asti
- 19-20 juni: Middeleeuwse feesten in Canelli
Ook ons dorpje Merana heeft haar eigen feesten, zoals de raviolifeesten die het 2de en 3de weekend van juni doorgaan en waar ik ondertussen mede-verantwoordelijk ben voor het afruimen van de tafels.
En bekijk gerust ook eens ons Lente arrangement, een weekje (of weekend) in het teken van sport en ontspanning: http://www.verdita.com/aanbiedingen.html
(Natascha)
Back to reality
Sauna, wijnproeverij, shoppen, truffelzoeken, eerste gasten, kookworkshop, lekker everzwijn klaarmaken,…. de blogjes van de laatste tijd blonken weer uit in ernst en werkkracht, maar deze keer hadden we een geldig excuus, overmacht wegens het winterweer.
Nu is het zo dat de sneeuw er nog wel ligt maar de zon terug is en overdag klimmen de temperaturen op tot 9 graden, perfect werkweer dus!
Dat vond ook onze aannemer die sinds gisteren begonnen is aan het dichtmaken van de eerste verdieping van wat ooit onze woning moet worden. Er wordt een deel van de zijgevel opgetrokken alsook het dak enigszins aangepast zodat het huis langs vier kanten dicht is, een goed begin toch?
Een gat van drie meter op één (waar volgens vroegere plannen de trap zou zijn gekomen) wordt dichtgegoten en tevens is vandaag de schrijnwerker langs geweest om de maten van de ramen in de slaapkamers en de badkamer op te meten, alsook een ingangsdeur te maken.
Vanaf volgende week zijn we ‘on our own’ en moeten wij alleen samen trachten de dan afgesloten binnenruimte om te toveren tot iets (voorlopig) leefbaars, we gaan isoleren, zelf muren metsen waar de badkamer komt, een oud venstergat dichtmetselen, een tijdelijke keuken installeren, kortom, vloeken, zweten en afzien, , we houden jullie, afhankelijk van het succes van onze werkzaamheden, mogelijks op de hoogte.
(Nicolas)
Thermen Regina in Acqui Terme
We schreven hier al eens over Acqui Terme, een stadje in de buurt dat al sinds de Romeinse tijd bekend is omwille van zijn thermaal water van 75°C.
Ook wij genieten regelmatig van het warme water (gelukkig wordt het wel afgekoeld) in het thermencomplex Regina.
Tijdens ons laatste bezoekje hebben we de kans gegrepen om er eens te vragen naar samenwerkingsmogelijkheden en het resultaat is dat onze gasten in de toekomst op onze agriturismo met KORTING een ingangsticket kunnen kopen om de thermen te bezoeken.
In plaats van 18 euro tijdens de week en 22 euro tijdens het weekend, betaal je nu slechts 16 euro !
In die prijs zit:
- Toegang tot het thermaal zwembad (35°C) - badmuts verplicht !
- Toegang tot sauna, stoombad en hammam
- Mogelijkheid tot fitness (sportkleding en -schoenen verplicht)
Bij Terme Regina kun je ook allerlei massages reserveren, eveneens met korting. Voorbeelden zijn: chocolademassage, druivenmassage, allerlei Oosterse massages...
Het leven als boer is hier nog zo slecht niet hé
(Natascha)
Wijnen: een bezoek aan Azienda Agricola Tè Rosse, 20 minuutjes van bij ons
Iedereen kent wel iemand die zoveel levensvreugde uitstraalt en zo gepassioneerd over zijn werk praat, dat je er zelf enthousiast van wordt. Maar hoeveel 80-jarigen ken je die glunderend door het leven dartelen, kunnen praten over wijn alsof ze het over hun nieuwste minnares hebben en vol trots hun boek voorstellen over hun ervaringen tijdens de oorlog in het verzet (ondertussen al aan de tweede druk toe)?
Zo iemand is Pietro, de wijnboer die we gisteren bezochten. Een boeiend man met een interessante levensgeschiedenis die … niet onbelangrijk toch … lekkere biologische wijnen maakt, amper 5 euro per fles!
Niet minder enthousiast is zijn schoondochter. Ze vertelde ons dat schoonvader wel de baas is van de cantina, maar dat zijzelf verantwoordelijk is voor de wijngaarden (2 hectaren) en vanaf de lente vind je haar dan ook meestal buiten op het veld.
Toch heeft ze ook andere dromen. Zo wil ze in de toekomst meer zelf de mensen ontvangen die wijn komen kopen en de degustaties wat professioneler aanpakken. Liefst zou ze groepen ontvangen, pizza bakken, hapjes serveren en natuurlijk veel wijnen laten proeven.
Dat moest ze ons natuurlijk geen 2x zeggen want geef toe: kennis maken met een authentieke biologische wijnboerderij die er al staat sinds Napoleon deze streek doorkruiste en genieten van deze natuurlijke wijnen tijdens een echte zelfgemaakte Italiaanse cena. Voor wie houdt van plaatselijke, niet-commerciële initiatieven, lijkt ons dit een buitenkansje.
Daarom zullen we vanaf de lente regelmatig een degustatie-avond organiseren, waar niet enkel de wijnen, maar ook de zelfgemaakte fijne vleeswaren (van eigen beesten) en verse pizza (alles met uitsluitend biologische ingrediënten van hun eigen land) en uiteraard de gezelligheid centraal staan.
We kijken er zelf alvast naar uit!
(Natascha)
Shoppen
We mogen hier dan wel zogenaamd ‘in the middle of nowhere’ zitten, dat hoeft uiteraard niet te betekenen dat wij de jaarlijkse koopjes aan ons voorbij zien gaan!
Zaterdag trokken we naar Alessandria (een uurtje rijden) en vond Natascha meer dan haar gading in de vele boetiekjes alsook in de grotere ook bij ons gekende ketens. Ze wist er zelfs in een eerder uniek winkeltje een prachtig kleedje op de kop te tikken voor onze eerste trouw op Italiaanse bodem, eind mei.
Om onszelf te ‘belonen’ eindigden we onze uitstap rond aperitieftijd in een hippe moderne tent waar elk drankje 5 en elke cocktail 6 euro kostte, maar er een heerlijk hapjesbuffet à volonté inbegrepen was. We vonden het zo lekker dat we ’s avonds thuis niet meer konden eten, lol!
Gisteren ging het dan richting Mondovi (http://www.mondovicino.it) waar op minder dan een uur een groot outlet centrum te vinden is waar je als winkelfan werkelijk alles kan vinden, op zich reeds tegen zeer aantrekkelijke prijzen, tijdens de ‘saldi’ soms werkelijk aan dumpingsprijzen, zeer goed adresje dus!
Deze keer was het mijn beurt want ik vond werkelijk alles wat ik zocht, met zes zakken in mijn hand glunderde ik dan ook richting auto, ik had zelfs iets gekocht dat ‘normaal’ aan 99 euro verkocht werd, in de outlet aan 60 euro en in de solden aan 50% in mijn bezit was geraakt voor amper 30 euro, ‘ vind ik leuk’.
Nu staat nog enkel de outlet van Serravalle Scrivia (http://www.mcarthurglen.it/serravalle) op de agenda, iets verder rijden (1u1/4) maar meer dan de moeite, ze verkopen zich daar als ‘het grootste’ van Europa en geloof me, als je het daar niet vindt, vergeet het dan maar….
Mogelijks is ons budget tegen dan helemaal op, maar het is onze traditie om elke koopjesperiode daarheen te gaan met mijn kids (12 en 15) die zich daar helemaal kunnen laten gaan, alle merken zijn er immers vertegenwoordigd .
Jaja, shop till you drop is dus niet enkel mogelijk in grootsteden maar mits enige inspanning ook in Merana, .
(Nicolas)
Eerste gasten
Twee enthousiaste Belgen hebben nu (we geven toe, ook wel een beetje tot onze verbazing) de weg naar onze agriturismo gevonden en verblijven momenteel drie nachtjes bij ons. (dat zouden er best meer kunnen worden gelet op het feit dat ze voor deze nacht zwaar sneeuwweer aankondigen en het dus niet zeker is dat ze onze heuvel nog weer zullen afraken, )
Ze waren uitermate geïnteresseerd in truffels en vandaag hadden we kunnen organiseren dat ze met ons plaatselijke truffelheld Roberto op zoektocht konden, hij met zijn truffelhonden, onze gasten met hun Border Collie Aika.
Ondanks het vriesweer waren ze pas na twee uren terug, glunderend, ze hadden een handvol (zwarte winter) truffels zien gevonden worden en bewonderend naar de noeste arbeid van de honden gekeken.
Daarna zijn ze nog gaan aperitieven bij Roberto en kochten ze bij hem twee flinke truffels (en kregen er nog eentje bij als toemaatje), helemaal opgetogen doken ze in onze keuken om allerlei lekkers te koken met hun pas verworven schatten. Als extra hadden ze van onze truffelman nog zelf uit onze bossen geplukte en nu gedroogde Porcini meegekregen, dat zou het voorgerechtje worden!
Het blijft heel leuk onze gasten zo tevreden in en rond ons dorpje te zien flaneren. Hun levendigheid geeft ook aan ons energie, een ideale wisselwerking, we kijken al vol ongeduld uit naar ons komende ‘echte’ seizoen. Tot dan misschien !
(Nicolas)
Leuk !!!
Vandaag leuk nieuws gehad, we hebben onze eerste gasten die terugkomen!
Na ons eerste halve seizoen van vorig jaar waren er regelmatig gasten die stelden ‘hier gaan we zeker nog eens terugkomen’ maar wij dachten dat mensen dergelijke uitspraken meer onder invloed van ‘the heat of the moment’ deden dan echt meenden.
Neen dus blijkt nu, vorig jaar kwamen ze midden in de zomer en nu willen ze ons stekje en plekje wel eens zien in de lente, welcome back dus D & C, hopelijk hebben we het hier net zo gezellig als vorig jaar, de barbecue staat al klaar !
(Nicolas)
