Soldenkoopjes
Nu de eerste twee appartementen bijna af zijn, mag ik eindelijk beginnen aan het leukste stuk: winkelen !
De eerste koopjes zijn ondertussen al binnen: ik heb 4 supergoeie (al zeg ik het zelf 
) donsdekens met echte ganzeveren gevonden in het outletcentrum Mondovi en vandaag kochten we speciale kussentjes in een winkeltje in Acqui Terme die dankzij 50% korting zeer betaalbaar waren.
Nu nog lampen, tafels, bedden, keukengerief, handdoeken, stoelen, buitenmeubels ...
The fun part is dus nog lang niet voorbij !
(Natascha)
Studio "La Lavanda"
Terwijl wij de 2 bovenste vakantie-appartementen (studio "La Ginestra" en appartement "Il Biancospino") aan het afwerken zijn, zijn Arman en zijn mannen begonnen met de afbraakwerken in studio "La Lavanda" op de begane grond.
Dit betekent: nog meer lawaai (want wij wonen ook op de begane grond, in wat later appartement "Il Rosmarino" wordt), stof (tot op het moment dat het deurgat een muur werd) en nog minder woonruimte.
Het goeie nieuws is: ondanks de koude die er geweest is, de sneeuw die met bakken gevallen is, gaan de werken hier in sneltreinvaart vooruit.
En vandaag is het prachtig weer, je kunt zo in je trui buiten, met een helderblauwe lucht en stralend zonnetje. Je hoort ons dus zeker niet klagen !
(Natascha)
Effe verfje kopen…
We dachten onlangs even snel de verfwinkel binnen te springen om een wit laagje voor op onze houten vloer te kopen. De winkel op zich straalt zo’n ouderwetsheid uit die je bij ons nergens meer terugvindt, overal tot zelfs tegen het plafond verfpotten en borst
Wij wisten voor een keertje heel goed wat we wilden, zo’n wit dat bijna niet dekt, een beetje glanst en waardoor je het hout nog volledig kan zien. We deden een uitgebreide uitleg en de man scheen ons wel begrepen te hebben en was een behoorlijke tijd bezig met het maken van dé perfecte mengeling, hij testte uit op onze plank, het was te wit, beetje van dit erbij en weer met borsteltje testen, nog te wit, beetje van dat erbij, borsteltje, plankje en ja hoor, dat was wat we zochten.
Jammer genoeg was het al zaterdag en wilden we verven en daarna vernissen alvorens ze op maandag de keukens kwamen plaatsen en legde de man uit dat het ene één dag en het andere best twee dagen zou drogen, dus een en ander ging qua timing niet kunnen lukken.
Wij discussieerden onder ons en kwamen tot de conclusie dat het dan beter was nog niets te doen, geen wit en dus ook geen vernis en alles dan in één keer te behandelen nadat de keukens geplaatst waren.
Dat was echter zonder onze brave verfverkoper gerekend, hij zocht een oplossing die sneller droog zou zijn (ongeveer 18 uur), Natascha zei dat het niet hoefde en hij vertelde dan dat hij misschien zelfs iets had dat op 12 uur droog kon zijn, Natascha probeerde nogmaals door te zeggen dat we pas gingen verven na de keukens en hij blonk van trots, hij had iets dat amper 6 uren nodig had….
Ik begon ietwat kribbig te worden, we waren al zo’n 25 minuten in de winkel en moesten nog vele boodschappen doen en heb dan soms de pretentie te denken dat Natascha haar niet duidelijk genoeg gemaakt heeft (alhoewel zij vlot Italiaans spreekt en ik drie woorden ken) zodat ik aan de goede man met handen en voeten duidelijk maakte dat het niet hoefde, de gewone verf was voor ons goed genoeg waarop hij besloot dat we het met dit product konden doen, dat droogde ongeveer terwijl je het aanbracht….
Ik denk nog steeds dat er ergens een verborgen camera hing…
Niets in Italië kan snel en simpel verlopen, slow food, slow life, je moet er aan wennen en de ene dag gaat dat dus vlotter dan de andere.
Ondertussen de verf aangebracht en je gelooft het nooit, het droogde zo snel dat je het bijna niet egaal kon aanbrengen, volgende keer dus misschien toch weer beter de goeie ouwe onpersoonlijke Brico?
(Nicolas)
Animal Farm in Italië
Dat ze haar bak vaak moet delen met een poes, die daarenboven de helft van de tijd bovenop haar komt liggen, tot daar aan toe. Maar kippen??? Onze hond snapte er niets van toen één van onze kippen (kwik) onlangs gezellig mee kwam genieten van haar lam/rijst mengeling.
In eerste instantie liep ze weg om het van op een afstandje allemaal eens te overdenken, terwijl ze ons een licht verwijtende blik toewierp. Dit konden wij, als baasjes, toch niet laten gebeuren. Of toch?
Toen ze eenmaal doorhad dat ze van ons geen hulp hoefde te verwachten, integendeel, er werden zelfs foto's van haar vernedering getrokken, ging ze dan maar zelf in de aanval. In eerste instantie probeerde ze het met een zwak blafje. Kip hief haar kop even op, maar dat was het dan. Pas nadat Indy enkele malen de kip grommend had verjaagd, snapte Kwik het. Dit was geen spek voor haar bek.
(Natascha)
Verbouwen versus carnaval
Terwijl Nicolas fulltime metsershulpje speelt en emmers cement naar boven draagt, vloeren opschuurt, muren schildert, ... mag ik mij volledig laten gaan in het maken van carnavalspakjes.
Sinds maandag is de carnavalskoorts namelijk toegeslaan hier in het dorp. De symptomen zijn: een obsessie voor "Chicken run", gekleurde stofjes, het zoeken naar attributen die met kippen te maken hebben en het naaien en knippen van kleurrijke pakjes.
En ja hoor, ook ik doe mee. Deze ziekte lijkt namelijk toe te slaan bij vrouwelijke dertigers en de laatste keer dat ik checkte hoor ik daar helaas bij. (Twintiger klinkt veel beter, niet)
Ik doe dus lustig mee met mijn plaatselijke leeftijdsgenoten al versta ik de helft niet van wat ze vertellen. Mijn woordenschat op vlak van kledingstoffen is namelijk eerder beperkt, maar daar zal snel verandering in komen, beloofd !
Voor wie in de buurt is : op 24 februari is er een carnavalsstoet in Bistagno, waarbij de mooiste wagens in de prijzen vallen. Merana doet mee met een 20-tal kinderen en ons thema is dus Chicken Run.
Heel erg benieuwd ...
(Natascha)
Foto's van de pakjes zijn er nog niet, van de schilderwerken wel, dus bij deze:
De eerste sneeuw van 2009
Ondertussen hebben we ook de eerste grote sneeuwbui van 2009 achter de rug. Tot in België sprak men ervan: Noord-Italië in chaos, een dode gevallen, luchthavens plat, ... En wij zaten er midden in !
"Het moet er om doen dat het net dit jaar een strenge winter zou worden", dachten we toen we beseften dat we het deze winter zouden moeten doen met enkel een houtkachel en buitendouche.
"What are the odds ?!"
Wel, ondertussen hebben we het door: we worden getest ! "Is wonen in Italië in de winter, met sneeuw, onberijdbare wegen, (zeer) koude douches ('t water niet, de ruimte wel) ook nog altijd de moeite of rennen die 2 dromers snel terug naar huis?" Dat zullen de weergoden gedacht hebben om dan te beslissen een paar sneeuwstormen onze richting uit te sturen...
Dat we de test doorstaan hebben, kunnen we nog niet zeggen. Dat zou wat overmoedig zijn, de winter is nog lang niet voorbij. Onze dromen gelukkig ook niet. Ze hebben enkel een mooi wit sneeuwrandje gekregen .
(Natascha)
Houthakker, deel 2
Op 3 augustus deed ik op onze blog een beetje smalend over mijn vriendinnetje haar houtvoorspellingen, ze beweerde immers dat we minstens 30 kilo per dag zouden nodig hebben en heeft de ganse zomer schrik gehad dat onze voorraad onvoldoende zou zijn.
Ik mag dan wel in een vorig leven houthakker geweest zijn, mijn huidig lichaam was nog niet direct voorzien op 3 maanden aan één stuk hout zagen zodat ik haar steeds weer overtuigde dat we nu wel meer dan genoeg hadden, mijn zelf gemaakte schuilplaats tegen de muur lag vol én ons kot was eveneens volledig gevuld…
Gisterenavond is dan uiteindelijk een brave buurtbewoner met tractor en oplegger 2800 kilo hout op onze oprit komen storten, er restte ons nog ongeveer genoeg voor drie dagen….
Natascha loopt sindsdien te glunderen van haar grote gelijk terwijl ik mij beroep op verzachtende omstandigheden, hoe kon ik nu weten dat er hier sedert 26 november sneeuw zou liggen en het ’s nachts tot min acht graden zou vriezen, ik blijf zeker dat we bij een ‘gewone’ winter zelf hout genoeg hadden.
In ieder geval is mijn agenda voor maart nu al volgeboekt : boomstammen zagen, boomstammen zagen, boomstammen zagen, in april vermoed ik over een soort Jean-Claude Van Damme-lichaam te beschikken, lol.
(Nicolas)
Nieuwjaarswensen
Aan alle bezoekers een ongelooflijk goed jaar gewenst en vergeet niet te dromen !
Soms durven ze namelijk wel eens uitkomen
(Natascha)
