Preparare un carro di carnevale
ANCHE QUEST'ANNO QUI A MERANA ABBIAMO PREPARATO IL CARRO DI CARNEVALE...VI RICORDATE L'ANNO SCORSO AVEVAMO CREATO "LA SCUOLA DEL RAVIOLO", EBBENE QUEST'ANNO CI SIAMO PRESENTATI CON UN TEMA TRATTO DA UN CARTONE ANIMATO "GALLINE IN FUGA".
LA PRIMA FASE DI PREPARAZIONE CONSISTE APPUNTO NELL'INDIVIDUARE IL TEMA DA PROPORRE. CI SIAMO INCONTRATE IN UN GIORNO DI INIZIO GENNAIO NOI RAGAZZE PER DECIDERE APPUNTO CHE TEMA AFFRONTARE; C'ERA CHI DICEVA UNA COSA, CHI UN'ALTRA, ALLA FINE ANNA DICE: "RAGAZZE PERCHE' NON FACCIAMO GALLINE IN FUGA?" A TUTTE NOI L'IDEA E' PIACIUTA PERCHE' CI SEMBRAVA ALLEGRO E DIVERTENTE ED IMMAGINAVAMO TUTTI I NOSTRI BIMBI VESTITI DA GALLINE E GALLETTI. LA FASE SUCESSIVA CONSISTE NEL CREARE IL MODELLO PER FARE I VESTITINI E ANCHE QUST'ANNO CI SIAMO AFFIDATE ALLA CREATIVITA' E ALL'INGEGNO DI ANNA RIZZOLO CHE CI HA PREPARATO UN MODELLO "A PALLONCINO GONFIO SUL DAVANTI E CON UNA BUFFA CODINA SUL DI DIETRO", AL QUALE NOI MAMME ABBIAMO ATTACCATO TUTTI RITAGLI DI STOFFA INTORNO AL COLLO CHE RENDEVANO APPUNTO L'IDEA DELLE PIUME DELLE GALLINE.
UNA VOLTA FATTO IL MODELLO DEL VESTITO SI E' COMPRATA LA STOFFA, SI SONO TAGLIATI VENTI VESTITI E LE MAMME E LE NONNE "SARTE" HANNO CUCITO I VESTITI PER TUTTI I BIMBI. UN GRAZIE A NONNA PINA, NONNA GRAZIA, NONNA TERESA, ANNA RIZZOLO, MARINA, ALDA E ANNAMARIA CHE CON LE LORO MACCHINE DA CUCIRE HANNO FATTO UN LAVORONE.
IL VESTITO E' FATTO, ORA BISOGNA METTERE IN TESTA AI BAMBINI QUALCOSA DI DIVERTENTE. DETTO FATTO.LA SALETTA INTERNA DELLA PRO LOCO SI E' TRASFORMATA IN UN LABORATORIO. CRISTINA, MORENA, NADIA,MICHELA, CRISTINA P.,ANNA, ALDA, SIMONA, LUANA, LAURA, STEFANIA, LUCIANA, NATASHA, SI SONO DATE UN GRAN DA FARE: CHI TAGLIA, CHI INCOLLA, CHI CUCE...ED ECCO CREATI 20 BELLISSIMI CASCHETTI FATTI DI CARTA CON TANTO DI BECCO E CRESTA PROPRIO COME LE GALLINE!
LA PREPARAZIONE DEL POLLAIO E DELL'AEREO (SUL QUALE LE GALLINE SCAPPANO PER RAGGIUNGERE L'ISOLA FELICE) L'ABBIAMO INVECE AFFIDATA AGLI UOMINI DEL PAESE. DARIO, MAURO, GIANCARLO E MIRKO SI SONO OCCUPATI DI COSTRUIRE IL "POLLAIO" MENTRE CARLO,GIANLUCA,ANNA E LUCIA HANNO CREATO L'AEREO PRONTO A DECOLLARE CON TANTO DI GALLO PILOTA A BORDO. UN GRAZIE A TUTTE LE MAMME, I PAPA', LE NONNE, I NONNI E A TUTTI QUELLI CHE CI HANNO AIUTATO A COSTRUIRE UN CARRO FANTASTICO!UN RINGRAZIAMENTO AL SINDACO GALLO ANGELO,ALLA DITTA GALLO ANTONELLO E ALL'OFFICINA BECCO GIUSEPPE PER IL CONTRIBUTO APPORTATO.
(Nadia)
Dit sympathieke stukje over hoe het maken van een carnavalskar verloopt in een klein, maar actief dorpje in Italië werd geschreven door mijn dorpsgenote, Nadia.
Omdat het vol enthousiasme geschreven werd, leek het mij jammer om het te vertalen. Dus, doe een kleine inspanning en probeer dit stukje Italiaans te ontcijferen. 
Spring is in the air
Het mag nu officieel genoemd worden, voor mij is de lente gestart!
Ik ben dan ook direct op mijn nieuwe hobby gesprongen en als een gek begonnen met hout te verzamelen en te kappen.
Vermits Natascha deze winter gelijk gekregen heeft (weliswaar met veel ‘geluk’ dankzij schijnbaar de ergste winter in meer dan 25 jaar) en onze houtvoorraad lachwekkend te klein was zullen ze mij volgend jaar niet terug hebben, hout, hout en nog eens hout tot alle beschikbare opslagmogelijkheden bomvol liggen.
Laat de eerste sneeuw dan maar komen … 
Nicolas
Geotoerisme in Merana
In zijn ruimste betekenis is geotoerisme een vorm van toerisme dat het geografische karakter van een bestemming versterkt, dit met aandacht voor het milieu, het erfgoed, de schoonheid, alsook de cultuur en het welzijn van de plaatselijke bewoners. De eigenschappen en kwaliteiten van een bepaalde plaats of regio staan centraal en het toerisme komt ten goede aan de ontwikkeling van de lokale samenleving. Het idee is dat je een relatie opbouwt met de plaats die je bezoekt, de lokale cultuur, de natuur en de mensen.
In engere zin (afgeleid van geologie) wordt geotoerisme ook gezien als een vorm van toerisme waar bijzondere aandacht wordt besteed aan specifieke rotsformaties, grotten, ...
Meer info : http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Geotourism
Wat heeft dit nu met ons en Merana te maken?
Wel, het heuvelachtige landschap in deze streek is inderdaad enig. Je wandelt hier op de "Calanchi", dit zijn rotsachtige erosieve formaties gevormd door de zee. De geologische evolutie van deze zone is namelijk beïnvloed door het feit dat de Langhe van 35 tot 5 miljoen jaar geleden zeebodem was. Noord-Italië zag er toen dus een heel stuk anders uit. En daar draagt onze streek nu nog steeds de unieke sporen van, zo bijvoorbeeld in de vorm van ongewone rotsformaties, "murion" genaamd.
De aangeduide wandelpaden die vanuit het dorpscentrum van Merana vertrekken lopen langs de formaties van "Rocchetta" met zijn fascinerende calanche. Vervolgens wandel je door de formaties van "Monesiglio", die weer een ander apart uitzicht hebben. Het landschap verandert uiteindelijk in een unieke rotstuin met rotsformaties waarin allerlei figuren ontdekt kunnen worden: een grote spin, het hoofd van een krokodil, ... Het lijken wel echte sculpturen, maar dan ontstaan op natuurlijke wijze.
In Merana worden dan ook geregeld wandelingen georganiseerd die je de kans geven om deze geologische geschiedenis van het gebied te leren kennen, alsook de opmerkelijke planten. Uiteraard wordt er afgesloten met ook de plaatselijke keuken met zijn beroemde ravioli te ontdekken, zeker de moeite waard!
Voor meer informatie:
-Comune di Merana (Alessandria) c/o
Via Chiesa Nuova 2
Tel. 0144/99100
Fax 0144/993900
email : comune.merana@libero.it
www.torremerana.it
- Prof.ssa Silvana Sicco
Cell. 349/ 8676536
email: silvanasicco@hotmail.it
Dott. Amandola Luciano
Cell..348/9041499
Email: amandola@libero.it
-Prof. Renzo Incaminato
Tel. 0143/86819
Cell. 340/1056009
(Natascha)
Compostbak
Na mijn kippenhok was nu Natascha haar schrijnwerkermoment aangebroken, ze zou een compostbak in elkaar knutselen.
Als je niet teveel houdt van evenwijdige plankjes noch al teveel belang hecht aan stevigheid mag het resultaat best gezien worden, nu nog hopen dat we het in zijn geheel tot op zijn vaste plaats krijgen én uiteraard dat het ding doet waarvoor het ontworpen is, composteren!
Dit is het bewijs dat er ten huize Verdita soms ook een timmervrouw aanwezig is :
(Nicolas)
Menton
Dit weekend moest er op 't onverwacht gebabysit worden op Nicolas' kids in Menton. En dan voel je hoe makkelijk het plots geworden is. Wat vroeger onmogelijk was (1300 km afstand België - Menton), is nu plots eenvoudig realiseerbaar. 's Morgens vroeg stap je in de auto en tegen dat de kinderen goed en wel wakker zijn, ben je er al.
Toevallig gaf een vriendin, die daar net om de hoek woont (Grimaldi Superiore) een klein feestje en zo kon ik het nuttige aan het aangename koppelen en een middagje genieten van internationaal gezelschap. Het was wel grappig, na vermelden van de naam, werd steeds naar nationaliteit gevraagd.
Als extra attractie was er het indrukwekkende uitzicht op de Middellandse Zee. Wie weet, wanneer we op onze oude dag de rust en het platteland beu zijn ...
En voor wie van bij ons een uitstap plant naar de Côte d'azur: je doet er exact 1u40min over (zonder druk verkeer) om in Menton te geraken.
(Natascha)
En 't gaat vooruit ...
Met het zonneke dat al enkele dagen heerlijk straalt, lijkt alles plots sneller vooruit te gaan.
Van appartement "Il Biancospino" kunnen we nu echt zeggen dat we er bijna zijn. Living is geschilderd en er moeten enkel nog wat plintjes gehangen worden, slaapkamer idem en in de badkamer hangen de tegels en is vandaag de eerste kleurlaag erop gelegd.
En nu de meubels nog hé.
Voor dit appartement twijfel ik: of een witte ronde tafel met voet of gewoon de oude pastatafel van de boerderij recycleren.
Da's namelijk echt een leuk stuk dat daar goed zou passen, met zijn houten structuur, marmeren werkblad en ... er is zelfs een deegrol in verwerkt.
Vandaar dus de naam pastatafel...
(Natascha)
Optreden
Deze ochtend gingen we zoals regelmatig ontbijten in de bar, een ochtendwandeling van een klein halfuurtje, vooral Indy vindt dat schitterend als eerste activiteit van de dag.
Er hing een berichtje dat er die avond om 18uur een optreden was van een ‘one man band’ en ik vond dat ik daar naartoe moest gaan, een echt concert in ons dorp!
Om 18u30 herinnerde ik het mij plots en tot mijn eigen –en vooral die van Natascha- verbazing sleurde (gans de dag geschilderd, lol) ik mij uit mijn zetel en daalde af, deze keer wel met de auto.
Folklore, een ander woord kan ik er niet voor bedenken, de overal ter wereld aanwezige drie man en een paardenkop als publiek en een teveel gewicht meesleurende zanger die werkelijk het beste van zichzelf stond te geven, met bindteksten en alles, hij geloofde echt dat hij op Werchter stond, charming, very very charming.
Eén pintje en vijf chansons later keerde ik terug, mijn vriendinnetje had ondertussen lekkere gehaktballetjes klaargemaakt en een mens moet zijn prioriteiten kennen nietwaar.
(Nicolas)
17°C
17°C, een stoel in 't zonneke en een tijdschrift ... meer had ik vandaag niet nodig om gelukkig te zijn !
Raar, hoeveel invloed het weer op een mens kan hebben. Op regen/sneeuwdagen voel ik mijn energie wegvloeien (en zo'n dagen hebben we hier met overvloed gehad deze winter - volgens mij spreken ze er binnen 10 jaar nog altijd over), maar op dagen als vandaag voel ik mij 'on top of the world' of beter: ik op de ladder aan 't schilderen en Nicolas al even hoog op een ladder de druivelaar boven het terras van "Il Rosmarino" aan het snoeien.
(Natascha)
Sneeuwpret
Waar ondertussen in de volwassen wereld de sneeuw hier enkel nog leidt tot gevoelens van te koud, te glad en vooral teveel, staat de witte laag in de kinderwereld nog gelijk aan te leuk, te mooi, te uitnodigend.
Het deed dan ook deugd om dit weekend mijn kids met slee en sneeuwballengevechten te zien en horen genieten, kijk en mijmer over je eigen kindertijd :
We hoopten dat hun houding aanstekelijk zou kunnen werken zodat ook wij terug iets positiever de huidige winter zouden aanvaarden… tot we deze ochtend bij het opstaan dit zagen :
We mogen dan wel positivo’s geworden zijn maar er blijven grenzen hé 
(Nicolas)
