Over de bloemetjes en ...
... meer bepaald de stengelloze sleutelbloem
Het bos kleurt momenteel geel dankzij deze kleine bloemetjes die overal uit de grond schieten en dat terwijl ze in België en Nederland op de lijst van zeldzame en beschermde planten staan en je ze dus niet mag plukken.
Hier wordt er lustig gekokkereld met sleutelbloemen (ook wel primula's genoemd). Ik vond al heel wat recepten. Deze wil ik zeker eens uitproberen:
Frittata di primula
Ingrediënten:
-
2 handenvol bloemen en jonge blaadjes van de sleutelbloem
-
4 eieren
-
olijfolie
-
zout
Eieren kloppen, bloemblaadjes en kleine stukjes blad toevoegen, een snufje zout erbij. Daarna doe je alles in een geoliede ovenschaal, die je in de oven zet tot je ziet dat de bovenkant van het eigeel een voldoende vaste consistentie heeft.
Over de temperatuur van de oven zeggen ze niets, waarschijnlijk omdat ze net als ons één hebben zonder temperatuurmetertje 
.
Klinkt simpel. Ik laat jullie binnenkort weten of dat ook zo is !
(Natascha)
Het internationale jaar van de sterrenkunde
Ik hoor jullie al denken: "Wat heeft het internationale jaar van de sterrenkunde te maken met een onooglijk klein dorpje in Piemonte?"
Overal ter wereld worden evenementen georganiseerd in het teken van de astronomie, en naast allerlei activiteiten in New York, Parijs en Amsterdam, is ook Merana van de partij.
(http://www.astronomy2009.org/)
Al weken op voorhand werd het aangekondigd in L'Ancora, de plaatselijke krant: op zaterdag 28 maart zou de astronomische avond in Merana plaatsvinden. Eerst uiteraard de magen vullen met de legendarische Meranese ravioli's (want met een lege maag krijg je Italianen echt niet aangezwengeld) en daarna een gezellige wandeling in het maanlicht naar de toren(vanuit het dorp ongeveer 2 km bergop) om samen met een sterrenkundige en een telescoop de heldere nachtelijke hemel te bewonderen, dit uiteraard in combinatie met zoetigheden, warme wijn en chocomelk om de pas gedane inspanning op vlak van calorieën te compenseren.
Helaas, na weken mooi weer en een heldere hemel, kwamen gisteren de regenwolken aangewaaid, die alle mooie plannen in het water gooiden.
Maar dat kon de pret gelukkig niet drukken. Om te eten en te drinken heb je geen heldere hemel nodig en de enthousiaste sterrenkundige van dienst had voor de zekerheid ook een diavoorstelling voorbereid waar iedereen gedurende 2,5 uur (ja, je leest het goed, een volle 2,5 uur) aandachtig naar luisterde, ... naar het einde toe waarschijnlijk al iets meer met de gedachten bij de taart en warme wijn, maar toch ...
En zo kunnen ook wij, in Merana, met fierheid vertellen dat we deelgenomen hebben aan het internationale jaar van de sterrenkunde !
Op naar de volgende activiteit ... op 10 mei wordt hier een mountainbike tocht georganiseerd. En ik kan jullie verzekeren, het parcours is niet van de poes.
(Natascha)
Muur(tje)
Jaja, alweer verrassend nieuws uit Piemonte, wij zijn er namelijk in geslaagd zelf een muur op te metsen in natuurstenen die we her en der op ons terrein vonden en al zeg ik het zelf, het resultaat (ook de ‘muratore’ trouwens, ) mag gezien worden.
Het is nog net geen palazzo maar dat hoeft ook niet, de bedoeling is immers dat het nieuwe kippenhok hier komt –het oude heeft de sneeuwwinter immers niet overleefd- en Kwik, Kwek en Kwak lijken niet de types om te zeuren dat hun kot niet recht genoeg is…
Nu de belangrijke eerste steen gelegd is én gelet op het feit dat elke Belg met een baksteen in de maag geboren wordt kan metselen misschien een nieuwe hobby worden, vooral Natascha was enthousiast, ze vond dammetjes bouwen altijd al leuk en zo’n muurtje met oude stenen is een beetje hetzelfde principe, ze keurde elke steen om te zien of hij perfect zou passen in haar puzzelmuurtje –slowbuilding you know-, als het al schots en scheef zou zijn weet je dan ook waar de ‘schuldige’ zit, lol.
(Nicolas)
Antiek- en Brocante markt in Savona
Zondag is de dag waarop we onze toeristenpet opzetten om interessante plekken te ontdekken voor onze toekomstige gasten.
Vorige zondag was het de beurt aan de jaarlijkse antiekmarkt in Savona. Maar liefst 300 kraampjes met de meest afwisselende zaken (meubels, decoratie, tafellinnen, oud speelgoed, verzamelobjecten, affiches) stonden opgesteld in de oude binnenstad. Een ideale gelegenheid dus om deze Italiaanse havenstad te ontdekken.
En het viel zeker niet tegen !
Heel wat mooie spullen gezien, waarvan we uiteraard de prijs niet durfden vragen, genoten van de gezellige sfeer die er heerste, de mooie omgeving, ...
Een geslaagde dag en zeker aan te raden voor wie hier verblijft in deze periode.
Anderen hoeven niet te treuren, er is elke week wel ergens een antiek- en brocante marktje. Niet allemaal zo groot natuurlijk, maar ik durf wedden dat ze allemaal even charmant zijn ! En daar is het om te doen hé, want ik vermoed dat er niet veel zullen terugkeren met een grote antieke linnenkast of kloostertafel.
(Natascha)
Lente ...
Hoewel Nicolas reeds al zingend de lente inluidde, wil ik hierover ook nog wel mijn zegje doen. Wie is er namelijk het happiest met al die zonneschijn? Yep, that's me !
In mijn t-shirtje de balustrade schilderen, bloemetjes zaaien, met onze hond op stap, ... nooit gedacht dat ik dat al zou doen nog voor het officiële begin van de lente, zeker na deze heftige winter.
En volgens iedereen die ik hier in het dorp tegenkom, ben ik ook al gebruind.
Er loopt hier dus eentje de hele dag te glunderen !
Paar lentefotootjes:
De jasmijn die al een beetje bloeit
Rucola, vorige week gezaaid in de moestuin
Een bankje, tussen de vijgenboom en appelboom
(Natascha)
Daar is de lente !
Zoals reeds lang aangekondigd mag ik eindelijk (vier dagen te vroeg, I know) de lente inluiden –vandaag Natascha de ganse dag buiten in T-shirt gezien dus het moet wel lente zijn!- en alweer kan niemand dat beter dan Jan De Wilde (zie destijds de eerste sneeuw), lees en geniet :
Daar is de lente, daar is de zon
Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen.
De falus inpudibus staat al in bloei
En de blaadjes krijgen bomen.
Mijn vrouw en mijn kat zijn allebei krols
Het valt me moeilijk ze rustig te houwen.
Ik zal binnenkort weer een hele boel
Nesten moeten bouwen
Daar is de lente, daar is de zon
Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen.
De falus inpudibus staat al in bloei
En de blaadjes krijgen bomen.
De bloempotten barsten open met 'n knal
En de meisjes ontbloten de kuiten.
De bouwvakkers hebben na een nare tijd
weer iets om naar te fluiten.
Daar is de lente, daar is de zon
Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen.
De falus inpudibus staat al in bloei
En de blaadjes krijgen bomen
Daar is de lente, daar is de zon
Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen.
De falus inpudibus staat al in bloei
En de klokken vertrekken naar Rome(n)
Of het moest Gorki zijn natuurlijk, kort maar krachtig :
Weg met de winter,
Weg met de winter,
Leve de lente, leve de lente…
Nu nog zaterdag Tommeke Boonen die de Primavera hier achter onze hoek (bij wijze van spreken hé) wint en het leven kan niet stuk!
(Nicolas)
Wijnen - deel 1
Wijn, ... het lijkt ongelooflijk dat we er tot nu toe zo weinig aandacht aan besteed hebben in onze blog gezien het belang ervan voor deze streek.
Maar ja, we zijn nu eenmaal geen grote wijndrinkers, nog lang geen echte Italianen dus, ook al ben ik een halveke .
Voor wijnfans is Piemonte het aardsparadijs. Ik denk dat je hier weken nodig hebt om alle enoteca's en wijnboeren af te rijden waar je heerlijke wijnen kunt proeven.
Er zijn de 12 officiële regionale enoteca's die wijnen uit de eigen streek promoten en waar exposities, degustaties en rondleidingen georganiseerd worden. De helft ervan heeft daarenboven een eigen restaurant, waar je naast wijnen ook typische streekgerechten kunt proeven.
En dan zijn er nog de 100den kleinere enoteca's en niet te vergeten, ook de wijnboeren zelf, waar je kunt genieten van een glaasje en een hapje.
Zo is er een prachtig adresje in Bubbio, La Bottega del Vino. Gelegen aan de ingang van Bubbio, in een indrukwekkend gerestaureerd pand kun je er de meest delicate wijnen proeven in combinatie met robiola, de typische streekkaas (prijs vanaf 7 euro / degustatie van een glas wijn met een bordje kazen). Ook organiseren ze regelmatig thema-avonden. Meer info hierover geven ze op Facebook, je vindt ze onder de naam 'Stagionatura Arbiora'.
Bottega del Vino Langa Astigiana - Bubbio
Ook in Santo Stefano Belbo ontdekten we een sympathiek wijn-adresje in een schattig straatje.
Enoteca Momenti di Vino - Santo Stefano Belbo
(Natascha)
Het weer
Dat Italianen het weer anders aanvoelen dan wij "Noorderlingen" bleek vandaag duidelijk toen ik met onze buurvrouw een weerpraatje maakte.
Ze wist mij te vertellen dat velen deze week ziek waren geworden. Dat was ook niet verwonderlijk volgens haar, gezien het weer de laatste dagen.
Ik keek haar verwonderd aan. We hebben namelijk een paar heerlijke lentedagen achter de rug. Winderig ja, maar ook veel zon en lekker warm op de middag.
Zij zag het anders. Met al die temperatuursverschillen kon het toch niet anders dat je er ziek van werd.
Tja, daar sta je dan met je lentegevoel en je mond vol tanden .
(Natascha)
Werkzaamheden in de tuin
Nu de lente aan de deur staat, knoppen aan de bomen, kleine bloemetjes in het gras en af en toe een stralende zon, is de tijd aangebroken voor de tuinwerkzaamheden.
In de tuin zijn we een border aan het spitten, de eerste zaadjes voor de moestuin zitten in de grond, de dooie bomen worden weggehaald, ... En dat op sommige momenten zelfs in t-shirt. Een heerlijk gevoel na de regendagen van vorige week.
(Natascha)
Een nieuw, onzeker begin
Weet je nog, de eerste sollicitatiegesprekken toen je pas afgestudeerd was, de zoektocht naar je eerste stek waar je alleen of samen zou gaan wonen, het vinden van je weg in de administratie van belastingen, sociale zekerheid, het opbouwen van een nieuwe vriendenkring in de grote stad ... en vooral, het gevoel van onzekerheid dat nu eenmaal hoort bij die "eerste keer"-dingen?
En dan, wanneer je eenmaal het gevoel hebt dat je alles onder controle hebt, een goeie zelfstandige baan waarin je iets doet waar je goed in bent, dat je voldoende financiële zekerheid kan geven, een thuis dat je helemaal naar je eigen smaak hebt gecreëerd, ...
Net op dat moment beslis je om het roer om te gooien, alles overboord te smijten wat je geleerd hebt en "jezelf heruit te vinden".
In het begin heb je een langgerekt "honeymoon" gevoel, vooral wanneer je net voor de zomer verhuist .
Maar na een tijdje sijpelt de realiteit, je nieuwe werkelijkheid, binnen: administratieve procedures lijken chinees, verbouwen met twee paar linkerhanden loopt zoals verwacht niet altijd van een leien dakje, ook al worden de grote werken door anderen gedaan, je voelt dat je in een wereld, een gemeenschap gestapt bent die hier al eeuwen op een bepaalde manier draait, maar je weet nog niet de welke, ...
De onzekerheid groeit, het opgebouwde beeld van jezelf brokkelt af en je voelt dat je terug op zoek moet naar jezelf, je fundament.
En net zoals de natuur een nieuwe start moet nemen na de zwaarste winter in jaren, zo voelen wij ons ook. We moeten terug, stapje voor stapje, groeien in dat nieuwe leven van ons. Zekerheden over boord smijten en nieuwe opbouwen, zowel samen als apart.
Moeilijk, maar dit was nu net wat we wilden. Niet drijven op gemakzucht en dingen doen waar we ons niet goed bij voelden, maar waar we wel goed in waren. Durven gaan voor iets waar we misschien minder talent voor hebben, maar waarvan we hopen dat het ons leven rijker zal maken. In het zwarte gat springen, zwemmen en hopen dat we niet teveel kopje onder gaan.
(Natascha)
En ondertussen...
Het is natuurlijk niet al carnaval wat de klok slaat ten huize Verdita.
Ondertussen hebben we hier al heel wat verfborstels versleten, ook omdat we niet altijd onmiddellijk het goeie kleur te pakken hadden. 
Ik denk dat Nicolas een gat in de lucht springt, de dag dat hij de verfborstels aan de haak kan hangen.
(Natascha)
http://www.verdita.com
