Noodweer
Zondag en maandag was het echt noodweer en dat hebben we geweten.
Italianen beslisten maandag massaal om binnen te blijven, maar wij wilden ons niet laten kennen, want regen ... dat dachten we wel te kennen vanuit België 
.
Dus, wij naar Acqui Terme om te genieten van de warme termen (werken ging toch niet echt met dit weer en we hadden Nicolas' dochter op bezoek die de termen ook wel zag zitten).
Dubbel zo lang hebben we erover gedaan om er te geraken !
De baan was maar liefst 2x onderbroken door een landverschuiving en dus moesten we langs allerlei kleine wegeltjes onze weg vinden. Gelukkig waren die ondertussen ook niet afgesloten, anders waren we helemaal het noorden kwijt.
In Acqui Terme zelf stonden mensen verzameld op de brug, te kijken naar de Romeinse aquaduct die ondertussen deel van de rivier was geworden. Indrukwekkend, dat wel !
Ondertussen schijnt het zonnetje weer en de volgende dagen verwachten we 24°. We kunnen het gebruiken !
(Natascha)
Bezoek aan Manège Little Ranch in Piana Crixia
Vandaag weer een leuke ontdekking in onze buurt gedaan: op 5 minuutjes met de auto, 15 minuutje met de fiets en 45 minuten te voet is er een paardenmanège die trektochten organiseert door het natuurpark waar wij aan grenzen.
Wie geen rij-ervaring heeft kan ter plaatse les volgen, wie al uit de voeten kan met een paard die kan ermee de natuur intrekken en wie helemaal decadent wil doen, die bestelt een paard aan huis. Dan brengen ze het paard tot aan onze deur zodat je er gewoon op hoeft te klauteren en je trektocht kan al beginnen.
Nu nog iemand vinden die het allemaal eens wil uittesten voor ons, want mij krijg je met geen stokken op een paard, veel te hoog 
.
(Natascha)
Werelderfgoed
Ik kwam daarnet toevallig op een website terecht waarin vermeld werd dat onze streek (Langhe en Monferrato) zich kandidaat heeft gesteld voor de werelderfgoedlijst. Stel je voor, leven in een gebied dat op de werelderfgoedlijst staat, hmmm ... klinkt niet slecht hé.
En nu nog een coltrui vinden waar mijn nek in zal passen eenmaal het zo ver is
Hier staat een presentatievideo om onze streek als werelderfgoed te promoten: http://www.regione.piemonte.it/piemonteinforma/inevidenza/2009/marzo/unesco_langhe/video.htm
En hier een beetje Engelstalige info: http://whc.unesco.org/en/tentativelists/5001/
(Natascha)
Met Ryanair naar agriturismo Verdita ...
Neenee, Ryanair heeft nog niet besloten om een rechtstreekse lijn naar ons stulpje aan te leggen, ... zouden we ook niet appreciëren want 't zou direct gedaan zijn met de rust en stilte.
Ryanair vliegt wel vanaf begin juni (qua timing voor ons perfect dus !) 3x / week tussen Charleroi (dat zichzelf Brussels South noemt ) en Turijn, wat slechts op anderhalf uur rijden van ons ligt.
Dus, wie geen zin heeft in een autorit, heeft nu een makkelijk en budgetvriendelijk alternatief ! (sommige vluchten al vanaf 2,5 euro + luchthaventaksen)
(Natascha)
Wandelen in het "Parco dell'Adelasia"
Op Paasdag zijn we in het Parco dell'Adelasia, een natuurgebied in Ligurië, gaan wandelen. Kwestie van gasten die graag wandeltochten maken een beetje wegwijs te kunnen maken hé, en om eerlijk te zijn, ook wij doen niets liever.
De ingang van het park was snel gevonden (op de weg tussen Ferrania en Montenotte Superiore) en verschillende wandelpaden stonden mooi aangeduid op een kaartje.
Ook onderweg was verdwalen onmogelijk en gezien wij bij de minste twijfel altijd de verkeerde kant opgaan, wil dat wel iets zeggen !
Het wandelpad liep bijna volledig door een bos (wat in de zomer betekent: schaduw !) en precies in het midden van de wandeling was er een uitkijkpunt - La Rocca dell'Adelasia - waar je op heldere dagen een indrukwekkend zicht hebt op de Alpen, maar wij moesten ons tevreden stellen met de heuvels rondom want het was helaas een grauwe dag, wat nog altijd niet mis was: glooiende bossen en groen tot zover het oog kan reiken.
Ook onze hond genoot met volle teugen. De dagen ervoor had het wat geregend, zodat er een heleboel kleine riviertjes liepen en Indy doet niets liever dan pootjebaden. Dus, dat eindigde in modderige pootjes in onze auto .
We ontdekten dat er een fietsroute loopt vanaf Piana Crixia (ons buurdorp) tot in het park. Dat moeten we zeker eens uittesten !
(Natascha)
Buona Pasqua !
Niet enkel met kerstmis worden we hier verwend, ook voor ons pasen kregen we van de Pro Loco van Merana een geschenkje, een zelfgebakken paasmandje met ei én twee prachtig versierde gekookte eieren.
Je kunt je voorstellen dat we steeds verliefder worden op dit sympathieke dorpje en zijn inwoners
(Natascha)
De beroemde Meranese ravioli
Elk jaar worden in Merana ravioli feesten gehouden (in juni), waarop 100den kilo's ravioli worden verorberd. Die worden niet aangekocht, maar allemaal met de hand gemaakt door mijn dorpsgenoten ... en sinds dit jaar help ik ook lustig mee !
Gedurende 3 maanden (!) komen 20 à 30 mensen 3 avonden per week samen om ravioli's te maken. De meesten komen elke avond, de jongere generatie (waaronder ikzelf) springt af en toe bij.
Het is eigenlijk niet te geloven hé, hoeveel werk er daarbij komt kijken.
Hopelijk genieten jullie er nu extra van wanneer jullie op onze raviolifeesten van deze plaatselijke lekkernij proeven !
Deze heb ik gemaakt:
(Natascha)
Kruidenton in wording
Hier in Italië koop je samen met het huis vaak ook alles wat erin staat. Naast een hoop rommel (kleding, kapotte frigo's, verroest tuingerief, ...) troffen we in onze Alibaba garage ook een paar wijntonnen en een hoop mandflessen.
En zo ontstond deze kruidenhoek :
De salie, rozemarijn, munt, bieslook en aarbeien hebben we geplant. Er is basilicum, koriander en peterselie gezaaid (benieuwd of die uitkomt) en de wilde oregano heb ik even verderop met een schepje uit de grond gehaald.
Tegen deze zomer hoop ik een mooi gevulde ton te hebben waaruit onze gasten naar hartelust kunnen plukken.
O, en voor wie zich afvraagt waar de tijm gebleven is ... die groeit hier overal in 't rond en ik heb een hoop wilde plantjes in de tuin geplant.
(Natascha)
Hondenwandeling
Vanmorgen wou ik weer eens een nieuw pad uitproberen, kwestie van de omgeving goed in kaart te brengen voor de eerste gasten aankomen.
Eerst een aangeduid wegje gevolgd, maar ik dacht slim te zijn en een afslagje te nemen. Mooi niet, ik eindigde midden in het bos, op een kam tussen twee kloven, met een dolenthousiaste hond (Indy is gek op steile hellingen), nadat ik eerst al een woest riviertje had overgestoken.
Gelukkig kom ik altijd snel weer op de goeie weg dankzij de toren vlakbij ons huis als referentiepunt.
Volgende keer toch weer iets minder avontuurlijk en gewoon het pad volgen, dat is al spannend genoeg.
(Natascha)
Aardbeving in Italië
Ook wij moesten via het internet (De Belgische krant De Standaard nota bene) vernemen dat er in midden Italië een zware aardbeving geweest is. Wij zijn gelukkig een stuk noordelijker, dus hebben zelfs geen klein trillinkje gevoeld.
Klinkt wel verschrikkelijk: zeker 20 doden en minstens 30 vermisten. Via deze weg willen wij ons medeleven betuigen aan alle slachtoffers van deze ramp.
Het doet ons nog maar eens beseffen hoe machteloos wij als mensen kunnen staan tegenover de natuur, ook al denken we vaak alles onder controle te kunnen krijgen.
(Natascha)
Koken met bloemen
Zoals beloofd heb ik het recept voor de primula-frittata uitgeprobeerd, en het was de moeite !
Makkelijk, lekker en een heel mooi resultaat ... al zeg ik het zelf. Proeven kunnen jullie natuurlijk niet (of 't is dat jullie volgend jaar eind maart / begin april langskomen), maar de foto's spreken voor zich, of niet?
links de sleutelbloemen, rechts eitjes van onze eigen kippen
schaaltje inoliën, alles samenklutsen, beetje peper en zout...
en dit is het eindresultaat:
Smakelijk !
(Natascha)
