zwemmen in de rivier Erro
Na een zoektocht via Google Earth had ik hét plekje om te zwemmen in de Erro (een rivier een dal verder van hier) gevonden. Een klein weggetje dat wegleidde van de doorgangsweg, iets wat er van bovenaf uitzag als een verbreding met een soort (keien)strandje rond, dat leek het wel !
Dus onze hond in de auto, handdoeken mee, bikini aan en op uitstap naar een nieuw zwemplekje. We verwachtten wel wat drukte want zondag is traditioneel de dag dat alle Italianen er op uit trekken, maar dat viel heel erg mee. Behalve een paar naturisten die een beetje verder aan het picknicken waren, hadden wij dit paradijsje voor ons alleen. Het was echt genieten, zoals je ziet ook voor Indy!
Later ontdekten we enkele kilometers verder dan nog minder afgelegen zwemplekjes waar alle andere mensen wel samen zaten, wij waren echter heel blij met onze ‘in the middle of nowhere’-spot.
Hoe deden we dat vroeger toch hé, zonder Google Earth? 
Google Earth coördinaten: 44.628107 en 8.409069
(Natascha)
Golf Club Acqui Terme
Het stond al een tijdje hoog op ons lijstje, maar omdat we allebei geen golfers zijn, geraakten we maar niet tot in de Golf Club van Acqui Terme.
Tussen alle boodschappen door zijn we dan onlangs toch eens binnengesprongen en we waren aangenaam verrast door de ongedwongen sfeer en de behulpzaamheid van de uitbaters.
Wat we ondertussen te weten zijn gekomen: het is een 9 holes baan met als leuk extraatje een zwembad waar je voor, tijdens of na het golfen van gebruik kunt maken. Ook is er een gezellig club house waar je een hapje kunt eten of iets drinken.
Deze golf club staat open voor iedereen, want je hoeft geen lidkaart (handicapkaart) voor te leggen.
Prijzen (2009):
Op weekdagen is de green fee voor de 9 holes 13 euro, doe je ze 2x dan kost dit je 25 euro. Op zaterdag is het resp. 20 en 40 euro.
Ben je je golfsticks vergeten, dan betaal je 15 euro huur (9 holes) of 30 euro huur (18 holes).
Sluitingsdag is woensdag.
Hun website is nog in de maak, hier alvast het adres: http://www.golfacquiterme.com/.
Andere golfterreinen in de provincie Alessandria vind je op deze webpagina: http://www.alessandriaturismopiemonte.it/index.php?idservice=128
En nu nog iemand vinden die de golfmogelijkheden in de streek eens wil uittesten hé.
(Natascha)
Helden
Gisterenochtend voor dag en dauw slenterde ik moeizaam richting onze garage en tot mijn niet geringste verbazing kwam één van onze jonge gasten doodleuk de heuvel afgejogd, ‘leuk lopen hier hoor’….
In de valavond lag ik onder de vijgenboom lui te lezen als onze hond plots (terecht) opschrok, één van onze andere gasten ging ook joggen, de heuvel op dan nog!
Moedeloos toonde ik haar bij aankomst een route die ik had uitgestippeld, maar liefst vier kilometer waarvan de helft meer dan behoorlijk heuvel op, grotendeels op een zandweggetje. Waar ik hoopte dat ze spottend onder de douche zou gaan was ze zeer enthousiast, ‘oh leuk, dat probeer ik morgenochtend, een uitdaging’….
En inderdaad, na het ontbijt ging ze joggen en haar vriendin fietste mee alsof het niets was. Na een halfuurtje waren ze terug, nog steeds gemotiveerd, meer nog, ze hadden zelfs de energie gevonden om onder de indruk te raken van de mooie omgeving.
Echte helden, je ziet ze zelden, maar onze tuin zit er dus momenteel vol van (en het zijn niet wij, 
).
(Nicolas)
Gezellig
Gisterenavond zat onze tuin vol.
Aan de tafel onder de parasol vier jonge mensen die genoten van een glas frisse rosé en een spelletje poker speelden.
Aan hun tafeltje onder de druivelaar onze twee Amsterdamse gasten die op hun beurt scrabble speelden en een glaasje rood opdronken.
Op ons balkon overkeken Natascha en ik ons nieuw leven en ongeveer gelijktijdig zeiden we ‘gezellig hé’ , na een lachbui bleven we een beetje verbaasd achter.
We hadden beiden het gevoel op vakantie te zijn in ons eigen huis, dat valt als ‘werk’ dus best wel mee, 
!
(Nicolas)
Nieuw bakseizoen
Een nieuwe zomer en dus nieuwe culinaire uitprobeersels van Natascha.
Onze fruitboomgaard (te groot woord voor die enkele vijgenbomen, enkele pruimenbomen, twee vlierbomen en een eenzame appelboom, maar soit) zal het geweten hebben.
De eerste verse vijgenconfituur smeren we ondertussen op onze boterham, crostata met vijgen passeerde ook alweer de revue en gisteren werd een vijgenbrood gemaakt, op de foto ziet het er alvast lekker uit, nu nog proeven.
Ook werd er iets bizars gedaan met allerlei fruit door elkaar, ze kookte het, goot de dag nadien het sap af, kookte dat opnieuw, goot alles terug samen en dit zo enkele dagen na elkaar.
Als uitsmijter mengde ze het boeltje met veel mosterd (yep, je leest goed) en na het hevig opschrikken was ik verbaasd door de smaak, een soort zoet/zure confituur voor bij charcuterie en kaas, een eigen variant van de hier zie populaire ‘mostarda’.
Onze kippen worden dan ook dagelijks fel aangemoedigd hun eiproductie een beetje op peil te houden, ontbijt serveren én een ‘patissier’ in the house betekent immers overuren voor Kwik, Kwek en Kwak!
(Nicolas)
Gasten
Onze nieuwe leven samen is nu echt begonnen, onze eerste gasten vertrokken vandaag, een nieuw koppel is ondertussen aangekomen.
Ons debuut dus ook in het samen schoonmaken van een appartement, een beetje onder tijdsdruk dan nog, als dat maar goed ging aflopen, we zijn immers ‘samenwerken’ niet echt gewoon, noch is één van ons beiden een echte ‘kuisspecialist’….
Toch is alles vlot gegaan, proper én op tijd klaar zonder strubbelingen of rondvliegende dweilen ().
Zo verliep eigenlijk ook onze eerste week, ons bezoek was zeer aangenaam, we aten eens thuis met zijn vieren, gingen naar de pizzeria en op wijnproeverij en kregen elke dag allerlei foldertjes en brochures van de plekjes waar onze gasten waren geweest, onze (ondertussen veel te dikke) infomap voor onze toeristen kan er maar wel mee varen!
Hopelijk is deze veelbelovende start typerend voor gans onze nieuwe ‘carrière’, afwachten maar want vanaf morgen hebben we immers een full house waarbij vier van de zes mensen elke dag ontbijt nemen, stress stress (
) stress dus!
Schilderen
Vandaag werd er geschilderd in Agriturismo Verdita, deze keer gelukkig geen muren en niet door ons , het resultaat mag gezien worden hé.
(Natascha)
Wijn
't Heeft lang geduurd, maar dankzij de komst van onze eerste gasten is het gelukt, we bezochten eindelijk een wijnboer!
Een kleine biologische producent die dolenthousiast zijn wijnen aanprees en nog echt met volle overtuiging het ganse geuren- en kleurenpallet wist te beschrijven.
Gelukkig was Natascha’s tante mee die behoorlijk wat afweet van wijnen – bij mij blijft het beperkt tot ‘lekker’ of ‘iets minder mijn smaak’- zodat we konden proeven als echte ‘kenners’.
Er waren geen kaasjes, salami of andere hapjes en ook geen stijlvol ingerichte proefruimte, gewoon tussen de eiken vaten en de distilleermachines zoveel wijn proeven als je wil zodat je niet afgeleid raakt van datgene waarvoor je uiteindelijk komt, de wijn.
En die is echt zeer goed, we kochten een Chardonnay tardi en een rode Nebbiolo, beiden van zijn eigen terreinen en dus 100% bio, dan nog een droge, fruitige witte wijn en een voortreffelijke Barbera Superiore voor zeer aantrekkelijke prijzen.
Dus vanaf nu kunnen we onze gasten (en onszelf natuurlijk, ) plaatselijke wijn aanbieden en doorverwijzen naar een nieuw leuk adresje, Azienda Vitivinicola Canonica.
(Nicolas)
Stilte
Meer dan een week stilte op onze blog, dat is nog niet veel voorgevallen. Maar we hadden een goeie reden, ons laatste appartement 'Il Rosmarino' is eindelijk (met een beetje vertraging) afgeraakt en staat klaar voor zijn eerste gasten.
(Natascha)
