Barolo
De meeste van onze gasten blijken allemaal gedreven wijnkenners te zijn (ikzelf ben eerder wijndrinker, 
) en rijden dan ook enthousiast door de bekende wijnstreken, met als hoogtepunt natuurlijk het dorpje Barolo, de bakermat van deze wereldberoemde wijn.
Gisteren maakten ook wij deze tocht door de adembenemende wijnvelden, de druiven zijn nu immers bijna klaar om geoogst te worden. In Barolo zelf bezochten we de regionale enoteca (http://www.baroloworld.it) waar je voor amper 5 euro van drie verschillende Barolo’s kan proeven.
Alweer een aanrader, dus ! Daarna kan je daar of in de vele lokale wijnshops een voorraadje inslaan (let wel, de goedkoopste die wij vonden was rond de 23 euro, naar Belgische normen nog steeds een weggevertje maar voor hier….) en vervolgens een hapje eten op één van de terrasjes.
Op weg naar huis gingen we nog langs bij onze lokale wijnboer en vulden voor de derde keer dit seizoen onze kelder aan, onze flessen verkopen als zoete broodjes, 
.
Geïnspireerd als we waren kochten we bij hem nu ook onze eerste zes flessen Barolo, een 2004 dan nog, volgens de officiële listings één van de tien excellente jaren sinds 1947, als onze gasten hem niet allemaal opkopen proeven we hem begin september als mijn ouders langskomen, spannend!
(Nicolas)
Hoogtepunten en aanraders van onze gasten
Dat wij gek zijn op onze streek en enthousiast zijn over alles wat je hier kunt doen, is normaal. We hebben niet voor niets gekozen om hier te wonen.
Maar wat vinden onze gasten de moeite waard? Hier volgen een paar aanbevelingen uit ons gastenboek:
"Acqui Terme, de binnenstad van Genua, ijsjes, Alba"
"If you want to do some hardcore shopping, try Mondovicino"
"De wijn: Barbera d'Asti Superiore en de Tardi, de honing, de kaas uit de regio (Robiola) en de notentaart"
"Barolo en omgeving: prachtig landschap"
"Het natuurgebied bij Sassello en de directe omgeving van de agriturismo om te wandelen"
"Savona (+ restaurants aan plezierjachthaventje), Alba (+ Osteria dell'Arco waar we het lekkerst hebben gegeten) en de wijnheuvels van Barolo (tussen Alba en Dogliani)."
Ook vragen we in ons gastenboek naar ieders favoriete moment:
"Aankomen bij Verdita bij zonsopgang en ontbijten met een prachtig uitzicht ! De toren bezoeken bij valavond. Ons dagje Monza / Milaan was het meest favoriete moment."
"Onze vakantie heeft zoveel mooie momenten gehad. We hebben genoten van de rust, het uitzicht, de gastvrijheid van Natascha en Nicolas en andere leuke mensen die we hebben ontmoet. Daarnaast biedt de ligging van Verdita veel mogelijkheid tot het maken van leuke uitstapjes."
"De barbecue waarbij Natascha in de volle zon stond te barbecuen. Het was heerlijk en erg gezellig. Arme Natascha ! De herten in de omgeving. Het boek "Herfst in Piemonte" met heerlijke recepten."
"De schaapshondenshow van Kees, de barbecue, het ontbijt op de eerste dag."
"Osteria dell'Arco (wat een wijnkaart !), orkest en danspasjes in Merana en Mioglia, zwemmen in riviertje, spaghetti met schelpjes in Savona."
"The Merana views, Indy the dog, swimming at Noli"
"Visiting severals cities. Eating. Drinking Barolo wine (buy some!). The spectacular surroundings, it's very beautiful up here. Running and biking 4 km. Kissing Indy, trying to get any kind of contact with the cat, enjoying the houdini-chicken. The dormice who run up and down the electricitycable. Playing pingpong. Talk with Natascha and Nicolas"
"The special moments for us, is the whole week with our daughter. It was her first holiday and it was fantastic for everyone of us. The owners do all the possible for making your holiday incredible."
Glunder glunder
(Natascha)
Bezoek voor Indy
Vanmorgen is Indy's beste vriendinnetje uit België (Louna) weer vertrokken met haar ouders.
Toen we nog in Gent woonden, zagen we haar elke dag in het park waar we gingen wandelen, en toen we Louna vertelden dat we definitief naar Italië vertrokken, brak haar hart, want ze was ondertussen enorm aan Indy gehecht geraakt.
Eenmaal in Italië verraste ze ons af en toe met een prachtige handgemaakte kaart en zelfs een heus beeldje van een bruine dalmatiër en in februari mocht ze ons het blije nieuws melden dat ze haar ouders overtuigd had om hun vakantie bij ons door te brengen.
Ze was wel een beetje bang dat Indy haar na een jaar niet meer zou herkennen. Gelukkig twijfelde Indy geen moment bij het zien van haar boezemvriendin en was het weerzien voor allebei een feest en wij mochten genieten van de meest stralende 12-jarige die je je maar kunt voorstellen.
(Natascha)
Eataly Torino
Op precies anderhalf uur rijden van bij ons bevindt zich het walhalla van eten en drinken, Eataly in Torino.
Het zicht bij aankomst is niet bemoedigend: men heeft niet de moeite genomen om ook maar enige bewegwijzering ernaartoe aan te brengen, mensen met karretjes gevuld met water en andere etenswaren komen af en aan alsof het een ordinaire supermarkt betreft, en de buurt biedt een eerder troosteloze aanblik met veel beton en parkings.
Ben je echter bereid om je eerste scepticisme te vergeten, dan ontdek je een verborgen parel rond alles wat met eten en drinken in Italië te maken heeft.
En wat voor spijzen dan nog: enkel de beste kwaliteit, bij voorkeur zo natuurlijk mogelijk en een onvoorstelbaar gamma aan o.a. olijfolie, pasta, confituren (zoet en zout), koekjes, azijnen, kruiden en andere lekkernijen.
Daarnaast is er ook een zeer uitgebreide keuze aan alle Italiaanse kazen die je je maar kan voorstellen, idem dito voor wat betreft ham en andere charcuterie, allemaal aantrekkelijk gepresenteerd. Tevens is er verse vis te krijgen, alsook schaaldieren, een verse vleesstand en een indrukwekkende variëteit aan olijven, alsook een groenten- en fruitstand.
Beneden is er een birreria én daarnaast uiteraard een indrukwekkend assortiment aan wijn, gaande van 1,8 euro per liter van het vat tot flesjes van meer dan 400 euro. Iedereen komt dus aan zijn trekken.
Lang geleden dat ik nog zo glunderend heb lopen winkelen, kuierend tussen de lekkerste Italiaanse hapjes die je kan bedenken, allemaal uitgestald met oog voor detail en esthetiek, al mijn zintuigen werden aangenaam geprikkeld.
En als top of the bill en onvermijdelijk voor echte Italianen die –net als ik- grote honger krijgen van al dat lekkers te zien maar liefst 8 restaurant(jes), het merendeel met krukken aan een toog, enkelen ook met tafeltjes, elk volgens zijn eigen specialiteit. Er is een vleesrestaurant, één enkel met vis, één met kaasschotels en charcuterie, louter groenten, een pastaresto, een brooderie, een patisserie, of course een gelateria, bij het bierhuis hoort een hamburger-worst eetplaats en bij de wijn is er een wijnproefplek waar je elke week vier andere wijnen blind kan proeven voor 9 euro.
Net voor ons vertrek nog een ijsje, een knapperende cornet en met daarop frula (als ik dit goed onthouden heb) een combinatie van aardbeien en een soort wijn, om duimen en vingers af te likken!
Als jullie nu beginnen denken dat ik aandelen gekocht heb in Eataly en het daarom zo aanprijs…dat is niet zo, we zijn gewoon allebei én gek op lekker eten en drinken én ze volgen daar de door ons zeer gewaardeerde principes van de Slow Food beweging én we kunnen ons perfect vinden in hun huisslogan :
“Het leven is te kort om niet lekker te eten en te drinken”
http://www.eatalytorino.it/eatalytorino/welcome.lasso
(Merana)
Festa San Fermo - Special Act
Dit jaar was er op het feest van San Fermo (de patroonheilige van de Middeleeuwse toren van Merana) een special Act : Kees !
Ja ja, je leest het goed, de special act heette Kees, een rasechte Nederlander die hier een vakantiewoning heeft. Omdat het niet zo makkelijk integreren is in een dorp waar je slechts enkele weken per jaar vertoeft, had hij het idee opgevat een demonstratie van zijn werkzaamheden in Nederland te geven, als een soort introductie. Daar is hij herder in een beschermd natuurgebied, waar hij met zijn border collies 100den schapen in goeie banen leidt.
Weken van te voren gonsde het reeds van de geruchten: een herder uit Nederland, wat moesten ze zich daarbij voorstellen? Maar vooral: die schapen, hoe zou hij die hier in Merana krijgen?
De dag van de demonstratie stond dan ook het hele dorp nieuwsgierig te kijken naar wat er zou komen, en ze werden niet teleurgesteld.
Kees en zijn honden waren een evenement dat ze hier nog nooit zagen, en toen de kinderen van het dorp erbij betrokken werden, was het helemaal feest ! 
En zo hadden wij een Nederlandse hoofdact op ons Italiaanse dorpsfeest. Wie had dat ooit gedacht.
(Natascha)
Receptje
Eén van onze huidige gasten is chef-kok en vroeg gisteren wat wij die avond zouden eten en vermits ik juist bezig was onze voorraad Bolognaise saus aan te vullen was mijn antwoord evident.
Hij vertelde wat hij ging maken en het klonk zo eenvoudig maar zo lekker dat ik het onlangs voor mijzelf ook probeerde (Natascha was naar het bedankingsdiner van Merana voor alle mensen die hadden meegeholpen op het feest van afgelopen weekend, ik niet dus…) mits volgend recept (met dank dus aan Eelco) :
- twee flinke tenen look fijngesnipperd samen met twee fijngehakte ansjovissen en een fijngemaakt pepertje zachtjes afbakken in (veel, niet zuinig zijn) olijfolie
- op het eind blussen met witte wijn en beetje laten inkoken
- tomaat (beste die je kan vinden, uit onze moestuin was dat een heerlijk rijpe cuor di bue) in blokjes toevoegen en een blikje tonijn of zalm, slechts korte tijd laten mee warmen zodat de tomaat nog enigszins ‘beet’ bewaart
- pasta ondertussen koken en beetje kookvocht opvangen
- pasta door de saus gieten, peper en zout toevoegen, beetje vers gesnipperde basilicum en kookvocht om de juiste graad van smeuïgheid te verkrijgen en aan tafel vers geraspte Parmezan
- smullen, na amper vijftien minuutjes werk
Met een fris glaasje lokale witte wijn erbij overviel mij dat “Als Berlusconi in Italia”-gevoel (Italiaanse verbastering van de uitdrukking “Als God in Frankrijk”, ), genieten!
(Nicolas)
Ploegen
Eindelijk eindelijk eindelijk….ons land is omgeploegd. Dit moest idealiter in juni gebeuren, eventueel kon juli ook nog maar het werd dus begin augustus.
De bedoeling was dat alles "poerdroog" was en bleef, daarom de voorkeur voor juni en inderdaad, maandag –net voor de tractor kwam- heeft het hier twee (ocharme toch, lol) uur gestormd en hard geregend en de nacht net na het ploegen terug onweer en regen.
Onze boer heeft er bovendien op afgezien en kwam ons tijdens zijn werk enkele keren vertellen dat hij niet zo blij was, het land lag er zwaarder bij dan verwacht en bovendien was de begroeiing ook al hoger dan gedacht.
Hij zag zich zelfs verplicht (morrend) zijn zwaardere tractor van stal te halen teneinde zijn materiaal niet te vernielen en effectief goed en diep genoeg onze grond om te woelen.
Het aanleggen en opstarten van onze kruidenkwekerij verloopt dus momenteel niet echt van een leien dakje, hopelijk gaat het aanplanten in oktober en vooral het groeien en bloeien van onze lavendel ietsje beter.
Toch ziet het er nu al een stuk ‘echter’ uit, vind je niet?
(Nicolas)
zwemmen in de rivier Erro - deel 2
Dankzij het bezoek van Elmo (en dan vooral zijn baasjes ) vonden we nog een mooiere plek in de Erro om te zwemmen.
Daarbij komt het grote nieuws dat Indy nu ook kan zwemmen (tot voor kort hield ze het bij pootje baden).
(Natascha)
Indy & Elmo
Onze hond is helemaal door het dolle heen, er is voor het eerst een vriendje voor haar op bezoek en wat voor één : Elmo, een prachtige en stoere Dalmatiër (ook een bruine!) van amper negen maanden die bijna dubbel zo groot is als Indy en meer dan 30 kilo weegt.
Het was liefde op het eerste zicht en ze spelen schitterend samen, de beide baasjeskoppels staan dan ook regelmatig trots foto’s te nemen.
Het ochtendritueel is nu als volgt, wij staan op rond 7uur en daar waar Indy normaal gesproken nog languit op haar kussen blijft liggen, licht mompelend zelfs, springt ze nu gezwind op, negeert ons volkomen en kan niet snel genoeg buiten zijn.
Daar gaat ze dan strategisch op een ander kussen liggen met zicht op de glazen deur waarachter Elmo wacht en zo kijken ze elkaar aan tot zijn baasjes hem ook buiten laten.
Bij hen is het immers zo dat hun hond reeds vanaf 6u30 aan de deur zacht zit te piepen tot zijn vriendinnetje er aan komt.
Van uitslapen is er dus voorlopig geen sprake, ook de honden zijn ’s avonds volledig uitgeteld.
(Nicolas)
Pentekening
Opnieuw kunst in onze tuin en jammer genoeg alweer niet door ons…
Eén van onze gasten, tekenaar/schilder Theo maakte volgende (gewassen) pentekening van ons stulpje, prachtig vinden wij!
Als ooit ons ‘winkeltje’ af zal zijn krijgen al de werken die gasten hier maken (én ons willen schenken natuurlijk) zeker en vast () een ereplaatsje.
(Nicolas)
