Activiteitenkalender
Voor wie nu al aan het plannen is voor de lente / zomer vakantie en denkt aan een verblijf op onze agriturismo hebben wij een activiteitenkalender gecreëerd: http://www.google.com/calendar/hosted/verdita.com/embed?src=verdita.com_2ti9eh7h35klmt39oopl614oro%40group.calendar.google.com&ctz=Europe/Rome
Hier vind je zowel grote festivals als kleine dorpsfeesten in Piemonte en Ligurië. Houd er rekening mee dat niet alles al zo snel op voorhand 100% vastligt, dus er komen zeker nog activiteiten bij en soms kan het gebeuren dat data wijzigen.
Dus, wil je je vakantie plannen rond een bepaald evenement, zoek het dan nog eens extra op of mail ons ! (info@verdita.com)
Kookworkshop in Acqui Terme
Een tijd geleden las ik een aankondiging in de krant die mij erg aansprak: "Laboratorio di cucina "Dolci Natalizi", een gratis kookworkshop met kerstzoetigheden. Het leek me een leuke activiteit voor mezelf, maar ook voor gasten.
Dus, we trotseerden de vrieskou ('t was -6°C toen we vertrokken) en belandden in een gezellige kerstdrukte in Acqui Terme. Ook voor de activiteit zelf was er wel wat volk opgedaagd (een 15tal personen), dus ik was optimistisch over 't verdere verloop. Als er volk afkomt, dan is dat een goed teken, dacht ik.
Niet dus ! Het bleken bijna allemaal mensen te zijn die elkaar kenden en die het dan ook helemaal niet erg vonden dat de koks gewoon hun ding deden en zij er zelf dus voor spek en bonen bijstonden. Zolang ze maar gezellig konden kletsen, waren ze al lang tevreden.
Ik stond er wat met open mond naar te kijken. Iets wat een ongelooflijk interessante activiteit had kunnen zijn, waar duidelijk moeite voor gedaan was (3 koks, materialen, aankondigingen in de krant...) bleek dus gewoon één of andere mislukte bezigheidstherapie voor de koks te zijn en een kletsclubje voor de toeschouwers.
Gelukkig sprong tijdens de "workshop" Diana binnen, een B&B eigenares uit de buurt waarvan ik al jaren met plezier de blogberichtjes lees: http://www.creativestructures.blogspot.com/
En zo eindigde het dat ook ik gezellig stond te kletsen en me nog weinig aantrok van alle activiteit in de keuken.
Bij deze kan ik dus onze toekomstige gasten afraden om naar dit kooklabo te gaan. Er zijn leukere dingen te beleven.
(Natascha)
Everzwijn stoofvlees
Een tijdje geleden kregen we van een plaatselijke jager een paar zakken toegestopt: stukken hert en everzwijn, allemaal van hier op onze heuvels. We wisten niet onmiddellijk wat ermee aan te vangen, dus ze vlogen de diepvries in.
Deze week was Nicolas in een avontuurlijke kookbui en hij viste één van de everzwijnzakjes eruit om er stoofvlees mee te maken.
We hebben er twee dagen van genoten en eerlijk gezegd, de tweede dag was het nog lekkerder dan de eerste. Ook heerlijk waren de knolselderpuree en vooral de kastanjepuree.
Het recept plukte hij van op het internet: http://www.smulweb.nl/1136105/koken/recept/Everzwijn-stoofvlees
En dit was het resultaat:
Misschien moeten we de jagers vragen of ze onze kokkerellende gasten geen stukjes willen verkopen. Geef toe, niets leukers dan experimenteren met plaatselijk wild. (Alee, behalve voor de vegetariërs dan)
(Natascha)
De lijkwade van Turijn
Weeral een berichtje in de religieuze sfeer. Het is er wel de maand en het land voor natuurlijk.
De lijkwade van Turijn is een christelijke relikwie, een linnen kleed waarop je vaag een beeld van een man ziet met verwondingen aan de hand. Volgens sommige christenen is de lijkwade het kleed waarin Jezus werd gewikkeld en begraven nadat hij aan het kruis gestorven was. Maar velen geloven dat het een vervalsing is die ergens in de Middeleeuwen werd gemaakt.
Toch wordt de originele lijkwade meestal goed beschermd en krijgen bezoekers slechts een kopie ervan te zien. Volgend jaar wordt het origineel echter nog eens uit de kast gehaald (voor het eerst in jaren) en kan iedereen ze gratis gaan bezichtigen. Zelfs de paus komt in die periode naar Turijn (2 mei).
Wie ze wil zien: de lijkwade van Turijn is van 10 april tot 23 mei 2010 te bezichtigen in de kathedraal. Let op: je moet een (gratis) ticket bestellen !
Ik heb al een paar tickets bemachtigd voor onze gasten, maar je kunt het ook makkelijk zelf doen via deze website: http://www.piemonteitalia.eu/prenotazione/frontoffice/ingresso.do?request_locale=en&requestLocale=en
(Natascha)
Bezoek aan de Fiera di Santa Lucia in Savona
13 december is de dag van Sint Lucia, de patroonheilige van de blinden en een symbool voor licht. Tot vorige week hadden we nog nooit over haar gehoord, maar plots doken ze overal op; de nieuwsberichten met feestelijkheden in het kader van de heilige Lucia.
Wij kozen de Fiera di Santa Lucia in Savona uit. Het is altijd leuk om in de winter naar de kust te gaan. In het algemeen is het er iets warmer en zonniger dan bij ons. Behalve gisteren dan, de snijdende wind ging door merg en been. 2 jassen en een dikke trui waren nog niet genoeg om ze tegen te houden. Gelukkig wachtte ons thuis een heet bad.
Terug naar de Fiera dan... eigenlijk was het gewoon een sfeervolle kerstmarkt die zwart zag van 't volk. Veel kraampjes met nougat en broodjes met varkensgebraad. Wat die met Santa Lucia te maken hebben? Geen idee, maar gezellig (en lekker) was het wel.
(Natascha)
Zijgevel : voor en na
De eerste keer dan we ons huis bezochten, zag de zijgevel er zo uit:
En deze foto heb ik vanmorgen getrokken:
De klimplant links is een blauwe regen. Prachtig in de lente, maar nu staat hij er een beetje triest bij hé.
(Natascha)
Genieten van het decemberweer
Het is al een paar dagen echt heerlijk weer: een stralende zon, helderblauwe hemel en zacht aanvoelende temperaturen. Ik zeg "zacht aanvoelend" omdat onze termometer soms verrassend lage getalletjes toont. Maar we hebbenondertussen al geleerd dat we ons daar niet op mogen baseren, want doordat er bijna nooit wind is, voel je die kou niet. En ook al is het december, de zon geeft echt nog warmte.
Benieuwd of we binnen een paar jaar nog altijd zo lyrisch doen over het weer, maar op dit ogenblik is het echt genieten geblazen. Ook voor onze hond, want zo'n weer nodigt natuurlijk uit tot grote wandelingen en er is niets wat ze liever doet.
Vanmorgen waren we weer gezellig samen op pad, ik met het fototoestel in de aanslag zodat ook jullie een beetje kunnen meegenieten.
(Natascha)
Uitstapje naar Arenzano
Onze zondagse uitstap deze week bracht ons naar Arenzano, een levendig stadje aan de Italiaanse bloemenrivièra, vlakbij Genua.
Een koude, bewolkte zondagochtend in december aan de zee... we verwachtten dus niet echt veel volk en waren dan ook erg verwonderd toen bleek dat de straten vol liepen en we pas na enig zoekwerk een parkeerplaats konden bemachtigen. Het is lang weekend (8 december is hier een feestdag), misschien heeft dat er mee te maken?
Het stadje zelf bleek een schot in de roos. Gezellige kleine winkelstraatjes met mooie gebouwen, tal van restaurantjes en als top of the bill een prachtig park met een soort kasteeltje waarin het gemeentehuis gevestigd is. Er lijken mij lelijkere werkplekken mogelijk 
.
Na het windowshoppen was het tijd om ook hier het wandel- en fietspad te zoeken dat gecreëerd werd op de oude spoorwegbedding. Het stuk Cogoleto - Varazze is prachtig, dus onze verwachtingen voor de route Arenzano - Cogoleto waren hooggespannen.
Helaas, dit stuk is een stuk minder charmant dan het andere. Er zijn regelmatig ongezellige tunnels, het pad zelf is een stuk minder aantrekkelijk en hoewel je het uitzicht bezwaarlijk lelijk kunt noemen, de andere kuststrook heeft toch net dat ietsje meer. Ach, misschien zijn we te verwend aan het raken omdat er zoveel moois is waar je uit kunt kiezen?
Tot nu toe is onze conclusie: wie langs dit pad willen wandelen kiest best het pad tussen Varazze en Cogoleto (de toegang via Cogoleto is wat makkelijk te vinden dan de andere zijde, dus best daar beginnen dus)
Natascha)
Kookvakantie in Agriturismo Verdita
Google eens “kookvakantie in Italië” en je merkt onmiddellijk dat dergelijke arrangementen hier erg populair zijn. Terecht natuurlijk, gezien de Italiaanse keuken over de hele wereld gekend en geliefd is.
Ook aan ons werd al vaak de vraag gesteld waarom we geen kooklessen organiseren. We koken graag en zeker niet slecht, maar om iemand anders les te geven heb je toch net iets meer nodig dan dat.
Dus, dat idee borgen we al snel op … tot Carmelita ons pad kruiste dankzij Twitter.
Carmelita groeide op in Malta, tussen de verse olijven, kappertjes, vis, fruit … Haar moeder, die bij familie en vrienden gekend stond omwille van haar fenomenale kookkunsten, wijdde haar in de geheimen van de Mediterrane keuken in.
Voor ze haar eigen kookbedrijfje in Bologna oprichtte, woonde en leefde Carmelita in Parijs, Lissabon, Londen, Cairo en Barcelona. Overal leerde ze meer over de lokale specialiteiten en wanneer ze samen met vrienden was, eindigde Carmelita altijd in de keuken.
In 1999 startte ze Cook Italy, dat kookvakanties in Italië organiseert. Al vrij snel werd Carmelita zo bekend binnen haar werkdomein dat ze door BBC2 uitgenodigd werd als televisiekok in het programma Saturday Kitchen.
Een paar recepten van haar die tijdens dit televisieprogramma aan bod kwamen, vind je hier: http://www.bbcgoodfood.com/search.do?filterItem=chef95.
Toen Carmelita ons voorstelde om hier - op onze agriturismo in Piemonte - kookvakanties te organiseren, moesten we niet lang nadenken. En nu staan we dus fier te pronken in haar kookagenda van 2010 !
Wie kooklessen op onze vakantieboerderij wil volgen, moet er snel bij zijn want Carmelita kiest ervoor om met kleine groepen (max. 4 à 6 personen) te werken, wat betekent dat er dus weinig plaats is.
In 2010 kun je bij ons op kookvakantie komen van 27-30 mei of van 2 tot 5 september.
Boeken gebeurt via de Cook Italy website: http://www.cookitaly.com. Ook andere data zijn in samenspraak met Carmelita mogelijk.
En wie er een langer verblijf aan wil breien kan hiervoor uiteraard bij ons terecht. http://www.verdita.com.
2010 is nog niet gestart maar is nu al veelbelovend. Een televisiekok die bij ons wil komen lesgeven en een opname in de reisgids “Logeren bij Belgen”. Benieuwd wat de toekomst ons nog meer brengt !
(Natascha)
De eerste sneeuw
Een week later dan vorig jaar, en gelukkig ook vele centimeters minder !
(Natascha)
Ristorante Da Maria, Genova
Zoals beloofd het verslagje van ons restaurantbezoek enkele weken terug in Genova. Natascha had ergens op een of ander Engelstalig forum iets gelezen over een klein typisch eethuisje dat je echt moet gezien hebben, wij dus op zoek.
Het zou een zijstraat zijn van één van de belangrijkere straten in Genova, maar eens we het gevonden hadden bleek “louche steeg” een betere omschrijving te zijn. Ook het uithangbord en redelijk onleesbare menu kwamen weinig vertrouwenwekkend over, maar goed, honger is de beste saus zeggen ze toch?
Eens binnen een hectische toestand zoals je enkel ziet in charmante Italiaanse films, overal volle tafeltjes met rode papieren nappen, een serveuse die in deze chaotische setting kilometers maalt mét de glimlach en enkel plaatselijke mensen, waaronder vele ‘oudjes’ uit de buurt die hun dagschotel komen eten.
Het menu is met de hand geschreven en naarmate de middag vordert worden steeds meer gerechten geschrapt wegens ‘op = op’ en vermits we eerder laat waren bleek de keuze al eerder beperkt, toch een onvervalste trofie met Genovese pesto gegeten, een heerlijke brodo met ravioli, plus gevulde groentjes.
Er was amper plaats en tijd maar toch mocht ook onze hond ergens een plekje proberen bemachtigen én kreeg ze onmiddellijk en vriendelijk een bakje water, voor ons altijd een bijkomend criterium om de gastvrijheid te beoordelen.
We betaalden uiteindelijk amper 13 euro met twee en waren een ervaring rijker. Voor wie op zoek is naar iets ‘authentieks’ verdient dit tentje (in tegenstelling tot hun toilet, 
) zeker een bezoekje waard.
Achteraf ontdekten we zowel op internet als in (reis)brochures over Genova dat ‘Da Maria’ zowat door Jan en alleman wordt aangeprezen en nu dus ook door ons, funny.
(Nicolas)
