Een wijnbad aan de Slow Food universiteit
Een tijdje geleden hoorde ik via via dat de Gastronomische Universiteit in Pollenzo (gesticht door de Slow Food beweging) een gratis wijncursus organiseerde voor mensen uit de wijnwereld.
Ik moet toegeven, ik had niet onmiddellijk het gevoel tot de doelgroep te behoren, we zijn tenslotte een lavendelboerderij, maar ondertussen hebben we al geleerd: "wie niet waagt, niet wint".
En zo startte een drukke correspondentie met de Slow Food Universiteit. Zij zijn namelijk ook niet van gisteren en voerden een grondige selectie, waarbij ik uit de boot viel. Na lang aandringen wilden ze met toch op de reservelijst zetten, mailden ze mij, denkende dat hiermee de kous af was 
. Toen ik hen vorige week opnieuw mailde om te horen of er geen afzeggingen waren, kreeg ik een vriendelijk antwoordje dat dat helaas niet het geval was. Dus, het was tijd om op te geven.
Tot ik gisteren om 17 uur een mailtje kreeg van Rose , een hele vriendelijke Amerikaanse die ik via internet leerde kennen en die wel ingeschreven was geraakt in de cursus. Zij was gestrand in New York en zou het niet meer halen èn ze vroeg of ik haar plaats niet wou innemen. Dat hoefde ze me natuurlijk geen 2x te zeggen !
(Meer over Rose O'Dell King : http://www.news-press.com/article/20100217/COLUMNISTS49/100216071/1177/COLUMNISTS49)
En zo kwam het dat ik 3 uur na het lezen van haar mail, glunderend genoot van een heerlijk diner met een internationaal gezelschap wijnkenners en dat terwijl ik 's morgens nog op mijn knieën een terras aan het metselen was.
De wijnen bij het diner waren allemaal van La Spinetta: een Langhe bianco, Barbera d'Asti, Barbaresco en Moscato d'Asti. De enthousiaste wijnmaker, Giorgio Rivetti, hield ons gezelschap en het was echt leuk te zien hoe hij met passie over wijnen spreekt. Meer info: http://www.la-spinetta.com.
Een hele mooie start van dit wijnavontuur !
Op de planning vandaag: in La Banca del Vino krijgen we les in de geschiedenis van de wijnen van Piemonte, 's middags is er lunch (met uiteraard aangepaste streekwijnen) en daarna gaan we op uitstap richting Dogliani.
(Natascha)
Carnaval
Elk jaar maken de inwoners van Merana er een erezaak van om een carnavalskar te creëeren waar anderen vol bewondering naar kijken en zich afvragen hoe zo'n klein dorpje met nog geen 200 inwoners zoiets moois heeft kunnen realiseren.
Ook dit jaar liepen we weer met zijn allen, fier als een pauw achter de kar met kinderen aan. Weliswaar nadat de datum van de carnavalsstoet een week was verschoven, want het is onmogelijk om iemand buiten te krijgen wanneer het regent of sneeuwt. En ook al klinkt dit voor ons Belgen soms wat eigenaardig (we zouden nogal wat moeten aflasten in België, moesten we rekening houden met weersomstandigheden) toch werkt het systeem hier. Iedereen weet dat ze bij slecht weer gewoon even moeten rondvragen naar de nieuwe datum, niemand staat verkleumd in de regen te wachten op de stoet ... tenzij misschien die ene verdwaalde toerist 
.
Dus, jullie zijn bij deze gewaarschuwd: Ga je naar een Italiaans evenement en het weer ziet er niet picobello uit, dan informeer je best of het wel op die dag zal doorgaan !
Oh, en we wonnen de 2de prijs met de Peter Pan kar in de Carnavalsstoet van Bistagno. Proficiat Merana !!!
(enthousiaste mama's)
(Natascha)
Vakantie plannen
Aan alle activiteit op de website en de boekingen die beginnen binnen te komen, merken we dat veel mensen al druk hun vakantie deze lente en zomer aan het plannen zijn.
Wie een verblijf op onze agriturismo overweegt, kan altijd onze activiteitenkalender raadplegen: http://doiop.com/agendaverdita. Van vele activiteiten staat de datum nog niet vast, deze agenda wordt dus zeker verder aangevuld.
Een greep uit het lente-aanbod in onze streek:
- Het chocoladefestival ChocolaTò in Turijn van 22 februari tot 3 maart
- 20 maart: Milaan - San Remo
- 18 april : De "Giro delle Cinque Torri", een georganiseerde wandeltocht van 30 km (korte versie: 18 km) vertrekkend vanuit Monastero Bormida.
- 24-25 april en 1-3 mei: Wijnfestival Vinum in Alba
- 1 - 9 mei: Regionale Fiera in Asti
- 15-16 mei: Barbera wijnfeesten in Nizza Monferrato
- 6 juni: Gustadom, een enogastronomische wandeling door Asti
- 19-20 juni: Middeleeuwse feesten in Canelli
Ook ons dorpje Merana heeft haar eigen feesten, zoals de raviolifeesten die het 2de en 3de weekend van juni doorgaan en waar ik ondertussen mede-verantwoordelijk ben voor het afruimen van de tafels.
En bekijk gerust ook eens ons Lente arrangement, een weekje (of weekend) in het teken van sport en ontspanning: http://www.verdita.com/aanbiedingen.html
(Natascha)
Thermen Regina in Acqui Terme
We schreven hier al eens over Acqui Terme, een stadje in de buurt dat al sinds de Romeinse tijd bekend is omwille van zijn thermaal water van 75°C.
Ook wij genieten regelmatig van het warme water (gelukkig wordt het wel afgekoeld) in het thermencomplex Regina.
Tijdens ons laatste bezoekje hebben we de kans gegrepen om er eens te vragen naar samenwerkingsmogelijkheden en het resultaat is dat onze gasten in de toekomst op onze agriturismo met KORTING een ingangsticket kunnen kopen om de thermen te bezoeken.
In plaats van 18 euro tijdens de week en 22 euro tijdens het weekend, betaal je nu slechts 16 euro !
In die prijs zit:
- Toegang tot het thermaal zwembad (35°C) - badmuts verplicht !
- Toegang tot sauna, stoombad en hammam
- Mogelijkheid tot fitness (sportkleding en -schoenen verplicht)
Bij Terme Regina kun je ook allerlei massages reserveren, eveneens met korting. Voorbeelden zijn: chocolademassage, druivenmassage, allerlei Oosterse massages...
Het leven als boer is hier nog zo slecht niet hé
(Natascha)
Activiteitenkalender
Voor wie nu al aan het plannen is voor de lente / zomer vakantie en denkt aan een verblijf op onze agriturismo hebben wij een activiteitenkalender gecreëerd: http://www.google.com/calendar/hosted/verdita.com/embed?src=verdita.com_2ti9eh7h35klmt39oopl614oro%40group.calendar.google.com&ctz=Europe/Rome
Hier vind je zowel grote festivals als kleine dorpsfeesten in Piemonte en Ligurië. Houd er rekening mee dat niet alles al zo snel op voorhand 100% vastligt, dus er komen zeker nog activiteiten bij en soms kan het gebeuren dat data wijzigen.
Dus, wil je je vakantie plannen rond een bepaald evenement, zoek het dan nog eens extra op of mail ons ! (info@verdita.com)
Bezoek aan de Fiera di Santa Lucia in Savona
13 december is de dag van Sint Lucia, de patroonheilige van de blinden en een symbool voor licht. Tot vorige week hadden we nog nooit over haar gehoord, maar plots doken ze overal op; de nieuwsberichten met feestelijkheden in het kader van de heilige Lucia.
Wij kozen de Fiera di Santa Lucia in Savona uit. Het is altijd leuk om in de winter naar de kust te gaan. In het algemeen is het er iets warmer en zonniger dan bij ons. Behalve gisteren dan, de snijdende wind ging door merg en been. 2 jassen en een dikke trui waren nog niet genoeg om ze tegen te houden. Gelukkig wachtte ons thuis een heet bad.
Terug naar de Fiera dan... eigenlijk was het gewoon een sfeervolle kerstmarkt die zwart zag van 't volk. Veel kraampjes met nougat en broodjes met varkensgebraad. Wat die met Santa Lucia te maken hebben? Geen idee, maar gezellig (en lekker) was het wel.
(Natascha)
Meesteres van de ravioli
Zaterdagavond was het (inderdaad, nog maar eens, elke reden om te feesten is hier blijkbaar meegenomen) bedankingsetentje in onze lokale pro loco voor iedereen die van ver en dicht als vrijwilliger had meegewerkt aan de raviolifeesten en het feest van San Fermo, ‘onze’ toren.
Deze keer was het de President himself die voor al het eten had gezorgd, hij scheen een goede kok te zijn met als specialiteit vis, we waren benieuwd….
Eerst was er een antipasta met zeevruchtensalade, een stukje zalm en verse ansjovissen, daarna pasta met tomatensaus en zeevruchten en vervolgens een heerlijk stuk vis met sausje en groentjes en aardappeltjes ‘en papillote’, uiteraard met wijn à volonté en limoncello achteraf, gelukkig was het slechts anderhalve kilometer heuvel op naar huis en was de kans op politiecontrole op ons weggetje onbestaand.
Een minder aangenaam gevolg van dit uitje (
) is dat er hier sindsdien ééntje in huis nog meer loopt te glunderen dan anders, Natascha heeft namelijk een soort certificaat gekregen omdat zij gedurende drie maanden één keer per week ravioli is gaan helpen maken, ze behoort vanaf nu officieel tot de club ‘i maestri dei ravioli’, ik vraag me dan ook af of ik die trotse grijns nog ooit van haar gezicht krijg?
Soit, een leuke avond, lekker gegeten plus een kadootje dat vast wel een ereplaats op onze kast zal krijgen, een mens mag niet klagen.
(Nicolas)
Wijnfeest in Villa Delfini - Morsasco
Dat het feestenseizoen nog helemaal niet ten einde is, blijkt uit het feit dat het elke week weer kiezen is tussen een handvol leuke festiviteiten.
Vorig weekend werd de keuze ons gelukkig gemakkelijk gemaakt. Mijn vriendin, Eleonora, vroeg of we geen zin hadden om het 40jarige bestaan van wijnhuis Villa Delfini te vieren. Zij was er met haar verloofde geweest om op zoek te gaan naar een geschikt kader voor haar huwelijksfeest. Ondertussen hebben ze al een andere plek gevonden, maar deze vonden ze ook heel charmant.
Stel je voor: een authentieke Italiaanse villa, met beneden prachtige wijnkelders, een tuin omzoomd met imposante bomen en dat alles omgeven door wijngaarden.
Het was echt zo'n feest waar je enkel geraakt als je toevallig iemand kent die de uitnodiging heeft ontvangen, want in de krant lees je er niets over. Echt iets "local" dus !
Toegangsprijs was 15 euro en daarvoor mocht je eten en drinken zoveel als je wou. Overal stonden standjes met plaatselijke specialiteiten (fritelle, farinata, robiola met aardbeien, pizza, worst, risotto, polenta ...).
Ik schat dat er een 100 tal mensen waren. Een aantal hadden hun dekentje mee die ze in het gras uitspreiden, want ja ... na het eten moet je een beetje gaan liggen hé. Geen echte siësta, met al dat volk, maar toch.
't Is jammer dat foto's de sfeer niet helemaal kunnen weergeven. Je moet er echt geweest zijn !
(Natascha)
Cheeeese !
Vorige week gingen we naar hèt kaasevenement van 't jaar: "Cheeeese!" in Bra (http://cheese.slowfood.it/). Gedurende 4 dagen, om de 2 jaar, wordt Bra omgetoverd in één groot internationaal kaasfestijn. Alle straten en pleinen ademen kaas uit, in alle geuren en kleuren. Je kunt er luisteren naar spreekbeurten, deelnemen aan laboratoria of zoals wij deden, gezellig kuieren langs de honderden kaasstandjes en af en toe een brokje proeven.
Het was voor ons ook de gelegenheid om het stadje Bra te verkennen, dat vol hippe winkeltjes blijkt te zijn en om een beetje verder Pollenzo te bezoeken, een klein dorpje waar de enige (denk ik) Gastronomische universiteit ter wereld gevestigd is en het hart van de Slow Food beweging klopt. (http://www.unisg.it/)
Mijn mond viel open en wou niet meer dicht. Mocht je ooit veel geld over hebben en je bent geïnteresseerd in gastronomie en je wilt studeren op een wondermooie plek, dan is het hier te doen !
Wijnkenners kunnen er ook de wijnbibliotheek "La Banca del Vino" (http://www.bancadelvino.it) bezoeken waar honderden wijnen bewaard worden. Ikzelf vond het een beetje saai: 100den kisten en flessen wijn in een kelder, ik word er niet warm noch koud van. Maar ja, ik ben dan ook niet echt een grote wijnliefhebber.
Het dorpje Pollenzo zelf blijkt van Romeinse oorsprong te zijn, wat je merkt aan de vorm van het dorp dat gebouwd werd op de resten van een Romeins amfitheater. (http://www.pollenzo.it)
En alsof het nog niet genoeg was, zijn we na het bezoek aan Pollenzo en Bra ook eventjes Alba gaan verkennen, waar het erg rustig was gezien op maandag bijna alle winkels dicht zijn. Gelukkig was de gelateria wel open zodat ik op een bankje kon genieten van een Italiaans ijsje als afsluiter van de dag.
(Natascha)
Festa delle Feste, Acqui Terme
Vorig weekend was het groot feest in Acqui Terme, waar - hoe raad je het - lekker eten en drinken centraal stonden. Elk dorpje in de omgeving was er vertegenwoordigd met een eetstalletje en in de regionale Enoteca lieten wijnboeren je proeven van hun oogst.
Het was een drukte van jewelste zodat er bij sommige kramen een hele rij stond, maar hetgeen je op je - plastieken - bord kreeg, was duidelijk met liefde klaargemaakt. Trofie met pesto, tagliatelle met porcini, everzwijn met polenta, aardbeientaart, ... het water komt me alweer in de mond als ik eraan terugdenk.
Erna was het gezellig kuieren langs de pleintjes waar verschillende muziekgroepjes ervoor zorgden dat klein en groot, jong en oud hun beste danspasjes bovenhaalden.
Wij waren erg onder de indruk van de jonge gasten van Acoustic Street Movement (http://www.myspace.com/acousticstreetm0vement), een groepje dat net zijn eerste verjaardag vierde.
Het publiek ging helemaal uit de bol, van de hippe 15-jarigen tot de opa die uit het gebouw rechtover kwam en besloot mee te swingen. Feesten dat kunnen ze duidelijk wel, onze streekgenoten.
Volgend jaar gaan we zeker terug !
(Natascha)
Middeleeuwse feesten in Cassine
Overal, maar dan ook overal vond je de blinkende foldertjes van het Middeleeuwse feest in Cassine. Dat moest dus wel de moeite zijn, dacht ik, dus wij daar naartoe.
Ondanks het feit dat ik dat foldertje verschillende keren overlopen had, was ik niet tot het einde geraakt, ... daar waar stond dat er 7 euro ingang moest betaald worden. Vandaar dus de vele flashy foldertjes .
De straatjes waren versierd, overal stonden kraampjes, sommige met Middeleeuwse specialiteiten. Op het plein heerste een gezellige drukte en een hele stoet verklede mensen, vlaggenzwaaiers en "ridders" vrolijkten de boel op. Er was een valkenshow, een paardentoernooi en een paar kleinere randactiviteiten. Ook het "mensjes kijken" was weer geld waard. Om eerlijk te zijn, dat laatste vinden we altijd het leukste van allemaal.
Al bij al de moeite om eens gezien te hebben !
Website: http://www.festamedioevale.it
(Natascha)
Zondag = werkdag
Zondag was weer een zware werkdag, ’s namiddags bezochten we een middeleeuws feest (verslag van Natascha volgt), ’s avonds was er een rockoptreden in Acqui Terme.
En niet zomaar een concertje, “A night with Deep Purple & Jethro Tull” waarbij de beide drummers van deze jaren ’70 gloriën persoonlijk aanwezig zouden zijn en dus van jetje zouden geven.
Dat beloofde dus een avondje hoofdzakelijk bombastische gitaarrock te worden, wij waren eigenlijk vooral uit op mensjes kijken, we waren zeer benieuwd wat voor volk op dergelijk initiatief zou afkomen.
We hadden zelf eerst uitgebreid door de stad gedwaald, vervolgens aperitiefhapjes gegeten op het strategisch best gelegen terras en stelden ons toen op het plein voor het podium zo op dat geen enkele passant aan onze aandacht kon ontsnappen.
En we werden verwend, het publiek bood –als het niet gratis was geweest natuurlijk- waar voor zijn geld. Hoofdzakelijk veertigers en vijftigers die hun hardrock jeugd wilden herbeleven en hun originele zwarte T-shirts van op zolder hadden gehaald, uiteraard met allerlei stoere opschriften en bands op gedrukt.
Ik was Iron Maiden, Motörhead, Mötly Crüe en andere Scorpions feitelijk al een beetje vergeten maar dat was zonder de ons omringende ‘headbangers’ gerekend.
Naast deze ‘die hard fans’ was er ook het overal terugkerende Italiaanse verschijnsel dat werkelijk Jan en alleman op stap gaan wanneer er ‘iets’ te doen is, families met jonge kinderen, pubers, verliefde koppeltjes en uiteraard de ouderen van de stad die zoals elke avond hun vaste wandeling doen via hun vaste traject, Deep Purple of niet.
We hadden ook onze hond mee zodat het zowel zien als gezien worden was en Indy alweer in het middelpunt van de belangstelling stond.
Al even traditioneel “Italiaans” was dat het optreden een halfuur na het aangekondigde aanvangsuur nog geen teken van beginnen vertoonde.
Al even traditioneel “ons” was dan weer dat we moe werden en ongeduldig – vooral Indy was de vele mensen en het constante geaaid worden redelijk beu - en we dus vooraleer de eerste drumsolo en gitaarriff weerklonk terug op weg naar huis waren, wel volgens het cliché ‘moe maar voldaan’.
(Nicolas)
Ons zwemplekje in de Erro
Na al onze gasten en honden, wij zelf zeer regelmatig, én vorig weekend mijn dochter en haar vriendin, moest gisteren uiteraard ook mijn zoon ons prachtige zwemplekje ontdekken.
Na de halsbrekende toeren (in het oog van een bezorgde papa dan toch) die Milau op de rotsen uithaalde kon Louka niet achterblijven, hij sprong en dook dan ook van de gekste plekken het water in :
Nadien moest ik van hem nog mee op een soort ‘avonturenpark’ door en over de rotsen. We sprongen van steen tot steen en klauterden over en onder. Ook Indy deed lustig mee.
Het eindresultaat voor mij waren enkele pijnlijke tenen, een beetje een verzwikte enkel en uiteindelijk een glijpartij in het water, tot grote hilariteit van mijn zoon natuurlijk.
Eindconclusie, werkelijk iedereen vindt ons Elmo-zwemplekje om allerlei diverse redenen ‘a perfect spot’ en ik leerde weer bij wat juist bedoeld wordt met de uitdrukking “act your age”, lol.
(Nicolas)
Festa San Fermo - Special Act
Dit jaar was er op het feest van San Fermo (de patroonheilige van de Middeleeuwse toren van Merana) een special Act : Kees !
Ja ja, je leest het goed, de special act heette Kees, een rasechte Nederlander die hier een vakantiewoning heeft. Omdat het niet zo makkelijk integreren is in een dorp waar je slechts enkele weken per jaar vertoeft, had hij het idee opgevat een demonstratie van zijn werkzaamheden in Nederland te geven, als een soort introductie. Daar is hij herder in een beschermd natuurgebied, waar hij met zijn border collies 100den schapen in goeie banen leidt.
Weken van te voren gonsde het reeds van de geruchten: een herder uit Nederland, wat moesten ze zich daarbij voorstellen? Maar vooral: die schapen, hoe zou hij die hier in Merana krijgen?
De dag van de demonstratie stond dan ook het hele dorp nieuwsgierig te kijken naar wat er zou komen, en ze werden niet teleurgesteld.
Kees en zijn honden waren een evenement dat ze hier nog nooit zagen, en toen de kinderen van het dorp erbij betrokken werden, was het helemaal feest ! 
En zo hadden wij een Nederlandse hoofdact op ons Italiaanse dorpsfeest. Wie had dat ooit gedacht.
(Natascha)
zwemmen in de rivier Erro - deel 2
Dankzij het bezoek van Elmo (en dan vooral zijn baasjes ) vonden we nog een mooiere plek in de Erro om te zwemmen.
Daarbij komt het grote nieuws dat Indy nu ook kan zwemmen (tot voor kort hield ze het bij pootje baden).
(Natascha)
Golf Club Acqui Terme
Het stond al een tijdje hoog op ons lijstje, maar omdat we allebei geen golfers zijn, geraakten we maar niet tot in de Golf Club van Acqui Terme.
Tussen alle boodschappen door zijn we dan onlangs toch eens binnengesprongen en we waren aangenaam verrast door de ongedwongen sfeer en de behulpzaamheid van de uitbaters.
Wat we ondertussen te weten zijn gekomen: het is een 9 holes baan met als leuk extraatje een zwembad waar je voor, tijdens of na het golfen van gebruik kunt maken. Ook is er een gezellig club house waar je een hapje kunt eten of iets drinken.
Deze golf club staat open voor iedereen, want je hoeft geen lidkaart (handicapkaart) voor te leggen.
Prijzen (2009):
Op weekdagen is de green fee voor de 9 holes 13 euro, doe je ze 2x dan kost dit je 25 euro. Op zaterdag is het resp. 20 en 40 euro.
Ben je je golfsticks vergeten, dan betaal je 15 euro huur (9 holes) of 30 euro huur (18 holes).
Sluitingsdag is woensdag.
Hun website is nog in de maak, hier alvast het adres: http://www.golfacquiterme.com/.
Andere golfterreinen in de provincie Alessandria vind je op deze webpagina: http://www.alessandriaturismopiemonte.it/index.php?idservice=128
En nu nog iemand vinden die de golfmogelijkheden in de streek eens wil uittesten hé.
(Natascha)
Varken aan 't spit
Vorige herfst werden we plots opgeschrikt door belgerinkel op ons domein. 2 jachthonden met belletje en hun baasje kuierden rond op onze velden op zoek naar wild. Indy werd helemaal gek. Wat deden die indringers met hun rare geluiden op haar land? Ook wij wisten niet goed wat te doen. Tja, in een stad als Gent kom je niet vaak jagers tegen hé
Dus, ik trok mijn stoute schoenen aan en ging even een babbeltje slaan met die man, hem vertellen dat het huis nu na al die jaren weer bewoond was, zodat hij wist dat niet alle bewegende dingen automatisch wild waren. Geen probleem volgens de jager, hij liep op een veilige afstand van ons huis en zou de andere kant opgaan om ook onze hond weer een beetje rust te gunnen. Zij was ondertussen namelijk op het hysterische af.
We zijn nu bijna een jaar later en blijkt dat die vriendelijke jager eigenlijk onze buurman (zeer rekbaar begrip hier) is.
En dat varken aan 't spit, vragen jullie je af ...
Gisteren waren we bij de vriendelijke jager uitgenodigd om mee te smullen van het varkentje, samen met een aantal andere dorpsgenoten. Want het is niet omdat het raviolifeesten zijn in Merana, dat er daarbuiten niet kan gefeest worden hé.
Het werd een gezellige avond, waarvan ons vooral de karaoke lang zal bijblijven. Zowel voor als na het eten werd namelijk lustig meegezongen met een karaoke-installatie die één van de gasten meebracht. Grappig om te zien ... en om te horen
(Natascha)
Merana Feest !
Zondagavond ben ik ook naar het feest beneden geweest, no panic, niet om te helpen maar om te gaan eten en uiteraard mensjes te kijken.
Het eten was zoals steeds superlekker, het publiek bekijken was indien mogelijk nog leuker, jong, mooi, oud of lelijk, alle dames trachtten op hun paasbest te verschijnen en voor velen betekent dat een beetje ‘over the top’, als neutrale toeschouwer ideaal voor een avondje ‘plaisir des yeux’.
De echte attractie van de avond voor mij was uiteraard Natascha te zien helpen, ze zag er vertederend uit met haar wit kapje op haar hoofd (hygiënische voorschriften weet je wel), haar witte schort en witte t-shirt van onze Pro Loco, er bestaat een alleszeggende foto van maar of die door de ‘censuurcommissie’ zal geraken durf ik niet beloven, als dit een blogje zonder foto wordt niet dus!
Ze liep de ganse tijd door de rijen tafels af te ruimen en lege flessen op te pikken en weer nieuwe tafels van een papieren tafelkleed te voorzien, een echte professional, terwijl ik genoot van gefrituurde calamares (ze worden eerst stuk voor stuk met de hand gewassen, dan stuk voor stuk van onzuiverheden gereinigd, dan te drogen gelegd, dan droog gezwierd met handdoeken, dan in een melk-eimengeling gelegd om uren te marineren, dan weer droog gedept en dan door een superlicht beslag gedaan om uiteindelijk uiterst kort te frituren, je ziet dat ik ‘inside’informatie had hé) gevolgd door worst op de barbecue met frietjes en tomaat, soms kan het leven rechtvaardig zijn.
Ik kreeg wel drie schuine opmerkingen van andere Meranezen omdat ik het gewaagd had naar de raviolifeesten te komen zonder ravioli te eten. Onvergeeflijke blunder die ik volgende week zeker zal recht zetten, want ja, zoals het elke zichzelf respecterende metropool betaamt duurt een feestje hier niet één avond, zelfs niet één weekend maar doodgewoon zes dagen!
Heimwee naar de Gentse Feesten kunnen we dus alvast niet hebben, lol.
(Nicolas)
Etentje in de pro loco van Merana
Zaterdag waren we uitgenodigd voor een etentje in de Pro Loco van Merana om iedereen te bedanken die meegeholpen had met de carnavalskar. Maar ook wie niet meehielp mocht lustig meevieren. Voor een klein bijdrage van 5 euro per persoon was er: een bordje fijne vleeswaren, tagliatelle met ragù, een worst en kotelet, bakje frietjes en verschillende desserts ... + uiteraard wijn en frisdrank à volonté.
Het werd een gezellige avond met veel bekende gezichten maar ook dorpsgenoten die we nog niet eerder spraken. En zo kwamen we bijv. te weten dat in Carcare (een stadje richting autostrade) een ambachtelijk ijssalon is waar één van de mensen uit Merana werkt. Het ijs wordt nog gemaakt met vers fruit, zonder allerlei conserveermiddelen. Smaken zijn dan ook beperkt tot de seizoensfruitsoorten.
Binnenkort moeten we dus zeker eens die richting uit om te proeven !
Wat ons ook telkens opnieuw met verstomming doet slaan is de keuken van de Pro Loco van Merana. Een dorpje met nog geen 190 inwoners heeft een feestzaal met een keuken waar menig restaurant jaloers op zou zijn. Indrukwekkend.
(Natascha)
Nizza è Barbera
Ik heb er een beetje dubbel gevoel bij, bij dit blogje. Aan de ene kant denk ik dat het beter is om het geheim te houden, te genieten van de authentiek Italiaanse feesten die nog niet overrompeld zijn door toeristen. Maar ja, mijn enthousiasme overwint en bij deze mogen jullie het allemaal weten:
Jaarlijks is er het 3de weekend van mei in Nizza Monferrato het feest "Nizza è Barbera", een wijnfeest. Op zich is dit niet zo uniek, sinds een paar weken zijn er hier overal wijnfestiviteiten (je bent een wijnregio of je bent het niet hé).
Maar stel je het volgende voor: In een prachtige lokatie mag je proeven van een 100tal Barbera's die bijna stuk voor stuk vermeld staan in de Italiaanse gids Il Gambero Rosso (http://www.gamberorosso.it), je mag degusteren zoveel als je wilt ... en kostprijs is 5 euro. Daarenboven krijg je voor die prijs ook nog eens je degustatieglas mee naar huis.
Wat verwacht je bij het lezen hiervan: kilometers files langs kleine wegen om er te geraken, drie dorpen verder moeten parkeren, aanschuiven en drummen aan de ingang om dan ook binnen tussen alle bezwete lijven aan een glas te proberen raken met als top of the bill buiten een paar leuterende dronkaards?
Zie je het al voor je?
Ewel, denk dit nu allemaal weg want nu komt het echte plaatje: we vonden een plekje op het plein voor "the place to be", niemand stond aan te schuiven aan de ingang toen we een kwartier na opening aankwamen en bij de wijnstands ... slechts een paar personen die rustig van hun glas nipten , zodat we de kans hadden een praatje te maken met de wijnboeren die er hun prijswijnen kwamen voorstellen. (en zo waren we dus ook weer aan het werk want we hebben nuttige info verzameld voor wie wijnboeren wil bezoeken).
Na dit alles kwam de volgende ontdekking: in de tuin van Palazzo Crova (waar ook de regionale enoteca gevestigd is) kon je voor 5 euro niet enkel nog eens zoveel wijn drinken als je wou (waaronder een aantal toppertjes), maar er was daarenboven ook nog eens een buffet met allerlei heerlijke hapjes.
En dan denkt iedereen: oké, nu komt het uit, daar was al het volk ! Nee hoor, ook nu weer konden we rustig genieten van al het lekkers op ons bord en in ons glas.
En nu maar hopen dat er volgend jaar geen overrompeling komt van alle lezers van deze blog hé ...
(Natascha)
MTB en Geotoerisme in Merana
Gisteren werd voor de 2de x een mountainbike tocht georganiseerd in ons dorp en voor diegenen die liever met de voeten op de grond blijven was er ook een alternatieve geologische excursie gepland: een wandeling van ongeveer 4 uur met uitleg over de speciale rotsformaties die de Langhe-streek karakteriseren: de calanche.
Tot nu toe nam ik Indy, onze dalmatiër, nooit mee tijdens groepswandelingen omdat je toch wat minder controle hebt over wat er allemaal gebeurt, maar deze keer wou ik het toch eens proberen. Wel, we hebben er allebei enorm van genoten. Indy hield me heel goed in de gaten en was duidelijk helemaal in haar sas.
Verder niets dan lof voor de organisatie: het wandelpad was perfect aangeduid en niet te lastig (wel veel bergop, maar goed te doen), er was een tussenstop met zelfgebakken taarten en drank, en bij aankomst werden we verwend met een heerlijke lunch (met o.a. de bekende ravioli's).
Aan tafel ving ik volgende flarden van gesprekken op:
"Mocht dit landschap in Toscane gelegen hebben, de prijzen zouden hier nogal de pan uitswingen"
"In zo'n kleine dorpjes weten ze nog echt wat samenwerken is, zoiets kun je maar organiseren wanneer je een hechte gemeenschap achter je hebt"
"Je proeft echt de liefde die ze in hun taart gestoken hebben, wat een verschil met hetgeen je in de supermarkt vindt" (het leukste van al is: ze had het over een taart die ik gebakken had )
(Natascha)
Mountainbiketocht en wandeling in Merana, zondag 10 mei
Eén van de jaarlijks terugkerende evenementen in ons kleine dorpje is de mountainbiketocht.
Wanneer je de heuvels hier een beetje kent, weet je dat we het niet hebben over een gezellig fietsritje maar over een paar uur serieus sporten, enkel voor geoefende mountainbikers.
Gelukkig is er voor de minder-sportieven onder ons een leuk alternatief gepland, namelijk een wandeling onder leiding van een natuurgids / geoloog die ons alles zal leren over het gebied waar we doorheen wandelen.
Misschien vinden we wel fossielen van vissen, want miljoenen jaren geleden lag hier de zeebodem. Hopelijk warmt de aarde niet zodanig op dat we opnieuw onder de zeespiegel terecht komen (nu zitten we er 400 meter boven, redelijk veilig zou je denken toch?)
Ik kreeg een paar foto's doorgestuurd van vorig jaar en ik geef toe: ik ben onder de indruk !
(Natascha)
Hondenwandeling
Vanmorgen wou ik weer eens een nieuw pad uitproberen, kwestie van de omgeving goed in kaart te brengen voor de eerste gasten aankomen.
Eerst een aangeduid wegje gevolgd, maar ik dacht slim te zijn en een afslagje te nemen. Mooi niet, ik eindigde midden in het bos, op een kam tussen twee kloven, met een dolenthousiaste hond (Indy is gek op steile hellingen), nadat ik eerst al een woest riviertje had overgestoken.
Gelukkig kom ik altijd snel weer op de goeie weg dankzij de toren vlakbij ons huis als referentiepunt.
Volgende keer toch weer iets minder avontuurlijk en gewoon het pad volgen, dat is al spannend genoeg.
(Natascha)
Het internationale jaar van de sterrenkunde
Ik hoor jullie al denken: "Wat heeft het internationale jaar van de sterrenkunde te maken met een onooglijk klein dorpje in Piemonte?"
Overal ter wereld worden evenementen georganiseerd in het teken van de astronomie, en naast allerlei activiteiten in New York, Parijs en Amsterdam, is ook Merana van de partij.
(http://www.astronomy2009.org/)
Al weken op voorhand werd het aangekondigd in L'Ancora, de plaatselijke krant: op zaterdag 28 maart zou de astronomische avond in Merana plaatsvinden. Eerst uiteraard de magen vullen met de legendarische Meranese ravioli's (want met een lege maag krijg je Italianen echt niet aangezwengeld) en daarna een gezellige wandeling in het maanlicht naar de toren(vanuit het dorp ongeveer 2 km bergop) om samen met een sterrenkundige en een telescoop de heldere nachtelijke hemel te bewonderen, dit uiteraard in combinatie met zoetigheden, warme wijn en chocomelk om de pas gedane inspanning op vlak van calorieën te compenseren.
Helaas, na weken mooi weer en een heldere hemel, kwamen gisteren de regenwolken aangewaaid, die alle mooie plannen in het water gooiden.
Maar dat kon de pret gelukkig niet drukken. Om te eten en te drinken heb je geen heldere hemel nodig en de enthousiaste sterrenkundige van dienst had voor de zekerheid ook een diavoorstelling voorbereid waar iedereen gedurende 2,5 uur (ja, je leest het goed, een volle 2,5 uur) aandachtig naar luisterde, ... naar het einde toe waarschijnlijk al iets meer met de gedachten bij de taart en warme wijn, maar toch ...
En zo kunnen ook wij, in Merana, met fierheid vertellen dat we deelgenomen hebben aan het internationale jaar van de sterrenkunde !
Op naar de volgende activiteit ... op 10 mei wordt hier een mountainbike tocht georganiseerd. En ik kan jullie verzekeren, het parcours is niet van de poes.
(Natascha)
Antiek- en Brocante markt in Savona
Zondag is de dag waarop we onze toeristenpet opzetten om interessante plekken te ontdekken voor onze toekomstige gasten.
Vorige zondag was het de beurt aan de jaarlijkse antiekmarkt in Savona. Maar liefst 300 kraampjes met de meest afwisselende zaken (meubels, decoratie, tafellinnen, oud speelgoed, verzamelobjecten, affiches) stonden opgesteld in de oude binnenstad. Een ideale gelegenheid dus om deze Italiaanse havenstad te ontdekken.
En het viel zeker niet tegen !
Heel wat mooie spullen gezien, waarvan we uiteraard de prijs niet durfden vragen, genoten van de gezellige sfeer die er heerste, de mooie omgeving, ...
Een geslaagde dag en zeker aan te raden voor wie hier verblijft in deze periode.
Anderen hoeven niet te treuren, er is elke week wel ergens een antiek- en brocante marktje. Niet allemaal zo groot natuurlijk, maar ik durf wedden dat ze allemaal even charmant zijn ! En daar is het om te doen hé, want ik vermoed dat er niet veel zullen terugkeren met een grote antieke linnenkast of kloostertafel.
(Natascha)
Preparare un carro di carnevale
ANCHE QUEST'ANNO QUI A MERANA ABBIAMO PREPARATO IL CARRO DI CARNEVALE...VI RICORDATE L'ANNO SCORSO AVEVAMO CREATO "LA SCUOLA DEL RAVIOLO", EBBENE QUEST'ANNO CI SIAMO PRESENTATI CON UN TEMA TRATTO DA UN CARTONE ANIMATO "GALLINE IN FUGA".
LA PRIMA FASE DI PREPARAZIONE CONSISTE APPUNTO NELL'INDIVIDUARE IL TEMA DA PROPORRE. CI SIAMO INCONTRATE IN UN GIORNO DI INIZIO GENNAIO NOI RAGAZZE PER DECIDERE APPUNTO CHE TEMA AFFRONTARE; C'ERA CHI DICEVA UNA COSA, CHI UN'ALTRA, ALLA FINE ANNA DICE: "RAGAZZE PERCHE' NON FACCIAMO GALLINE IN FUGA?" A TUTTE NOI L'IDEA E' PIACIUTA PERCHE' CI SEMBRAVA ALLEGRO E DIVERTENTE ED IMMAGINAVAMO TUTTI I NOSTRI BIMBI VESTITI DA GALLINE E GALLETTI. LA FASE SUCESSIVA CONSISTE NEL CREARE IL MODELLO PER FARE I VESTITINI E ANCHE QUST'ANNO CI SIAMO AFFIDATE ALLA CREATIVITA' E ALL'INGEGNO DI ANNA RIZZOLO CHE CI HA PREPARATO UN MODELLO "A PALLONCINO GONFIO SUL DAVANTI E CON UNA BUFFA CODINA SUL DI DIETRO", AL QUALE NOI MAMME ABBIAMO ATTACCATO TUTTI RITAGLI DI STOFFA INTORNO AL COLLO CHE RENDEVANO APPUNTO L'IDEA DELLE PIUME DELLE GALLINE.
UNA VOLTA FATTO IL MODELLO DEL VESTITO SI E' COMPRATA LA STOFFA, SI SONO TAGLIATI VENTI VESTITI E LE MAMME E LE NONNE "SARTE" HANNO CUCITO I VESTITI PER TUTTI I BIMBI. UN GRAZIE A NONNA PINA, NONNA GRAZIA, NONNA TERESA, ANNA RIZZOLO, MARINA, ALDA E ANNAMARIA CHE CON LE LORO MACCHINE DA CUCIRE HANNO FATTO UN LAVORONE.
IL VESTITO E' FATTO, ORA BISOGNA METTERE IN TESTA AI BAMBINI QUALCOSA DI DIVERTENTE. DETTO FATTO.LA SALETTA INTERNA DELLA PRO LOCO SI E' TRASFORMATA IN UN LABORATORIO. CRISTINA, MORENA, NADIA,MICHELA, CRISTINA P.,ANNA, ALDA, SIMONA, LUANA, LAURA, STEFANIA, LUCIANA, NATASHA, SI SONO DATE UN GRAN DA FARE: CHI TAGLIA, CHI INCOLLA, CHI CUCE...ED ECCO CREATI 20 BELLISSIMI CASCHETTI FATTI DI CARTA CON TANTO DI BECCO E CRESTA PROPRIO COME LE GALLINE!
LA PREPARAZIONE DEL POLLAIO E DELL'AEREO (SUL QUALE LE GALLINE SCAPPANO PER RAGGIUNGERE L'ISOLA FELICE) L'ABBIAMO INVECE AFFIDATA AGLI UOMINI DEL PAESE. DARIO, MAURO, GIANCARLO E MIRKO SI SONO OCCUPATI DI COSTRUIRE IL "POLLAIO" MENTRE CARLO,GIANLUCA,ANNA E LUCIA HANNO CREATO L'AEREO PRONTO A DECOLLARE CON TANTO DI GALLO PILOTA A BORDO. UN GRAZIE A TUTTE LE MAMME, I PAPA', LE NONNE, I NONNI E A TUTTI QUELLI CHE CI HANNO AIUTATO A COSTRUIRE UN CARRO FANTASTICO!UN RINGRAZIAMENTO AL SINDACO GALLO ANGELO,ALLA DITTA GALLO ANTONELLO E ALL'OFFICINA BECCO GIUSEPPE PER IL CONTRIBUTO APPORTATO.
(Nadia)
Dit sympathieke stukje over hoe het maken van een carnavalskar verloopt in een klein, maar actief dorpje in Italië werd geschreven door mijn dorpsgenote, Nadia.
Omdat het vol enthousiasme geschreven werd, leek het mij jammer om het te vertalen. Dus, doe een kleine inspanning en probeer dit stukje Italiaans te ontcijferen. 
Optreden
Deze ochtend gingen we zoals regelmatig ontbijten in de bar, een ochtendwandeling van een klein halfuurtje, vooral Indy vindt dat schitterend als eerste activiteit van de dag.
Er hing een berichtje dat er die avond om 18uur een optreden was van een ‘one man band’ en ik vond dat ik daar naartoe moest gaan, een echt concert in ons dorp!
Om 18u30 herinnerde ik het mij plots en tot mijn eigen –en vooral die van Natascha- verbazing sleurde (gans de dag geschilderd, lol) ik mij uit mijn zetel en daalde af, deze keer wel met de auto.
Folklore, een ander woord kan ik er niet voor bedenken, de overal ter wereld aanwezige drie man en een paardenkop als publiek en een teveel gewicht meesleurende zanger die werkelijk het beste van zichzelf stond te geven, met bindteksten en alles, hij geloofde echt dat hij op Werchter stond, charming, very very charming.
Eén pintje en vijf chansons later keerde ik terug, mijn vriendinnetje had ondertussen lekkere gehaktballetjes klaargemaakt en een mens moet zijn prioriteiten kennen nietwaar.
(Nicolas)
Kerstconcert in Albisola
Samen met mijn buurvrouw (die eigenlijk in Rome woont en af en toe hier vakantie komt vieren) en een dorpsgenote ben ik zaterdag naar een kerstconcert in Albisola (aan de kust) geweest. 'k Wist eigenlijk niet goed wat ik ervan mocht verwachten, maar het werd een gezellige avond met toch een paar indrukwekkende momenten. 'k Heb er zelfs een nieuw lievelingsliedje bij ! (beetje anders dan mijn andere lievelingsmuziek, dat wel)
Erna samen met één van de koorleden en vrienden iets gaan drinken en om 2 uur pas in mijn bedje. Dat is ook niet echt mijn gewoonte, maar hier in Italië sta ik open voor alles ! Het is echt een heel nieuw leven waarbij we onze weg nog moeten vinden, maar we zijn heel optimistisch als we zien wat alle mogelijkheden hier zijn. En ook al zitten wijzelf 'in the middle of nowhere', de ambiance is nooit ver af !
(Natascha)
Kerstmarkt in Acqui Terme
Vorig weekend hebben we de kerstmarkt (marktje) in Acqui Terme bezocht. Het was de dag van "La Bollente", hun fontein met thermaal water van ca. 75° en er werd gratis warme wijn uitgedeeld.
Deze plaatselijke feestdag is 10 jaar geleden ontstaan toen er plots geen water meer uit de fontein kwam.
Groot alarm, tot ze ontdekten dat het een klein technisch probleem was en ze dit oplosten. Erna werd gefeest en sindsdien wordt de bron elk jaar gevierd. Leuk initiatief !
(Natascha)
Canelli - Fiera Regionale del Tartufo
Onze volgende zondagse uitstap komt er bijna aan (dagje Bloemenrivière), maar ik moet eerst nog kort vertellen over onze vorige.
Momenteel zijn er hier overal truffelfeesten en vorige zondag was Canelli aan de beurt. Canelli ligt ongeveer 40 minuutjes rijden van bij ons en is volledig omringd door wijngaarden, maar blijkbaar vind je daar ook veel truffels.
Er was een grote markt, een gezellige drukte met veel truffel- en andere eetkraampjes. Ook het stadje zelf zag er appetijtelijk uit, met op de top van de heuvel een imposant palazzo en beneden echte typisch Italiaanse winkelstraatjes.
(Natascha)
Camminata di San Carlo - Dalla torre ai "murion"
De titel is een hele boterham hé, maar zo noemde de wandeling die ik zondag maakte. Het was echt prachtig. De dag begon supermistig en dus vreesde ik dat het niet echt een mooie wandeldag zou worden, maar nog voor de middag genoten we in t-shirt van een stralend blauwe lucht. En dankzij de vele boeiende mensen die ik onderweg leerde kennen, vlogen de kilometers voorbij.
Kerkje op de Colle San Fermo - helemaal weggestopt in de mist:
Even later: een herfstig bospad en blauwe lucht
Speciale rotsformatie:
Veel dorpsgenoten hielpen mee bij de organisatie:
Maar er moet natuurlijk ook iemand meewandelen om alles eens kritisch te evalueren hé
En 'k moet zeggen, ik was heel fier op mijn nieuwe dorp na het horen van alle lovende woorden over de goeie organisatie. Je moet het maar doen hé: als dorp van amper 200 inwoners een wandeling + maaltijd organiseren voor 150 deelnemers.
(Natascha)
Terug van de wandeling
Alhoewel de noodploeg klaar stond om bij het eerste telefoontje uit te rukken om Natascha ergens van op een heuvel te redden omdat haar voeten haar niet verder kregen belde ze mij pas om 16 uur. Niet al wenend omdat ze verdwaald was maar omdat ze na de wandeling haar buikje vol had gegeten (hapjes, ravioli, worst en friet, taart….) en dan wel naar huis wou, dat laatste klimmetje van amper 2 km zag ze niet meer zitten, zwak hé ;-))
Neen, haar oma (en ik ook wel natuurlijk) mag trots zijn, de familie heeft er een nieuwe wandelaar bij!
Zijzelf kon dus wel nog pap typen maar worstelt nog met het uploaden van de foto’s (lol) zodat het echte verslag voor later zal zijn.
(Nicolas)
Alvast een paar foto's (Natascha):
geef toe, met zo'n kok weet je gewoon dat het eten lekker is
Zondagse wandeling in Merana
Morgen heeft ons dorp een wandelingetje voorzien, het is zondag, herfst, een gezond tochtje zal iedereen deugd doen…..
Dat had je gedacht, minstens 17 km over berg en dal, voorziene duur ongeveer 5 uren!
Het gekste van alles is dat Natascha mee gaat, voor mij is 5 uren net haalbaar met de auto, zij gaat het dus te voet proberen. Ik weet dat ze een goede genetische voorgeschiedenis heeft, haar oma was jarenlang voorzitter van de wandelclub en liep op haar tachtigste nog iedereen naar huis, maar toch…ik ben zeer benieuwd.
Morgen krijgen jullie verslag, van mij vermoedelijk want als Natascha al de weg terug naar huis haalt zal ze vermoedelijk geen pap meer kunnen zeggen, laat staan pap typen.
(Nicolas)
Sagra delle caldarroste in Serole
Of in 't mooi Nederlands: feest van de gepofte kastanjes.
Jaja, ook in de herfst weten ze hier in Piemonte feestjes te bouwen. Wat muziek, heel veel mensen en gepofte kastanjes, meer moet dat niet zijn.
Alhoewel, ... ik vond ze dit jaar niet te denderend de kastanjes. Wij vonden er geen enkele in de bossen rond ons huis. Dus, even een navraag gedaan : is er iemand die 's nachts alle kastanjes voor onze neus wegpikt, worden ze opgevreten door de beesten of vliegen de marsmannetjes ermee weg om ze te bestuderen?
Niets van dit alles ... de reden is heel simpel: de weersomstandigheden bleken dit jaar allesbehalve ideaal voor kastanjes. In mei uitzonderlijk veel regen en erna 3 halve druppels, zelfs niet genoeg om de grond te bereiken.
Wij blij, toeristen blij, ... maar de kastanjebomen heel wat minder happy en dus in staking !
Gelukkig had dat geen enkele invloed op de sfeer in Serole. Iedereen liep er welgemutst gepofte kastanjes te smullen en vooral mensjes te spotten (en ja hoor, ook wij beginnen op zo'n feestjes al bekenden te ontmoeten).
(Natascha)
Uitstapje naar de Bloemenriviera (bericht van 22/09/2008)
We vertrokken met een duidelijk plan voor ogen : naar Varazze gaan en daar het wandelpad zoeken waar ze het in de brochures veelvuldig over hebben. Vooral het stuk over verlaten baaitjes met kleine (en vooral rustige) strandjes sprak ons aan.
Dus, hond mee (want er zou toch niet veel volk meer op het strand zijn), bikini aan en weg waren we.
Ongeveer
Tot we aan de kust kwamen. Daar schrokken we ons helemaal te pletter. Zelfs in het hoogseizoen waren we zoveel volk niet gewoon. Er moest iets te doen zijn. Wat het ook was, het zou aan ons voorbij gaan, want dat was niet ons plan, ons tussen het volk wurmen voor één of ander massa-evenement.
We zijn dan maar de kust afgereden naar Spotorno, wat een charmant badplaatjes bleek te zijn, waar het ook drukker was dan verwacht op het strand. Blijkbaar klopt het niet dat je na 1 september geen Italiaan meer op het strand ziet, ... of waren het allemaal toeristen?
Toch gezellig door het stadje gewandeld en een ijsje gegeten, waar ons hondje ook van genoten heeft.
En moesten jullie nieuwsgierig zijn naar het massa-evenement ... Het betrof de jaarlijkse "Air Show" van Varazze. (voor foto's: http://www.ivg.it/2008/09/20/varazze-le-frecce-tricolori-chiudono-lair-show/
Avondje uit in Celle Ligure (bericht van 27/08/2008)
Gisteren hebben we een stapje in de wereld gezet. Louka verblijft hier momenteel en het leek ons wel leuk om met hem eens naar Celle Ligure te rijden, waar een discogiovani plaatsvond. Niet goed wetende waar we ons aan mochten verwachten, vertrokken we.
Celle Ligure bleek een heel charmant kustdorp te zijn, met een romantische promenade aan de zee waar een gezellige sfeer heerste.
Er was een karaoke aan de gang waar veel volk op af kwam : http://s256.photobucket.com/albums/hh167/nataschadm/?action=view¤t=karaoke.flv (filmpje), een paar snoep- en boekenkraampjes, enkele kleine kermisatracties, en uiteraard de Discogiovani ...
Het verdict van Louka (want op mijn 33ste kan ik daar uiteraard niets zinnigs meer over zeggen .
(Natascha)
Motortreffen in Ponti (2) (bericht van 18/08/2008)
2 stukjes over 1 gebeurtenis, moet ook kunnen hé.
I
k vond het vooral leuk omdat iedereen (jong, oud, stoer, minder stoer) even fier is op zijn moto en zich ook niet schaamt om dat te tonen.
Zo raakte ik aan de praat met een man die in het bezit geraakt was van een duozitter (of hoe heten die dingen) van BMW die gebruikt werd in de 2de wereldoorlog. 5 à 6 jaar werk had hij aan zijn moto en nu geniet hij van de aandacht die hij krijgt dankzij dit unieke stuk. Naar het schijnt zijn er maar 500 meer over de hele wereld.
Hij was heel blij toen ik hem verzekerde dat zijn foto zeker een plaatsje kreeg op onze blog.
Naast hem poseert onze eigen schepen van Cultuur. Zij organiseert allerlei activiteiten in Merana. Wie weet, misschien komt er ooit wel zo'n oude moto- en autobijeenkomst om onze hoek.
Wij houden jullie alvast op de hoogte.
(Natascha)
Motortreffen in Ponti (bericht van 17/08/2008)
Alweer een feest, dit keer niet met eten, drinken en dansen maar wel een samenkomst van allemaal oude moto’s in Ponti.
Prachtig gerestaureerde Ducati’s, blinkende Moto Guzzi’s, zelfs een oude MV Agusta, … voor de liefhebber zoals ik redelijk indrukwekkend.
En naast deze oude frêle met de hand in oorspronkelijke staat herstelde bolides en hun gelijkaardige eigenaars kwamen ook de stoere bikers met hun zwarte Harley’s toe, een wereld van contrasten maar op dat kleine zonnige pleintje in volledige harmonie, allen samen gingen ze een mototourtje maken en dan ’s middags lekker eten in een agriturismo.
En tussen al het zware motorgerommel door klonken plots de kerkklokken en werd het eerbiedig stil, mijnheer pastoor kwam immers samen met zijn gevolg enkele schietgebedjes doen en de moto’s inwijden, een zeer bevreemdend plaatje.
Antieke rode vespa’s naast nieuw in het oog springende racemachines, oude mannetjes en verzamelaars naast lederen jekkers dragende macho’s samen het hun bijpassende chick’s en daartussen een prevelende priester met micro, Italia op zondagochtend heeft duidelijk een mysterieuze kant!
En zoals jullie kunnen zien was het niet enkel voor de motofanaten een ware lust voor het oog:
(Nicolas)
