Varigotti
Er begint zich een duidelijk patroon af te tekenen in onze uitstappen: buiten het seizoen kiezen we heel vaak voor een kustbezoek omdat het weer er vaak zachter is en het groen een aangename afwisseling is voor de witte sneeuw (die ondertussen gelukkig bijna overal weggesmolten is). Tijdens de zomermaanden zul je ons echter niet snel die kant op zien gaan, dan zoeken we liever de minder druk bezochte plaatselijke riviertjes op om afkoeling te vinden.
Zondag waren we weer op uitstap richting Bloemenrivièra en hebben we opnieuw een pareltje ontdekt: Varigotti.
Een klein dorpje, met slechts een paar restaurantjes, maar des te meer karakter. Kleurige huisjes, met dakterrassen, die rechtstreeks op het strand uitkomen, een toren op een hoge rots waar je naartoe kunt wandelen èn - niet onbelangrijk - een heel mooi zandstrand. Enige minpuntje: er zijn heel weinig parkeermogelijkheden, dus ik vermoed dat je in de zomer erg veel geluk moet hebben om hier een plekje te vinden.
Wil je even wegdromen? Bekijk dan dit YouTube filmpje
(Natascha)
De Morgen
Een blogartikeltje speciaal voor de lezers van De Morgen 
.
Dit weekend lazen jullie mijn artikeltje in de krant over het natuurpark Monte Beigua en nu zijn jullie natuurlijk op zoek naar de beschrijving van de wandeling die we er maakten.
Om jullie zoekwerk te besparen, deze link voert jullie onmiddellijk naar de juiste webpagina op onze blog: http://verdita.blogse.nl/log/in-de-buurt/wandeling-parco-di-monte-beigua-vanuit-alpicella.html
Websites met nog meer informatie over het natuurpark Monte Beigua:
- http://www.parcobeigua.it/Eindex.html
- http://www.europeangeoparks.org/isite/geopark/44,1,0.asp?mu=1&cmu=6&thID=0
In het Monte Beigua natuurpark worden regelmatig activiteiten georganiseerd. Bijvoorbeeld:
- 14 maart : Birdwatching Day
- 21 maart : wandeling langs de molens en riviertjes in het kader van de "Dag van het Water"
(Natascha)
Autotrein naar Piemonte
Vanaf 4 juni verwacht onze provinciehoofdstad Alessandria een stormloop van Nederlanders die Piemonte met de autoslaaptrein zullen bezoeken.
Elke vrijdagavond zul je in 's Hertogenbosch op de trein kunnen stappen / rijden en de volgende ochtend (om 9.30) stap je zo fris als een hoentje eraf om dan natuurlijk recht naar onze agriturismo (50 minuutjes) te rijden. Wat een luxe hé. Het bijhorende prijskaartje vinden we best wel pittig, maar voor luxe betaal je natuurlijk hé. (ontdek zelf hoeveel op http://www.autoslaaptrein.nl)
Het lijkt wel iets leuks voor mensen die de Langhe en Monferrato eens met de moto willen verkennen, maar geen zin hebben om daarvoor eerst ruim 1000 km zelf achter het stuur te zitten. Deze streek is namelijk in de ruime omgeving bekend als een supergebied voor motorrijders. Ook Nicolas kijkt vaak kwijlend naar de perfecte motorwegen, maar hij zal toch nog een paar jaartjes geduld moeten uitoefenen. Eerst verbouwen !
(Natascha)
Museum bezoek
Sinds ik heb durven verkondigen dat nu het zware werk voor ons aanbreekt zijn de temperaturen nog amper boven het vriespunt geweest en kan er dus geen sprake zijn van schilderen, stuccen of metsen, technisch werkloos dus…
Gelukkig is er altijd werk (
) te vinden als je wil en vertrok ik alleen op studiebezoek naar Savona. Midden in het centrum van de stad, naast de jachthaven en uitkijkend over de zee staat een imposant fort (‘Fortezza del Priamar’) dat ik al lange tijd eens wou bezichtigen, temeer er daar drie musea in gehuisvest zijn. Ik besloot deze keer te beginnen met het archeologisch museum.
Voor amper 2,5 euro koop je een toegangsticket voor het ‘civico museo storico archeologico’ en daarvoor krijg je ook een audiogids ter beschikking, in het Engels bovendien. Zo krijg je doorheen het (kleine) museum de nodige uitleg bij hetgeen uitgestald ligt en hoor je ook de ontstaansgeschiedenis van het volledige fort. Leuk is dat de audiogids ook buiten en doorheen het ganse fort werkt en je dus voor je weinige geld ook nog eens de rondgang van het fort kan doen en genieten van de vele vergezichten over bergen, zee en stad.
Ik ben nooit geweldig onder de indruk geweest van oude kruikscherven, stenen en delen van antieke werktuigen en dat is op vandaag blijkbaar nog steeds niet veranderd. De omgeving en vooral het antieke fort zelf maakten echter veel goed. Er is trouwens ook een bar met terras in de binnentuin en een vrij toegankelijke grote kinderspeeltuin alsook picknickplekjes.
Na een uurtje cultuur heb je dan nog voldoende tijd om de oude binnenstad van Savona zelf te ontdekken, tussen twee shoppingstraten in ligt een ganse wijk bestaande uit een wirwar van kleine straatjes met hoofdzakelijk lokale winkeltjes, typische bars en eetgelegenheden en voedingszaken, uiteindelijk kom je zo aan de jachthaven waarrond een gezellige passage is aangebracht waarlangs het merendeel van de restaurants en bars van de stad gelegen zijn, uiteraard allen met een groot terras.
Tijdens de lente- en zomeravonden is deze buurt echt wel the place to be!
(Nicolas)
Shoppen
We mogen hier dan wel zogenaamd ‘in the middle of nowhere’ zitten, dat hoeft uiteraard niet te betekenen dat wij de jaarlijkse koopjes aan ons voorbij zien gaan!
Zaterdag trokken we naar Alessandria (een uurtje rijden) en vond Natascha meer dan haar gading in de vele boetiekjes alsook in de grotere ook bij ons gekende ketens. Ze wist er zelfs in een eerder uniek winkeltje een prachtig kleedje op de kop te tikken voor onze eerste trouw op Italiaanse bodem, eind mei.
Om onszelf te ‘belonen’ eindigden we onze uitstap rond aperitieftijd in een hippe moderne tent waar elk drankje 5 en elke cocktail 6 euro kostte, maar er een heerlijk hapjesbuffet à volonté inbegrepen was. We vonden het zo lekker dat we ’s avonds thuis niet meer konden eten, lol!
Gisteren ging het dan richting Mondovi (http://www.mondovicino.it) waar op minder dan een uur een groot outlet centrum te vinden is waar je als winkelfan werkelijk alles kan vinden, op zich reeds tegen zeer aantrekkelijke prijzen, tijdens de ‘saldi’ soms werkelijk aan dumpingsprijzen, zeer goed adresje dus!
Deze keer was het mijn beurt want ik vond werkelijk alles wat ik zocht, met zes zakken in mijn hand glunderde ik dan ook richting auto, ik had zelfs iets gekocht dat ‘normaal’ aan 99 euro verkocht werd, in de outlet aan 60 euro en in de solden aan 50% in mijn bezit was geraakt voor amper 30 euro, ‘ vind ik leuk’.
Nu staat nog enkel de outlet van Serravalle Scrivia (http://www.mcarthurglen.it/serravalle) op de agenda, iets verder rijden (1u1/4) maar meer dan de moeite, ze verkopen zich daar als ‘het grootste’ van Europa en geloof me, als je het daar niet vindt, vergeet het dan maar….
Mogelijks is ons budget tegen dan helemaal op, maar het is onze traditie om elke koopjesperiode daarheen te gaan met mijn kids (12 en 15) die zich daar helemaal kunnen laten gaan, alle merken zijn er immers vertegenwoordigd .
Jaja, shop till you drop is dus niet enkel mogelijk in grootsteden maar mits enige inspanning ook in Merana, .
(Nicolas)
De lijkwade van Turijn
Weeral een berichtje in de religieuze sfeer. Het is er wel de maand en het land voor natuurlijk.
De lijkwade van Turijn is een christelijke relikwie, een linnen kleed waarop je vaag een beeld van een man ziet met verwondingen aan de hand. Volgens sommige christenen is de lijkwade het kleed waarin Jezus werd gewikkeld en begraven nadat hij aan het kruis gestorven was. Maar velen geloven dat het een vervalsing is die ergens in de Middeleeuwen werd gemaakt.
Toch wordt de originele lijkwade meestal goed beschermd en krijgen bezoekers slechts een kopie ervan te zien. Volgend jaar wordt het origineel echter nog eens uit de kast gehaald (voor het eerst in jaren) en kan iedereen ze gratis gaan bezichtigen. Zelfs de paus komt in die periode naar Turijn (2 mei).
Wie ze wil zien: de lijkwade van Turijn is van 10 april tot 23 mei 2010 te bezichtigen in de kathedraal. Let op: je moet een (gratis) ticket bestellen !
Ik heb al een paar tickets bemachtigd voor onze gasten, maar je kunt het ook makkelijk zelf doen via deze website: http://www.piemonteitalia.eu/prenotazione/frontoffice/ingresso.do?request_locale=en&requestLocale=en
(Natascha)
Uitstapje naar Arenzano
Onze zondagse uitstap deze week bracht ons naar Arenzano, een levendig stadje aan de Italiaanse bloemenrivièra, vlakbij Genua.
Een koude, bewolkte zondagochtend in december aan de zee... we verwachtten dus niet echt veel volk en waren dan ook erg verwonderd toen bleek dat de straten vol liepen en we pas na enig zoekwerk een parkeerplaats konden bemachtigen. Het is lang weekend (8 december is hier een feestdag), misschien heeft dat er mee te maken?
Het stadje zelf bleek een schot in de roos. Gezellige kleine winkelstraatjes met mooie gebouwen, tal van restaurantjes en als top of the bill een prachtig park met een soort kasteeltje waarin het gemeentehuis gevestigd is. Er lijken mij lelijkere werkplekken mogelijk 
.
Na het windowshoppen was het tijd om ook hier het wandel- en fietspad te zoeken dat gecreëerd werd op de oude spoorwegbedding. Het stuk Cogoleto - Varazze is prachtig, dus onze verwachtingen voor de route Arenzano - Cogoleto waren hooggespannen.
Helaas, dit stuk is een stuk minder charmant dan het andere. Er zijn regelmatig ongezellige tunnels, het pad zelf is een stuk minder aantrekkelijk en hoewel je het uitzicht bezwaarlijk lelijk kunt noemen, de andere kuststrook heeft toch net dat ietsje meer. Ach, misschien zijn we te verwend aan het raken omdat er zoveel moois is waar je uit kunt kiezen?
Tot nu toe is onze conclusie: wie langs dit pad willen wandelen kiest best het pad tussen Varazze en Cogoleto (de toegang via Cogoleto is wat makkelijk te vinden dan de andere zijde, dus best daar beginnen dus)
Natascha)
Genova
Eindelijk is het gelukt, tussen alle werken door hebben we Genua nog eens echt bezocht. Het laatste jaar stond richting Genova rijden immers enkel gelijk aan een Ikea-bezoek, nu mochten we het centrum in, gelukkig .
Behoorlijk druk binnenrijden, beetje gesukkeld om het goede deel te vinden –we wilden namelijk eerst shoppen-, dan wat op de dool voor een parking maar uiteindelijk een perfect plekje gevonden, zeer kort bij de hoofdwinkelstraat.
Opmerkelijk is dat er zich midden deze winkelstraat een overdekte eetmarkt bevindt waar alle locals het meest heerlijke voedsel komen inslaan, heel leuk.
http://www.foto.comune.genova.it
Gekende ketens als H&M, Zara en andere Benettons zijn gehuisvest in mooie gebouwen, dikwijls achter oude façades. Het geheel straalt een beetje een Parijse grandeur uit.
Na het shoppen moest uiteraard onze buik gevuld worden en gingen we naar een ongelooflijk authentiek eethuisje, ‘Da Maria’, een gedetailleerd verslag volgt later wel, echt de moeite.
Als siësta staarden we naar de vele ronduit indrukwekkende palazzo’s in de Strada Nuova. Je moet de gebouwen waar dikwijls banken in gevestigd zijn durven binnengaan en echt de inkomhallen bewonderen.
Tevens keken we naar een brede waaier van personages. Genova is niet voor niets een grote havenstad, bezochten de volledig vernieuwde ‘oude’ haven (die nu dus een ‘moderne’ haven is, 
) en wilden onze tocht eindigen met de oude binnenstad, de grootse van Europa. Kleine steegjes, allerlei winkeltjes, voedingswaren –Natascha at een, zoals steeds in Italië, heerlijk ijsje- zowel als kledij als typische producten, een gezellige drukte en tussen al dat volk plots een kreet van herkenning, Robby!
Als het toeval kuren krijgt kun je er maar beter in meegaan, we kennen één iemand in een stad als Genova en middenin een wirwar van straatjes en mensen komen we die dan nog tegen ook!
Afspraak bij hem thuis voor een obligate koffiepauze. Wij gingen om gebak en zaten dus plots op een idyllisch plekje in een grootstad, vele verdiepingen hoog, dan nog een draaitrap en aan zijn studio nog een buitentrap waardoor je op het dak zelf komt waar hij een supergezellig terrasje had gemaakt, met tuinstoelen, lavendelplanten én een barbecue samen met 360° skyline van de stad, super!
Op weg terug naar de auto de typische ‘Focaccia Genovese’ gekocht, nog een extra shopbuurt gevonden en na een rit van anderhalf uur stonden we terug op onze ‘boerderij’.
We hadden alle twee hetzelfde beetje rare gevoel, we waren enerzijds vergeten hoe druk en vermoeiend een stad wel kon zijn, anderzijds genoten we ook van diezelfde soms gezellige drukte, vermoedelijk ook omdat we wisten dat thuis de groene rust van Merana op ons wachtte.
(Nicolas)
Asti
Asti noemt zichzelf "stad van de wijn en van de palio", ik voeg daaraan toe "stad van de torentjes", want dit is wat mij in Asti het meest opvalt; de vele torentjes die het stadslandschap domineren. En dat ze allemaal recent gerestaureerd lijken te zijn, is mooi meegenomen.
Asti geniet nog maar sinds enkele jaren enige bekendheid bij buitenlandse toeristen, terwijl deze eeuwenoude stad heel wat te bieden heeft aan historische monumenten, palazzo’s en kerken.
Wijnliefhebbers kunnen er in de enoteca’s proeven van één van de bekende DOCG en DOC wijnen uit de streek: de Asti Spumante, Barbera d’Asti, Dolcetto d’Asti, Freisa d’Asti, Moscato d’Asti en nog vele andere minder bekende wijnen.
Wij bezochten deze stad net voor de "Douja d'Or" wijnfeesten en een week voor de palio d'Asti.
Je kunt je dus voorstellen dat er hard gewerkt werd om alles op tijd af te krijgen, nu ja "hard", het is maar hoe je het bekijkt hé.
Want op het moment dat wij genoten van een heerlijk ijsje (van GROM) zagen we de werkmannen in actie: één was eerst aan het telefoneren, nam daarna iets op, bleef ermee staan tot hij het terug neerlegde om even uit te rusten.
Dan waren er enkele bezig een poging aan het wagen om ter traagst de tribunes in elkaar te krijgen, maar ze staakten onmiddellijk hun werkzaamheden om de chef te begroeten en even een praatje te maken.
En wat die laatste man deed, tja, met al die langslopende vrouwen in korte rokjes en topjes had hij het natuurlijk heel erg moeilijk om zijn aandacht erbij te houden.
Bezoek voor meer informatie de website van de toeristische dienst van Asti: http://www.astiturismo.it.
(Natascha)
zwemmen in de rivier Erro
Na een zoektocht via Google Earth had ik hét plekje om te zwemmen in de Erro (een rivier een dal verder van hier) gevonden. Een klein weggetje dat wegleidde van de doorgangsweg, iets wat er van bovenaf uitzag als een verbreding met een soort (keien)strandje rond, dat leek het wel !
Dus onze hond in de auto, handdoeken mee, bikini aan en op uitstap naar een nieuw zwemplekje. We verwachtten wel wat drukte want zondag is traditioneel de dag dat alle Italianen er op uit trekken, maar dat viel heel erg mee. Behalve een paar naturisten die een beetje verder aan het picknicken waren, hadden wij dit paradijsje voor ons alleen. Het was echt genieten, zoals je ziet ook voor Indy!
Later ontdekten we enkele kilometers verder dan nog minder afgelegen zwemplekjes waar alle andere mensen wel samen zaten, wij waren echter heel blij met onze ‘in the middle of nowhere’-spot.
Hoe deden we dat vroeger toch hé, zonder Google Earth? 
Google Earth coördinaten: 44.628107 en 8.409069
(Natascha)
Badplaatsen in de buurt met blauwe vlag
De Internationale Stichting voor Milieu-educatie (FEE) heeft dit jaar aan 227 Italiaanse badplaatsen een blauwe vlag uitgereikt, waarmee Italië op de 5de plaats staat in Europa.
Maar wat betekent zo'n blauw vlagje eigenlijk?
In feite is dit een soort beloning voor stranden die voldoen aan een aantal strikte kwaliteitscriteria in verband met de kwaliteit van het zeewater en het onderhoud van de faciliteiten in de badplaats.
Aan de Bloemenrivièra (45 minuten van onze agriturismo) werden volgende kustdorpen en -steden geselecteerd:
- Finale Ligure
- Noli
- Spotorno
- Bergeggi
- Savona - Fornaci
- Albissola Marina
- Albissola Superiore
- Celle Ligure
- Varazze
En wat verderaf:
- Camporosso
- Bordighera
- Chiavari
- Lavagna
- Moneglia
Mijn 2 lievelingsplekjes aan de zee:
1. Varazze (omdat er een hele mooie kustwandeling start op de plek waar vroeger de treinsporen liepen) en het dorpje met zijn smalle straatjes een typisch Italiaanse charme uitstraalt. Ook buiten het seizoen is er veel leven én kun je de surfers bewonderen.
2. Noli: de eerste keer dat we dit dorpje bezochten was tijdens onze eerste gezamenlijke Italiëreis in 2000 en toen al waren we er direct weg van. Echt een schattig dorpje, waarvan ook het achterland de moeite waard is.
(Natascha)
Bezoek aan Manège Little Ranch in Piana Crixia
Vandaag weer een leuke ontdekking in onze buurt gedaan: op 5 minuutjes met de auto, 15 minuutje met de fiets en 45 minuten te voet is er een paardenmanège die trektochten organiseert door het natuurpark waar wij aan grenzen.
Wie geen rij-ervaring heeft kan ter plaatse les volgen, wie al uit de voeten kan met een paard die kan ermee de natuur intrekken en wie helemaal decadent wil doen, die bestelt een paard aan huis. Dan brengen ze het paard tot aan onze deur zodat je er gewoon op hoeft te klauteren en je trektocht kan al beginnen.
Nu nog iemand vinden die het allemaal eens wil uittesten voor ons, want mij krijg je met geen stokken op een paard, veel te hoog .
(Natascha)
Werelderfgoed
Ik kwam daarnet toevallig op een website terecht waarin vermeld werd dat onze streek (Langhe en Monferrato) zich kandidaat heeft gesteld voor de werelderfgoedlijst. Stel je voor, leven in een gebied dat op de werelderfgoedlijst staat, hmmm ... klinkt niet slecht hé.
En nu nog een coltrui vinden waar mijn nek in zal passen eenmaal het zo ver is
Hier staat een presentatievideo om onze streek als werelderfgoed te promoten: http://www.regione.piemonte.it/piemonteinforma/inevidenza/2009/marzo/unesco_langhe/video.htm
En hier een beetje Engelstalige info: http://whc.unesco.org/en/tentativelists/5001/
(Natascha)
Wandelen in het "Parco dell'Adelasia"
Op Paasdag zijn we in het Parco dell'Adelasia, een natuurgebied in Ligurië, gaan wandelen. Kwestie van gasten die graag wandeltochten maken een beetje wegwijs te kunnen maken hé, en om eerlijk te zijn, ook wij doen niets liever.
De ingang van het park was snel gevonden (op de weg tussen Ferrania en Montenotte Superiore) en verschillende wandelpaden stonden mooi aangeduid op een kaartje.
Ook onderweg was verdwalen onmogelijk en gezien wij bij de minste twijfel altijd de verkeerde kant opgaan, wil dat wel iets zeggen !
Het wandelpad liep bijna volledig door een bos (wat in de zomer betekent: schaduw !) en precies in het midden van de wandeling was er een uitkijkpunt - La Rocca dell'Adelasia - waar je op heldere dagen een indrukwekkend zicht hebt op de Alpen, maar wij moesten ons tevreden stellen met de heuvels rondom want het was helaas een grauwe dag, wat nog altijd niet mis was: glooiende bossen en groen tot zover het oog kan reiken.
Ook onze hond genoot met volle teugen. De dagen ervoor had het wat geregend, zodat er een heleboel kleine riviertjes liepen en Indy doet niets liever dan pootjebaden. Dus, dat eindigde in modderige pootjes in onze auto .
We ontdekten dat er een fietsroute loopt vanaf Piana Crixia (ons buurdorp) tot in het park. Dat moeten we zeker eens uittesten !
(Natascha)
Menton
Dit weekend moest er op 't onverwacht gebabysit worden op Nicolas' kids in Menton. En dan voel je hoe makkelijk het plots geworden is. Wat vroeger onmogelijk was (1300 km afstand België - Menton), is nu plots eenvoudig realiseerbaar. 's Morgens vroeg stap je in de auto en tegen dat de kinderen goed en wel wakker zijn, ben je er al.
Toevallig gaf een vriendin, die daar net om de hoek woont (Grimaldi Superiore) een klein feestje en zo kon ik het nuttige aan het aangename koppelen en een middagje genieten van internationaal gezelschap. Het was wel grappig, na vermelden van de naam, werd steeds naar nationaliteit gevraagd.
Als extra attractie was er het indrukwekkende uitzicht op de Middellandse Zee. Wie weet, wanneer we op onze oude dag de rust en het platteland beu zijn ...
En voor wie van bij ons een uitstap plant naar de Côte d'azur: je doet er exact 1u40min over (zonder druk verkeer) om in Menton te geraken.
(Natascha)
Wandeling Parco di Monte Beigua (vanuit Alpicella)
Vandaag was het een prachtige dag, 15° en geen wolkje aan de lucht. Voor zo'n dagen doen we het ! Op zo'n moment vergeten we alle sneeuwstormen, modderpoelen voor de deur, ...
Vanmorgen trokken we onze stapschoenen aan, sprongen we enthousiast in de auto (Indy nog het meest van al) en vertrokken we richting Alpicella om te gaan wandelen in het regionaal natuurpark Monte Beigua.
Onze inspanningen (1.5 uur bergop wandelen) werden beloond met de meest spectaculaire zichten die je je maar kunt inbeelden. Langs de ene kant zagen we Genua en de Appenijnen, aan de andere kant verschenen de besneeuwde toppen van de Frans-Italiaanse zee-alpen en voor ons de Middellandse Zee, met niet te vergeten de stralend blauwe lucht erboven.
Foto's kunnen het gevoel erbij niet weergeven en omschrijven lukt ook niet helemaal, maar geloof me, we waren danig onder de indruk. Zeker een plekje om naar terug te keren !
Klik hier wil je de wegbeschrijving zien vanaf ons huis.
(Natascha)
Pietra Ligure en Finalborgo
In het kader van onze studie van alle mogelijke uitstapjes vanuit onze agriturismo voelden we ons onlangs weer verplicht nog eens richting Middellandse zee te rijden.
Resultaat: weer 2 pareltjes ontdekt waar we gerust onze gasten naar toe kunnen sturen.
Pietra Ligure bleek een mooi gerestaureerd, authentiek kustplaatsje te zijn met een schattig klein burchtje, smalle wandelstraatjes met charmante plaatselijke winkeltjes en een mooi kiezel/zandstrand met zicht op een eilandje.
Na genoten te hebben van de stralend blauwe lucht in Pietra Ligure was het tijd om eindelijk Finalborgo eens te verkennen. Het bord langs de weg, waarop vermeld staat dat het één van de mooiste dorpjes van Italië is, had al een tijdje geleden mijn aandacht getrokken.
Het autovrije, ommuurde centrum bleek inderdaad een pareltje te zijn. Naar het schijnt is dit dorpje ook een ideaal vertrekpunt voor allerlei wandelingen. Maar dat zal voor een volgende keer zijn.
Tijdens zo'n uitstapjes beseffen we telkens opnieuw dat we echt 'met ons gat in de boter' gevallen zijn. Het voelt nog altijd niet echt aan, dat we deze prachtige streek onze nieuwe thuis mogen noemen.
(Natascha)
Wandeling Piani d'Invrea - Cogoleto (bericht van 13/10/2008)
(origineel bericht verdwenen door fout van Blogse, poging tot reconstructie:)
Onlangs een prachtige wandeling gemaakt aan de kust. De persoon die op het idee gekomen is om de oude spoorwegbeddig om te toveren tot een aangenaam wandelpad langs het strand tussen Varazze en Cogoleto verdient een standbeeld !
Door / dankzij het prachtige weer (en het feit dat het zondag was) liepen we er niet alleen, maar dat kon de pret voor ons en onze hond zeker niet drukken.
Een aanrader voor iedereen die een uitstapje naar de zee wil doen !
(Natascha)
