Bloggen
Al een tijdje geen nieuws meer van mij, last van een writersblock, 
.
In werkelijkheid ben ik gedurende een week voltijds metsershulpje geweest en dat doodde een beetje mijn inspiratie (feitelijk gewoon mijn energie, ik kroop zo ongeveer elke avond naar binnen, redelijk doodmoe….)
Maar goed, de werken blijven vooruit gaan, nu is het de beurt aan ‘ons’ huis en daar is voor het eerst aan badkamer te zien, weliswaar nog enkel de muren maar toch, voor ons al een grote stap voorwaarts.
Natascha daarentegen is niemands knecht maar doodgewoon zelfstandig vloerenlegster/terrasmaakster geworden, respect! Als dit jullie ietwat minder geloofwaardig in de oren klinkt kan ik dat in eerste instantie best begrijpen maar de foto’s bewijzen het, er lijkt zich een eigenhandig door haar gemaakt terras te ontwikkelen, met natuurstenen die we her en der vinden op ons terrein.
Veel werk maar goedkoop, mooi en perfect aansluitend bij de omgeving, wij zijn er op het eerste zich best tevreden mee!
(Nicolas)
Back to reality
Sauna, wijnproeverij, shoppen, truffelzoeken, eerste gasten, kookworkshop, lekker everzwijn klaarmaken,…. de blogjes van de laatste tijd blonken weer uit in ernst en werkkracht, maar deze keer hadden we een geldig excuus, overmacht wegens het winterweer.
Nu is het zo dat de sneeuw er nog wel ligt maar de zon terug is en overdag klimmen de temperaturen op tot 9 graden, perfect werkweer dus!
Dat vond ook onze aannemer die sinds gisteren begonnen is aan het dichtmaken van de eerste verdieping van wat ooit onze woning moet worden. Er wordt een deel van de zijgevel opgetrokken alsook het dak enigszins aangepast zodat het huis langs vier kanten dicht is, een goed begin toch?
Een gat van drie meter op één (waar volgens vroegere plannen de trap zou zijn gekomen) wordt dichtgegoten en tevens is vandaag de schrijnwerker langs geweest om de maten van de ramen in de slaapkamers en de badkamer op te meten, alsook een ingangsdeur te maken.
Vanaf volgende week zijn we ‘on our own’ en moeten wij alleen samen trachten de dan afgesloten binnenruimte om te toveren tot iets (voorlopig) leefbaars, we gaan isoleren, zelf muren metsen waar de badkamer komt, een oud venstergat dichtmetselen, een tijdelijke keuken installeren, kortom, vloeken, zweten en afzien, , we houden jullie, afhankelijk van het succes van onze werkzaamheden, mogelijks op de hoogte.
(Nicolas)
Zijgevel : voor en na
De eerste keer dan we ons huis bezochten, zag de zijgevel er zo uit:
En deze foto heb ik vanmorgen getrokken:
De klimplant links is een blauwe regen. Prachtig in de lente, maar nu staat hij er een beetje triest bij hé.
(Natascha)
Weeral werken ...
Yep, ik dreig in herhaling te vallen maar na de tijd- en energierovende verwarmingsperikelen (alles werkt nog steeds) en de daarmee gepaard gaande opslag van 5000 kilo hout zijn de ‘gewone’ werkzaamheden hier weer hervat.
We zijn begonnen aan ons deel van de agriturismo, eerst de buitengevel volledig stuccen en daarna in een kleurtje steken, op de foto zie je dat er wel nog wel een en ander te doen is vooraleer Natascha aan schilderen kan beginnen denken.
Daarna of ondertussen beginnen we ook binnen aan het eerste verdiep, dat zou tegen het nieuwe seizoen ons stekje moeten worden, maar geloof me, er is daar nog zeer veel werk aan de winkel!
Om ons te vervelen zullen we deze winter alvast geen tijd hebben,
(Nicolas)
Warmte
Dames en Heren, het is zover, gisteren 17 november kraakten Natascha en ik een flesje Moscato d’Asti om te vieren dat onze radiatoren in huis werkten!
Back in de ‘bewoonde’ wereld is dat allicht geen wereldnieuws, verwarming is iets dat je gewoon aansteekt en dat brandt tot je het weer uitdoet, ondertussen wel steen en been klagend over de grote verbruikskosten en de afhankelijkheid van monopolisten inzake gas, elektriciteit en stookolie.
Wij kozen net daarom voor een systeem op zon en hout maar het had wel nogal wat voeten in de aarde vooraleer één en ander geïnstalleerd raakte én bovendien werkte.
Vrijdagavond eerste opstart, maar vooraleer de noodzakelijke temperatuur bereikt werd in de boiler van de verwarming, raakte ’s nachts het ganse systeem in kooktemperaturen. Het gevolg was dat toen ik zaterdagochtend met spanning wou gaan checken of de eerste nacht goed verlopen was, ik minstens 5cm water in gans ons nieuwe chauffagelokaal vond, niet zo geweldig geslaagd dus.
Maandag –yep, nog een weekendje extra kou want onze loodgieter kon natuurlijk op zaterdag niet aan de noodzakelijke vervangstukken raken- tweede poging, alles leek vlot te gaan, radiatoren schoten zelfs eventjes aan maar dan bleek toch weer dat de circulatiepomp bleef hangen, alles blokkeerde rond de 50-60 graden en uiteindelijk eindigden we terug met kooktemperaturen in de centrale houtbrander zonder voldoende energie in de buizen….
Licht wanhopig –zowel wij als de loodgieter- probeerden we gisteren de derde keer, bang afwachten of het bekende spreekwoord enige waarheid bevatte en inderdaad, het bleek de goede keer, alles bereikte de gewenste temperaturen, niets kookte, nergens spoot heet water uit en de radiatoren deden wat van hen verwacht werd, ons huis opwarmen, schitterend toch, de wonderen der techniek!
Nu nog enkel proberen begrijpen hoe dit alles werkt zodat we juist en fijn kunnen afstellen en we lijken zowaar ook hier de eenentwintigste eeuw in te stappen, bravo voor onszelf. De noodvuurtjes op elektriciteit en brandalcohol kunnen weer naar de zolder.
(Nicolas)
Verwarming
We konden het niet geloven maar zoals beloofd was onze aannemer klaar met zijn deel van het werk voor eind oktober, vanaf maandag komt onze loodgieter één à twee weken werken en dan, ja dan, zullen we eindelijk centrale verwarming in huis hebben.
Eerst moet het warm water systeem met zonnepanelen verhuisd en opnieuw aangesloten worden en dan de centrale houtbrander, samen met de radiatoren in de verschillende appartementen.
Ik ben er alvast klaar voor ! Elke dag wordt er hout omgezaagd dat het een lieve lust is, onze pick-up doet als grote ‘kruiwagen’ dan ook uitstekend dienst.
Eens alles af zal zijn, moet ik natuurlijk wel nog al die halve bomen tot voor ons ‘houtmonster’ bruikbare porties herleiden, stukken van maximum 50 cm lang, om ze dan te stapelen in ons nieuw (en een beetje groot uitgevallen) verwarmingshok, nog genoeg werk aan de winkel dus.
(Nicolas)
Vervolg werken
Zoals al een tijdje aangekondigd maar door teveel(!) lavendel een beetje in de vergeethoek gedrumd, rijdt hier nu af en toe een betonwagen aan.
Ondertussen ligt de vloer er effectief en vandaag wordt (een deel van?) de muur volgegoten met beton, redelijk indrukwekkend voor leken als ons alsook nogal ‘groot geweld’ op onze pittoreske boerenwegel, maar zo gaat het wel vooruit natuurlijk.
Volgens onze aannemer zou er tegen het einde van volgende week een uitbreiding van ons huis moeten zijn van tien meter op twee met plaats voor ons verwarmingssysteem op hout en zonne-energie, alsook ruimte voor onze houtopslagplaats.
Daarna komt onze loodgieter één week werken en dan, ja dan (tromgeroffel….) zouden we overal centrale verwarming kunnen hebben, ongetwijfeld een kleine stap voor de mensheid maar een des te belangrijke voor ons, na de vorige winter met één meter sneeuw in combinatie met één houten kacheltje en één buitendouche klinkt een eenvoudig werkende radiator als muziek in onze oren.
Maar zoals we nu al weten, na meer dan anderhalf jaar Italia, afwachten maar of al deze aantrekkelijke voorspellingen ook waar gemaakt worden.
Wordt dus nog steeds vervolgd…..
(Nicolas)
Voegwerken en lavendel
We mogen een eerste werkje van ons lijstje schrappen wegens ‘gedaan’, yes!
De zijgevel is namelijk volledig opgevoegd geraakt, voor de zomer had ik driekwart gedaan maar dan moest ik zeer hoog op de ladder en dat lukte niet echt goed (lees teveel schrik) ….
We besloten dan maar het net niet afgewerkt ook mooi genoeg te vinden maar nu heb ik dus al mijn moed bijeen geraapt en hoog op mijn ladder geklommen met mijn emmertje voegspecie en ja hoor, tegen alle verwachtingen in is alles gevoegd en ben ik niet naar beneden gevallen, wij weeral fier!
Ondertussen stuccen we naarstig verder en heeft onze aannemer alle voorbereidingen beëindigd met betrekking tot onze betonnen vloer naast het huis, deze week (jaja, er is al vertraging en we zijn eigenlijk nog niet begonnen, Italia hé, lol) zou er zo’n reuze betonwagen bij ons boven moeten raken en dat boeltje moeten volspuiten, we blijven afwachten.
Deze foto’s hadden jullie daar nog van te goed :
Morgen komen ze lavendelplanten leveren en normaal gesproken zouden we donderdag en vrijdag samen met drie man twee hectaren en een half vol lavendel moeten geplant krijgen, ook wat dat betreft wachten we bang af, het weer moet immers meezitten, niet te warm en zeker geen regen.
Zoals ‘echte’ boeren volgen we nu op de voet het weerbericht en turen de ganse dag naar het wolkendek dan wel zoals vandaag de blauwe hemel om te kijken of er geen regen aankomt.
We denken (of hopen) van niet en zouden dus tegen het einde van de week eindelijk officieel het label ‘lavendelboerderij’ op ons voorhoofd mogen kleven, ben benieuwd.
(Nicolas)
Graafwerken
En niet alleen wij zijn terug in gang geschoten, ook onze aannemer is gestart met de werken aan onze verwarmingsruimte met schouw, samen met de isolatiemuur die over de ganse lengte van ons huis komt.
Verschillende vliegen in één klap. Vooreerst zal ons verwarmingssysteem kunnen aangezet worden, een centrale houtoven die het ganse huis van warm water door de radiatoren zou moeten voorzien, Natascha ziet daar nu al naar uit, ook al is het nog warm genoeg om ’s middags buiten te eten.
Vervolgens een dikke extra muur die zorgt voor isolatie en rechtstreeks contact tussen ons huis en de aarde vermijdt, vochtproblemen zouden zo ook moeten uitgesloten kunnen worden.
Daardoor wordt ook de grond tussen ons huis en de weg genivelleerd op de hoogte van de eerste verdieping zodat er én een bijkomende parkeerplaats gecreëerd wordt én een extra toegang tot ons bovenste appartement alsook een nieuwe ingangsdeur in ons ‘eigen’ huis plus een aanvullend stukje tuin wordt aangelegd.
Bovendien wordt er zo ook een privé terras bijgemaakt voor ons appartement, de gasten zullen daar in privacy kunnen genieten van hun glaasje wijn, vanaf half november zou één en ander er dus weer spectaculair anders moeten uitzien.
De graafwerken waarmee alles begonnen is zagen er voor ons alvast indrukwekkend genoeg uit, tot op een drietal meter breedte werd alle aarde weggenomen zodat er nu een brede geul is ergens een viertal meter onder de baan. Volgende week zou er een betonwagen moeten komen om daarop een vloer te spuiten, wait and see.
Foto's volgen ...
(Nicolas)
Stucwerken
Het kan niet altijd leute en plezier zijn met feestjes, wandelen en eten. Sinds 1 oktober wordt er hier ook serieus gewerkt (eindelijk, 
).
We hebben een echt schema opgesteld waaraan we ons uiteraard niet zullen houden, maar waardoor we tenminste zullen weten wat we allemaal niet gedaan hebben wat wel op ons lijstje stond.
Het eerste werk is de gevel van het oude gedeelte van de boerderij - dus het stuk waar onze gasten slapen - restaureren door de ramen en deuren in te werken met stuc en de minder mooie delen in de gevel te herbezetten.
Elke dag doen Natascha en ik samen één à twee betonmolens en zo hebben we tot op vandaag al een stuk muur en venster van de zijgevel gedaan én twee vensters en een deur van de voorgevel, wij zijn alvast fier.
Daarna wordt dit nieuwe stucwerk in een zacht geel gestoken en zo hopen wij dat ons plekje er tegen volgend seizoen nog mooier zal uitzien.
Als pauze ben ik trouwens ook terug begonnen aan mijn nieuwe ‘hobby’, hout verzamelen. In ons bos zaag ik de dode bomen om –nu er geen gasten meer zijn mag ik weer zoveel herrie maken als ik wil- of verzaag de reeds omgevallen bomen in stukken, die sleep of gooi ik allemaal tot ergens waar ik met de auto kan komen en vervolgens laad ik alles in naar boven via één of andere zandwegel.
Eens ons verwarmingshok mét houtopslagplaats zal af zijn (vermoedelijk ergens eerste helft november) kan ik dan beginnen alles in kleinere blokken te zagen die kunnen opgebrand worden.
Dit zijn de eerste foto’s van onze werkzaamheden :
Morgen een verder werfverslag met foto’s omdat ook onze aannemer terug herbegonnen is.
(Nicolas)
Stilte
Meer dan een week stilte op onze blog, dat is nog niet veel voorgevallen. Maar we hadden een goeie reden, ons laatste appartement 'Il Rosmarino' is eindelijk (met een beetje vertraging) afgeraakt en staat klaar voor zijn eerste gasten.
(Natascha)
De tuin
Onze tuin heeft afgezien: eerst was er de zware sneeuwval, in juni de droogte en tussendoor werkmannen met als top of the bill de passage van een overenthousiaste graver.
Het resultaat: waar vorig jaar gras groeide, moesten wij aan de slag met een soort maanlandschap met af en toe een plukje groen. Gelukkig zijn we erin geslaagd om er toch een leuk plekje van te maken, niet perfect, want het gras is niet overal teruggegroeid, maar wel gezellig.
Oordeel zelf:
(Natascha)
En het verbouwen gaat verder ...
Het was een beetje stil op de blog over de verbouwingen. Tja, er zijn ook zoveel leukere dingen te schrijven
Geen woorden dus maar foto's, te beginnen met studio La Ginestra
Detail van de slaaphoek in studio La Ginestra
Nieuwe keuken in studio La Ginestra:
Douche studio La Ginestra:
(Natascha)
Muur(tje)
Jaja, alweer verrassend nieuws uit Piemonte, wij zijn er namelijk in geslaagd zelf een muur op te metsen in natuurstenen die we her en der op ons terrein vonden en al zeg ik het zelf, het resultaat (ook de ‘muratore’ trouwens, ) mag gezien worden.
Het is nog net geen palazzo maar dat hoeft ook niet, de bedoeling is immers dat het nieuwe kippenhok hier komt –het oude heeft de sneeuwwinter immers niet overleefd- en Kwik, Kwek en Kwak lijken niet de types om te zeuren dat hun kot niet recht genoeg is…
Nu de belangrijke eerste steen gelegd is én gelet op het feit dat elke Belg met een baksteen in de maag geboren wordt kan metselen misschien een nieuwe hobby worden, vooral Natascha was enthousiast, ze vond dammetjes bouwen altijd al leuk en zo’n muurtje met oude stenen is een beetje hetzelfde principe, ze keurde elke steen om te zien of hij perfect zou passen in haar puzzelmuurtje –slowbuilding you know-, als het al schots en scheef zou zijn weet je dan ook waar de ‘schuldige’ zit, lol.
(Nicolas)
En ondertussen...
Het is natuurlijk niet al carnaval wat de klok slaat ten huize Verdita.
Ondertussen hebben we hier al heel wat verfborstels versleten, ook omdat we niet altijd onmiddellijk het goeie kleur te pakken hadden. 
Ik denk dat Nicolas een gat in de lucht springt, de dag dat hij de verfborstels aan de haak kan hangen.
(Natascha)
http://www.verdita.com
En 't gaat vooruit ...
Met het zonneke dat al enkele dagen heerlijk straalt, lijkt alles plots sneller vooruit te gaan.
Van appartement "Il Biancospino" kunnen we nu echt zeggen dat we er bijna zijn. Living is geschilderd en er moeten enkel nog wat plintjes gehangen worden, slaapkamer idem en in de badkamer hangen de tegels en is vandaag de eerste kleurlaag erop gelegd.
En nu de meubels nog hé.
Voor dit appartement twijfel ik: of een witte ronde tafel met voet of gewoon de oude pastatafel van de boerderij recycleren.
Da's namelijk echt een leuk stuk dat daar goed zou passen, met zijn houten structuur, marmeren werkblad en ... er is zelfs een deegrol in verwerkt.
Vandaar dus de naam pastatafel...
(Natascha)
Soldenkoopjes
Nu de eerste twee appartementen bijna af zijn, mag ik eindelijk beginnen aan het leukste stuk: winkelen !
De eerste koopjes zijn ondertussen al binnen: ik heb 4 supergoeie (al zeg ik het zelf ) donsdekens met echte ganzeveren gevonden in het outletcentrum Mondovi en vandaag kochten we speciale kussentjes in een winkeltje in Acqui Terme die dankzij 50% korting zeer betaalbaar waren.
Nu nog lampen, tafels, bedden, keukengerief, handdoeken, stoelen, buitenmeubels ...
The fun part is dus nog lang niet voorbij !
(Natascha)
Studio "La Lavanda"
Terwijl wij de 2 bovenste vakantie-appartementen (studio "La Ginestra" en appartement "Il Biancospino") aan het afwerken zijn, zijn Arman en zijn mannen begonnen met de afbraakwerken in studio "La Lavanda" op de begane grond.
Dit betekent: nog meer lawaai (want wij wonen ook op de begane grond, in wat later appartement "Il Rosmarino" wordt), stof (tot op het moment dat het deurgat een muur werd) en nog minder woonruimte.
Het goeie nieuws is: ondanks de koude die er geweest is, de sneeuw die met bakken gevallen is, gaan de werken hier in sneltreinvaart vooruit.
En vandaag is het prachtig weer, je kunt zo in je trui buiten, met een helderblauwe lucht en stralend zonnetje. Je hoort ons dus zeker niet klagen !
(Natascha)
Effe verfje kopen…
We dachten onlangs even snel de verfwinkel binnen te springen om een wit laagje voor op onze houten vloer te kopen. De winkel op zich straalt zo’n ouderwetsheid uit die je bij ons nergens meer terugvindt, overal tot zelfs tegen het plafond verfpotten en borst
Wij wisten voor een keertje heel goed wat we wilden, zo’n wit dat bijna niet dekt, een beetje glanst en waardoor je het hout nog volledig kan zien. We deden een uitgebreide uitleg en de man scheen ons wel begrepen te hebben en was een behoorlijke tijd bezig met het maken van dé perfecte mengeling, hij testte uit op onze plank, het was te wit, beetje van dit erbij en weer met borsteltje testen, nog te wit, beetje van dat erbij, borsteltje, plankje en ja hoor, dat was wat we zochten.
Jammer genoeg was het al zaterdag en wilden we verven en daarna vernissen alvorens ze op maandag de keukens kwamen plaatsen en legde de man uit dat het ene één dag en het andere best twee dagen zou drogen, dus een en ander ging qua timing niet kunnen lukken.
Wij discussieerden onder ons en kwamen tot de conclusie dat het dan beter was nog niets te doen, geen wit en dus ook geen vernis en alles dan in één keer te behandelen nadat de keukens geplaatst waren.
Dat was echter zonder onze brave verfverkoper gerekend, hij zocht een oplossing die sneller droog zou zijn (ongeveer 18 uur), Natascha zei dat het niet hoefde en hij vertelde dan dat hij misschien zelfs iets had dat op 12 uur droog kon zijn, Natascha probeerde nogmaals door te zeggen dat we pas gingen verven na de keukens en hij blonk van trots, hij had iets dat amper 6 uren nodig had….
Ik begon ietwat kribbig te worden, we waren al zo’n 25 minuten in de winkel en moesten nog vele boodschappen doen en heb dan soms de pretentie te denken dat Natascha haar niet duidelijk genoeg gemaakt heeft (alhoewel zij vlot Italiaans spreekt en ik drie woorden ken) zodat ik aan de goede man met handen en voeten duidelijk maakte dat het niet hoefde, de gewone verf was voor ons goed genoeg waarop hij besloot dat we het met dit product konden doen, dat droogde ongeveer terwijl je het aanbracht….
Ik denk nog steeds dat er ergens een verborgen camera hing…
Niets in Italië kan snel en simpel verlopen, slow food, slow life, je moet er aan wennen en de ene dag gaat dat dus vlotter dan de andere.
Ondertussen de verf aangebracht en je gelooft het nooit, het droogde zo snel dat je het bijna niet egaal kon aanbrengen, volgende keer dus misschien toch weer beter de goeie ouwe onpersoonlijke Brico?
(Nicolas)
Werkzaamheden
De Kerstvakantie is begonnen, maar nog niet voor onze muratore Arman, noch zijn hulpje, Nicolas ;-)
Er wordt momenteel hard doorgewerkt zodat de ruimtes klaarstaan om geverfd te worden na Kerstmis. Arman vertrekt namelijk op 27/12 op vakantie naar Albanië en dan nemen wij de verfborstels op en zorgen voor de finishing touch.
Nicolas in actie:
2 "stoere" mannen en een lampekap
(Natascha)
Onze verbouwingen
Op algemene aanvraag nog eens een berichtje over onze verbouwingen. Het is nogal stil geweest daarover, maar dat betekent niet dat het ook zo stil was bij ons, integendeel... ondanks de vele sneeuw wordt er hier vlijtig doorgewerkt.
Arman, onze 'muratore', heeft ons verzekerd dat de bovenste twee appartementen tegen eind december grotendeels af zullen zijn. Ik kan het nog niet echt geloven, maar hij is ervan overtuigd, dus ik ben benieuwd.
1 "klein" probleempje: binnen zal alles af zijn, maar omdat we nog geen buitenwerken mogen doen (ivm de vergunning en zo) moeten we nog wel even wachten voor we de aanbouw kunnen doen waarin onze verwarmingsinstallatie wordt geplaatst. Dus, de appartementen zullen nog niet bruikbaar zijn tot ergens in mei.
Op zich hebben we daar niet zoveel last van, want beneden redden we het prima met onze houtkachel en keuken. Maar ... ons toilet en douche buiten ... dat is een ander paar mouwen. Het zal psychologisch zwaar worden: een supermooi rond ligbad in combinatie met regendouche zien, maar er nog geen gebruik van kunnen maken. Het wordt een harde winter !
Maar dat maakt het dan achteraf des te leuker, wanneer we eindelijk de luxe zullen hebben van een binnendouche.
En voor de lezeressen: zo'n buitendouche met maar 15 liter warm water heeft een beter effect op cellulitis dan de hele winter een lekker warm bad nemen 's avonds ! En zo zie je maar dat er altijd geëindigd kan worden met een positieve noot.
onze huidige 'badkamer'
Het ronde bad van vakantie-appartement "il Biancospino"
detail van appartement "il Biancospino" tijdens de werkzaamheden
(Natascha)
Vloer (bericht van 21/09/2008)
Yep, fun is definitely over, deze blog gaat vanaf nu eerder lijken op een logboek van een aannemer dan op wat anders, na de muren nu de vloer, spannend hé!
Het opbouwen en creëren van jullie (hopelijk dan toch, ;-) toekomstige vakantieappartementen is echt begonnen, nadat Natascha al haar agressie op een muur had uitgeleefd (en mij met 22 zware zakken steengruis had achtergelaten die naar beneden ‘mochten’) vallen we nu met ons beiden de vloer aan.
Eens alles leeg was viel immers op dat schots en scheef redelijk van toepassing was, uitbreken, teg
Geniet van Natascha op haar knieën in het stof en denk aan dit beeld als jullie ooit ontspannen genieten in onze studio, glaasje wijn in de hand, antipasta voor de neus, zon in de tuin, …het zal het allemaal waard geweest zijn.
Nu is er nog enige verbeeldingskracht (alsook mankracht) nodig, maar ooit ….
Tot dan bezorgen we jullie regelmatige werfverslagen mét foto’s, ook als bewijs voor ieder die ons kent dat wij ondanks alles wel degelijk met onze handen kunnen/willen/moeten werken.
(Nicolas)
Muren inkloppen (bericht van 14/09/2008)
We kunnen (nog) niet veel op vlak van verbouwingswerken, maar één ding hadden we in Gent al uitgebreid kunnen oefenen : het inkloppen van muren.Of het dankzij die ervaring is of het feit dat ik vrijdag wat energie in overschot had, weet ik niet. Wat wel een feit is, is dat de muur die onze bovenste studio tot nu toe in twee deelde na amper 3 kwartier tot een hoopje puin was gereduceerd. Ik moet zeggen: het deed deugd om mij zo eens goed te laten gaan.
Let op : wil je dit thuis eens uitproberen, doe dit niet met muren die je nog nodig hebt
Zo zagen de kamertjes er eerst uit:
(2 kleine kamertjes)
En dit was het resultaat :
Het puinruimen zal ik maar aan Nicolas overlaten zeker?
(Natascha)
